บทที่ 6

"ทะ.. ท่านประธาน"

ทุกคนกำลังจะลุกขึ้นเพื่อทำความเคารพ เมื่อเห็นว่าทัตเทพนั่งรถเข็นซึ่งมีพยาบาลส่วนตัวเป็นคนเข็นพาเข้ามา

"ไม่ต้อง ไม่เป็นไร" ทัตเทพบอกให้ทุกคนนั่งลง

"อิงช่วยค่ะ" น้ำอิงเดินไปเพื่อจะช่วยเข็น

"หนูอิงก็ไม่ต้องหรอกลูก ไปนั่งเถอะ"

"คุณพ่อมาได้ยังไงครับ"

"ก็นั่งรถเข็นมา"

"ผมไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น ผมบอกแล้วไงว่าเรื่องนี้ผมจะจัดการเอง"

"แล้วจัดการได้ไหมล่ะ" ที่จริงแล้วทัตเทพรออยู่หน้าห้องได้สักพักแล้ว พอได้ยินพงษ์พิบูลย์ใช้คำพูดไม่ดีกับหลานสาว ท่านก็เลยเข้ามาช่วย

แทนคุณพ่นลมหายใจออกมาแบบไม่พอใจ แล้วก็ลุกขึ้น

"นั่งลง"

"ในเมื่อคุณพ่อจะจัดการเอง ทำไมผมต้องอยู่ด้วยล่ะครับ"

"พ่อบอกให้นั่งลงไง"

แทนคุณกลัวเสียหน้า ก็เลยต้องได้นั่งลง