คืนเฮงซวย

ท่ามกลางสายฝนพรำในเวลาสี่ทุ่มครึ่งของคืนวันศุกร์

ด้านหน้าผับแอนด์เรสเตอรองค์แห่งหนึ่ง ปรากฏร่างอวบอัดออกไปทางเจ้าเนื้อของหญิงสาวผู้หนึ่งซึ่งยังอยู่ในชุดทำงานเรียบๆ เสื้อเชิ้ตสีขาว กระโปรงบานสีกรมท่า สวมคัทชูไม่สูงนัก สีหน้าของเธอมันช่างดูสิ้นหวังเหลือเกิน ดวงตาที่อยู่หลังแว่นหนาเตอะนั้นเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบมาสคาร่าที่โดนน้ำตาชะล้าง

ก็เพราะเธอรู้สึกแบบนั้นจริง ๆ หมดเรี่ยวหมดแรง...

แพรวา คือชื่อของเธอ และวันนี้เป็นวันเกิดครบรอบยี่สิบสี่ปี ข่าวดีที่ถือเป็นของขวัญวันเกิดอย่างแรกเลยคือบริษัทขนาดกลางที่จำหน่ายสินค้าเกี่ยวกับตกแต่งบ้านและเฟอร์นิเจอร์ที่เธอเคยยื่นใบสมัคร และไปสอบสัมภาษณ์เอาไว้เมื่อวันก่อน ตกลงรับเธอเข้าทำงานในตำแหน่งเจ้าหน้าที่บริหารงานข้อมูล และให้ไปเริ่มงานได้ในสัปดาห์หน้า แทนโรงพิมพ์ ของคนรู้จักที่ต้องทำงานหนักควบไปเสียทุกตำแหน่งแถมยังจ่ายเงินเดือนน้อยเหลือเกิน เอาเปรียบทุกอย่างเท่าที่จะทำได้จนคนมีน้ำอดน้ำทนอย่างเธอยังทนไม่ไหว

ข่าวดีที่สองที่เธอคาดว่าจะได้รับคือ ปณิธาน หรือ ธาน แฟนหนุ่มที่คบหากันตั้งแต่เรียนปีหนึ่งในมหาวิทยาลัยนัดเจอเธอที่ผับแห่งนี้และบอกว่ามีเรื่องสำคัญจะคุยด้วย แพรวาแอบดีใจจนเนื้อเต้น แอบหวังเล็ก ๆ ว่าเขาอาจจะขอเธอแต่งงานเพราะปีนี้ทั้งคู่พูดคุยเรื่องนี้กันสองสามครั้ง

แพรวาเกิดมาในครอบครัวที่ไม่ได้สมบูรณ์แบบ พ่อเลิกกับแม่ตั้งแต่เธอยังอยู่ประถม และต่างมีครอบครัวใหม่กันทั้งคู่ เธออยู่กับย่าที่เลี้ยงแบบทิ้ง ๆ ขว้าง ๆ เพราะแกติดเล่นไพ่ แล้วแกก็หัวใจวายตายคาวงไพ่ ทิ้งให้แพรวาอยู่เพียงลำพัง แต่ดีที่เธอเป็นคนรักดี ขยันตั้งใจเรียน แม้ไม่มีทุนทรัพย์ที่จะเรียน แต่เมื่อจบมัธยมปลายแล้วเธอก็เข้าทำงานที่โรงพิมพ์แล้วทำงานส่งตัวเองเรียนจบปริญญาตรีคอมพิวเตอร์ธุรกิจของมหาวิทยาลัยเปิดแห่งหนึ่งจนจบได้รับปริญญาสมใจ

เธอจึงโหยหาความรักความอบอุ่นในครอบครัว หวังใจเหลือเกินว่าจะสร้างครอบครัวที่มีพ่อแม่ลูกอันอบอุ่น ไม่ให้แตกแยกเหมือนเช่นที่เธอเคยเจอมาก่อน

แต่แล้วความหวังกลับพังทลายไปต่อหน้าต่อตา เมื่อมาถึงแล้วคำหวานที่หวังจะได้ยินจากชายคนรักกลับกลายเป็นคำบอกเลิก