บทที่ 931 มาเลย ฆ่าข้าสิ!

บทที่ 931 มาเลย ฆ่าข้าสิ!

“พลังของเจ้าช่างไร้ค่าสิ้นดี!” ดวงตาของจีปอฉางเปล่งประกายร้อนแรงราวกับทองหลอมไหลเวียนอยู่ภายใน เท้าของเขาเพิ่งแตะพื้น เขาก็ส่งเท้าเตะรุนแรงไปยังหน้าผากของจ้าวอู่หยางที่ไร้การป้องกันอีกครั้ง

ฟึ่บ…

เท้าของจีปอฉางเตะโดนตัวจ้าวอู่เจียง แต่กลับกลายเป็นสายฟ้าที่ระเบิด พลังบ้าคลั่งกระแทกเขากระเด็นออกไปสามจั้ง

ร่างของจ้าวอู่เจียงปรากฏขึ้นไม่ไกล ลมหายใจสงบนิ่ง ท่าทางเรียบเฉย มือซ้ายห่อหุ้มด้วยพลังสีเงินขาวราวกับมีปรอทไหลเวียนอยู่ มือขวาดำสนิทดังหมึก และเรียบลื่นเป็นพิเศษ

เขามีพลังห้าสายฟ้าแห่งลัทธิเต๋า ก่อนหน้านี้ที่เขาอัดสายฟ้าจนเป็นก้อนกลมก็เพียงหนึ่งในห้าสายฟ้า

บัดนี้สิ่งที่เขารวบรวมไว้ในมือทั้งสองคือสองในห้าของสายฟ้า สายฟ้าสวรรค์และสายฟ้าปฐพี

สายฟ้าสวรรค์เป็นหลักในการสังหาร สายฟ้าปฐพีให้กำเนิดสรรพสิ่ง

มีที่มาจากคัมภีร์ห้าสายฟ้าแห่งวังหยก

นับตั้งแต่จ้าวอู่เจียงเข้าใจเกี่ยวกับลัทธิเต๋าและคาถาอาคมจากจางหลินต้าวก่อนที่เขาจะล่วงลับ ประกอบกับที่เขาเคยอ่าน คัมภีร์ปรสูตรมาก่อน โดยไม่รู้ตัว เขาสามารถใช้คาถาต่าง ๆ ของสำนักศรัทธาษฎรได้อย่างคล่องแคล่ว หากเขาต้องการก็เรียนรู้วิชาของสำนักศรัทธาสวรรค์หรือสำนักศรัทธาปฐพีได้

วิธีการยืมพลังฟ้าดินโดยไม่สูญเสียพลังของตัวเองทำให้เขาชอบอย่างยิ่ง

“จ้าวอู่หยาง เจ้าทำให้ข้าประหลาดใจจริง ๆ แต่เดิมข้าคิดว่าเจ้าเพียงแค่รู้วิชาของสำนักเต๋าเล็กน้อย แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าเจ้าจะรู้ลึกซึ้งทีเดียว” จีปอฉางกล่าว

“และนี่ยิ่งทำให้ข้ายิ่งสงสัยชาติกำเนิดของเจ้ากับจ้าวอู่เลี่ยง”

จ้าวอู่เจียงยืนนิ่งเงียบ ของเหลวสีขาวเงินหยดแล้วหยดเล่าหยดออกมาจากมือซ้าย มือขวาหยดของเหลวสีดำราวน้ำหมึก พริบตา เท้าของเขาราวกับเหยียบย่ำอยู่แผนผังหยินหยาง

ลมหายใจเป็นจังหวะเดียวกันกับจีปอฉาง

เขายื่นมือขวาแตะเบา ๆ ตรงหน้า พื้นตรงหน้าราวกับผิวน้ำที่มีหยดหมึกหยดลงใส่ เกิดระลอกคลื่นแผ่ขยายออกไปอย่างรวดเร็ว

ร่างของจีปอฉางพุ่งออกมาจากระลอกคลื่น การโจมตีของเขาอ่อนแรงลงไปมาก

จ้าวอู่เจียงใช้มือซ้ายคว้าหมัดที่จีปอฉางต่อยใส่ สายฟ้าสีเงินขาวไต่ขึ้นไปมาตามแขนของทั้งสองคน