บทที่ 930 ต่อสู้รุนแรง

บทที่ 930 ต่อสู้รุนแรง

จีปอฉางชะงักเล็กน้อย จ้าวอู่เจียงช่างตรงไปตรงมา แต่ขณะเดียวกันก็ไม่ให้เกียรติเขาเลย

เขาหัวเราะแห้ง ๆ

“ไม่เป็นไร จ้าวอู่หยาง หากเจ้าไม่ว่างก็ให้น้องชายของเจ้า จ้าวอู่เลี่ยง มาสู้แทน!”

จ้าวอู่เจียงหรี่ตาลง พูดเสียงเข้ม

“พวกข้าไม่ว่างทั้งคู่ หากเจ้ายังรบเร้าอีกข้าจะตะโกนทุกคนว่า กระดูกจอมจักรพรรดิอยู่ที่นี่”

“จีปอฉาง เจ้าก็คงไม่อยากถูกจับตามองอีกครั้งกระมัง?”

ดวงตาของจีปอฉางกระตุก จ้าวอู่หยางจับจุดอ่อนของเขาได้อย่างแม่นยำ ตอนนี้เขาไม่อยากตกเป็นเป้าจริง ๆ

เขายิ้มเกร็งพลางพยักหน้า

“เมื่อพวกเจ้าไม่ว่าง ข้าก็จะไม่รบกวน”

เขายิ้มพลางหมุนตัว ทันใดร่างของเขาก็วูบไหว ฝ่ามือพุ่งตรงไปที่จ้าวอู่เลี่ยง หากเขามีโอกาสเพียงครั้งเดียวที่จะลงมือ เขาจะต้องลองทดสอบจ้าวอู่เลี่ยง

เพราะจ้าวอู่เลี่ยงทำให้เขารู้สึกแปลก ๆ ความรู้สึกขัดแย้งที่ประกอบด้วยความเกลียดชังและความปรารถนาที่มาจากใจ ทำให้เขาอยากรู้คำตอบให้ได้

ตอนนี้เขาจึงลงมือโจมตี หวังใช้ช่วงที่จ้าวอู่เลี่ยงไม่ทันตั้งตัว

ตู้ม!

พลังปราณจากฝ่ามือของจีปอฉางยังไม่ทันเข้าใกล้เซวียนหยวนจิ้ง จ้าวอู่เจียงก็สกัดไว้เสียก่อนจ้าวอู่เจียงมองด้วยสายตาเย็นชา เขาไม่เชื่อว่าจีปอฉางจะถูกขู่ให้ถอยด้วยคำพูดของเขาอยู่แล้ว เมื่ออีกฝ่ายตั้งใจมาหาพวกเขา ย่อมไม่มีทางยอมแพ้ง่าย ๆ

และก็เป็นไปตามคาด จีปอฉางดูเหมือนจะยอมอ่อนข้อและเตรียมจากไป แต่กลับจู่โจมอย่างฉับพลัน

ทั้งสองคนประจันหน้า พลังโจมตีระเบิดออก ลมก่อตัวพัดกระหน่ำ

เสียงฝ่ามือปะทะกันดังกึกก้อง แล้วต่างฝ่ายต่างถอยหลังทิ้งระยะห่างจากกัน

คนของราชวงศ์เซียนต้าโจวล้อมเข้ามา หลี่ฉวนจวินชี้กระบี่ยาวสีดำออกไป หลินเสี่ยวเคอกับหลินหลางแผ่พลังปีศาจออกมา สองฝ่ายเผชิญหน้า ความตึงเครียดปะทุคครองงำ

“ข้าทนไม่ไหวแล้ว ขออภัยท่านพี่จ้าวด้วย” จีปอฉางหัวเราะเสียงดัง ท่าทางหยิ่งผยอง เขายกมือขึ้นคว้าอากาศว่างเปล่า ดึงหอกราชันย์ออกมา ทั่วร่างแผ่พลังราวไร้ที่สิ้นสุด แล้วแทงหอกใส่จ้าวอู่เลี่ยงที่เขาจ้องมองด้วยสายตาโลภมาก