ตอนที่6 พี่น้องแบบงอน 2/2

10นาทีผ่านไป

หลังจากที่จัดการตัวเองเรียบร้อย ร่างสูงโปร่งในชุดเสื้อช็อปสีแดงเข้มกับกางเกงสแล็กสีดำก็ออกจากห้อง ลงบันได คว้าหมวกกันน็อกพร้อมกับกุญแจบิ๊กไบค์ที่วางอยู่ข้างกันบนชั้นวางรองเท้า

ทว่ายังไม่ทันจะได้ปิดล็อกประตูบ้านก็เหมือนจะฉุกคิดอะไรขึ้นมาได้ เท้าหนาจึงเดินกลับเข้าไปในบ้าน ตรงไปยังที่ห้อยกุญแจต่าง ๆ ตรงทางขึ้นบันได คว้าเอากุญแจรถยนต์ BMW พร้อมกับเก็บหมวกกันน็อกกลับเข้าที่เดิม

ใช้เวลาไม่ถึงยี่สิบนาทีก็สามารถพาตัวเองมาอยู่หน้าคณะเรียน ดวงตาเฉียบคมมองไปทั่วทั้งใต้ตึกและสนามหญ้า มองหาคนที่อยากเจอหน้ามากที่สุด จนกระทั่งเห็นว่าเธอนั่งก้มหน้าก้มตาเขียนหนังสือกับเพื่อนตรงใต้ต้นไม้ใหญ่ข้างสนาม

“ไอ้คิณ มึงมาทันด้วยเหรอวะ?” อาเธอร์ที่พึ่งจะมาถึงเหมือนกันเอ่ยทัก เมื่อคืนกว่าพวกเขาจะออกจากร้านของเพทายได้ก็เกือบสว่าง ทว่าอคิณกลับเดินผ่านไหล่ไปราวกับมองไม่เห็นเขาอยู่ตรงนี้ ทำเอามาวินที่เดินมาข้างกันงุนงงไม่น้อย แต่เหนือสิ่งอื่นใด สายตากลับมองเห็นบางอย่าง

“แล้วใครไปเขียนหน้ามันแบบนั้น?”

“กูว่าไม่ใช่เรื่องดีล่ะ” ถึงกับตื่นตระหนกเมื่อเห็นคนที่ว่าเดินตรงไปหาเด็กสาวที่ชื่อเป็นของกิน เป็นเรื่องให้ทั้งคู่ต้องวิ่งตาม หวั่นใจว่าจะเกิดเรื่อง

“ไอ้คิณ เดี๋ยวไอ้คิณ”

“ใจเย็นนะไอ้เพื่อนเวร ไอ้คิณ!”

ทั้งชื่อและน้ำเสียงที่ฟังคุ้นหูทำให้ปลาทูช้อนใบหน้าขึ้นมอง ก่อนจะอุทานด้วยความตื่นกลัว

“เวรล่ะ!”

“เป็นอะไรปลาทู?” คนไม่รู้เรื่องที่นั่งฝั่งตรงข้ามได้ยินเสียงอุทานก็สงสัย แต่ท่าทีถมึงทึงของร่างสูงโปร่งที่เดินตรงมา มันเต็มไปด้วยรังสีอันตรายทำให้ปลาทูไม่สามารถอยู่เฉยอธิบายอะไรได้ รีบเก็บข้าวของอย่างลนลาน

“ฉันไปก่อนนะ”

ใครจะอยู่ก็อยู่ ปลาทูขอไปตายเอาดาบหน้าดีกว่า ยิ่งกลางหน้าผากคนน่ากลัวไม่ยอมลบคำนั้นออก ยิ่งต้องอยู่ให้ไกล

หมับ!

วินาทีความเป็นความตายเท่ากัน ร่างเล็กกำลังหมุนตัวออกจากโต๊ะ ถูกฝ่ามือหนาจับเข้าที่ข้อมือ ทำเอาสะดุ้งราวกับโดนไฟช็อต ไม่กล้าหันไปมอง ดวงใจตกลงตาตุ่ม ภาวนาเรียกร้องหาแต่พ่อแก้วแม่แก้ว

“ไอ้คิณมึงใจเย็น ๆ ก่อนนะเพื่อน” มาวินเข้ามาช่วยพูด กลัวเหลือเกินว่ายัยตัวเล็กจะถึงฆาต ไม่ต่างจากประธานรุ่นที่ดวงใจลุ่ม ๆ ดอน ๆ

“มะ มีอะไรค่อย ๆ คุยกันนะมึง แค่น้องเขียนหน้าผากนิดเดียว มึงไม่เอาถึงกับตายหรอกใช่ไหมวะเพื่อน” ทั้งประโยคและน้ำเสียงของสองหนุ่มหล่อที่ฟังดูน่ากลัว ทำผู้คนต่างก็มองด้วยความสนใจ ขณะที่ปลาทูก็เริ่มวิตก เบะปากคล้ายจะร้องไห้ มือไม้สั่นระริก วันนี้เธอไม่รอดแน่แล้ว

ทว่า…