บทที่ 67

"วันนี้คงไม่ได้ และพวกเราช่วยไปตั้งวงกันห่างห้องนี้หน่อยนะ" ชายหนุ่มรีบปฏิเสธไปเมื่อลูกน้องมาชวนไปตั้งวงดื่มเหล้า

"อ้าวเซ็งเลย" เมื่อชวนไม่สำเร็จลูกน้องต่างก็บ่น เพราะถ้าชวนลูกพี่ไม่สำเร็จก็จะขาดคนเลี้ยงเหล้า

สองชั่วโมงผ่านไป..และตอนนี้ก็ดึกมากแล้วด้วย

"ทำไมลูกไข้ไม่ลดเลยล่ะพี่"

"พี่ว่าพาลูกไปหาหมอดีกว่า"

"ดึกขนาดนี้แล้วจะไปหารถที่ไหนล่ะ"

เสียงข้างห้องพูดกัน พิภพที่นอนยังไม่หลับก็รีบออกมาจากห้อง

"เดี๋ยวผมพาไปหาหมอครับ" พอมาถึงหน้าห้องเขาก็เปิดเข้าไปเลย เพราะรู้อยู่แล้วว่าไม่มีที่ล็อก

"ไปเถอะพี่" กมลชนกเห็นสามีลังเล เพราะเมื่อตอนกลางวันเพิ่งต่อยหน้าเขาไปเอง

เฉลิมชัยก็เลยลุกขึ้นหวังจะอุ้มลูกสาวออกมา แต่ด้วยอายุกระดูกกระเดี้ยวก็ไม่ค่อยดีแล้ว

"ผมช่วยครับ" ชายหนุ่มถือวิสาสะเข้าไปอุ้มเธอและพาออกมาที่รถ

เขาวางเธอลงด้านหน้า ส่วนพ่อกับแม่ต้องได้รีบขึ้นมานั่งหลังรถ เพราะไม่อยากจะเบียดลูกสาว

คนตัวเล็กที่ไข้ขึ้นไม่ได้สติ ค่อยๆ เอนไปทางกระจก แต่พิภพจับร่างของเธอให้นอนลงที่ตักของตัวเอง

[โรงพยาบาล]

ที่จริงเขายังไม่รู้เลยว่าโรงพยาบาลไหนเป็นยังไง พอขับรถผ่านมาเส้นนี้เห็นโรงพยาบาลก็เลยแวะเข้าไปก่อน

พอรถจอดเท่านั้นแหละ คนที่ทำงานในโรงพยาบาลก็ออกมารับ และพาเข้าห้องตรวจ ต้อนรับพูดคุยแบบอัธยาศัยดีมาก

"มันเป็นโรงพยาบาลเอกชนไม่ใช่เหรอพี่ ค่ารักษาจะไม่แพงมากเลยหรอ"

"เรื่องนั้นช่างมันก่อน" ทั้งสองไม่กล้าบอกคนที่พามาว่าให้ไปโรงพยาบาลของรัฐบาล แต่ถึงบอกก็ไม่ทันแล้วตอนนี้ลูกสาวถูกนำเข้าไปในห้องตรวจแล้ว

"เชิญญาติของคนไข้ที่ชื่อเหมือนฝันด้วยค่ะ" เข้าห้องตรวจได้ครู่หนึ่งก็เรียกญาติเข้าไปพบ

ทั้งพ่อและแม่รีบเข้าไปตามที่หมอเรียก

พอได้ยินคำถามของหมอ พ่อกับแม่ก็เลยอยากจะให้ตรวจ อะไรบางอย่าง และถ้าญาติคนไข้ต้องการตรวจหมอก็เลยทำการตรวจให้

เพียงไม่นานผลตรวจภายในก็ออกมา..มีการกระทบกระเทือนถึงอวัยวะส่วนนั้นของร่างกายจริง..ทั้งสองแทบเข่าทรุด

"เราจะเอายังไงดีล่ะพ่อ"

"เอายังไง ก็เอามันเข้าคุกน่ะสิ!" ทั้งสองคนปรึกษากันเบาๆ

..ด้านหน้าห้องตรวจ..

"??" พิภพแปลกใจ เมื่อเห็นคนที่นั่งรถเข็นมาอยู่ต่อหน้าเขาในเวลานี้

"เราเป็นอะไรทำไมมาโรงพยาบาล" ที่จริงทัตเทพให้คนเฝ้าดูพิภพตั้งแต่คิดว่าสิ่งที่ตัวเองคิดไว้มันชัวร์แล้ว พอคนที่คอยเฝ้าอยู่เห็นว่าเขาขับรถออกจากแคมป์คนงานตอนดึก แถมยังขับเข้าโรงพยาบาลอีกก็รีบรายงานไป

"ผมหรือครับ" พิภพงง..ท่านจะมาเป็นห่วงเป็นใยเขาทำไม ไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย

"เป็นอะไรทำไมถึงมาโรงพยาบาล" มือเหี่ยวของชายชราเอื้อมไปหวังจะจับมือชายหนุ่มที่ยืนอยู่ตรงหน้า แต่เขาขยับถอย

จังหวะนั้นคนที่อยู่ในห้องตรวจก็ได้เปิดประตูออกมา..

หมั่บ!! ออกมาก็ไม่พูดพร่ำทำเพลงคว้าคอเสื้อของพิภพหวังจะต่อยหน้า