บทที่ 68

"ในเมื่อเด็กทั้งสองรักกัน เป็นแฟนกัน เราก็สนับสนุนพวกเด็กๆ สิครับ" ทัตเทพคิดว่าสิ่งที่ตัวเองกำลังทำอยู่มันถูกต้องที่สุดแล้ว และดีใจที่ตัวเองได้เข้ามามีส่วนร่วมในจังหวะชีวิตที่สำคัญที่สุดของเด็กหนุ่มคนนี้

เฉลิมชัยและภรรยามองสบตากันแบบเหนือความคาดหมาย เพราะไม่คิดว่าคนระดับท่านจะมีความคิดแบบนี้ ..ถึงว่าท่านถึงได้สร้างเนื้อสร้างตัวมาได้ เพราะพวกเขาจะไม่รับผิดชอบเรื่องนี้เลยก็ได้ แค่จ่ายเงินไปก็จบๆ ใครเขาจะมาสนใจใยดีคนงานก่อสร้างจนๆ

"ทางผมแล้วแต่ท่านจะจัดการเลยครับ" ไม่ใช่ว่าเพราะความรวยที่เฉลิมชัยยอม แต่เพราะได้ยินเด็กทั้งสองบอกว่าเป็นแฟนกัน และสิ่งที่ลูกสาวมอบให้ผู้ชายคนนี้คงจะคิดและไตร่ตรองดีแล้ว

"ค่ารักษาตัวไม่ต้องเป็นห่วง ผมให้คนจัดการแล้ว และผมว่าเราปล่อยให้..." ทัตเทพพูดทิ้งช่วงไว้เพื่อให้อีกฝ่ายแนะนำว่าเธอชื่ออะไร

"ชื่อเหมือนฝันค่ะ" คนที่แนะนำให้ท่านได้รู้จักก็คือกมลชนก

"เหมือนฝันเหรอ..ชื่อน่ารักเหมือนหน้าตาเลยนะครับ" จริงๆ แล้วท่านรู้หมดทุกอย่าง แม้กระทั่งภูมิลำเนาบ้านเกิดเมืองนอน เพราะตั้งแต่สืบเรื่องของพิภพมา ไม่ว่าใครที่เข้ามาเกี่ยวข้องท่านให้สืบทั้งหมด

เหมือนฝันคนที่อยู่ในประเด็นคำพูดของทุกคน ทำได้แต่นอนเงียบอยู่ เพราะเธอคงทำอะไรมากไปกว่านี้ไม่ได้แล้ว

"แล้วคืนนี้ใครจะอยู่เฝ้าล่ะ" ที่ทัตเทพถามเพราะตอนนี้ก็ดึกมากแล้ว

สายตาของทุกคนมองมาที่พิภพพร้อมกัน ที่พ่อและแม่ของเหมือนฝันมอง เผื่อว่าคนเป็นแฟนกันอยากจะเฝ้าไข้

"ผมอยู่ก็ได้ครับ" มองกันขนาดนี้จะปฏิเสธได้ยังไง

พอตกลงกันได้ ทุกคนก็ออกไปจากห้อง ทัตเทพให้คนขับรถไปส่งพ่อและแม่เธอที่แคมป์คนงานก่อน

เวลาใกล้รุ่งของวันใหม่..

แทนคุณเปิดผ้าม่านส่องมองลงไปดูรถของพ่อที่เพิ่งจะวิ่งกลับเข้ามา เขาตื่นตั้งแต่ได้ยินเสียงรถวิ่งออกไปแล้ว แต่ก็ไม่ได้โทรตามว่าจะไปไหน ช่วงนี้ท่านทำอะไรแบบลับๆ ล่อๆ มาก

สายๆ ของวันเดียวกัน..

"คุณขึ้นมานอนทำไมบนนี้" หญิงสาวที่หลับไปเพราะฤทธิ์ยา พอตื่นขึ้นมาก็เห็นว่ามีคนนอนอยู่ข้างกายบนเตียงคนป่วย

"ไม่ให้นอนตรงนี้แล้วจะให้นอนไหน"

"โซฟาก็มี"

"มีเตียงให้นอนดีๆ ทำไมต้องไปนอนโซฟาด้วย" เพราะเตียงคนไข้ก็กว้างสมกับราคาค่าห้อง

"ถ้าตื่นแล้วคุณก็ลงไปสิ แล้วบอกหมอด้วยว่าฉันจะออก"

"ดีขึ้นแล้วเหรอถึงจะออก"

"เรื่องของฉัน คุณแค่บอกว่าฉันขอออกก็พอ"

พิภพเดินออกมาจากห้อง..แต่เพียงไม่นานก็กลับมาพร้อมกับถุงในมือ

เหมือนฝันไม่ได้อยากจะพูดด้วย แต่ดูเหมือนว่าเขาไม่ได้ไปแจ้งหมอให้

"คุณไปซื้อของพวกนี้มาทำไม"

"คุณจะไม่ให้ผมแปรงฟัน อาบน้ำเลยหรือไง"

"เดี๋ยวก็ได้ออกจากโรงพยาบาลแล้ว"

"หมอบอกว่ายังไม่ให้ออก"

"ฉันไม่ได้เป็นอะไรสักหน่อย"

"แน่ใจนะว่าไม่ได้เป็นอะไร"

พอเห็นสายตานั้นที่มองมา เหมือนฝันก็เลยไม่ต่อปากต่อคำ หญิงสาวแกล้งทำเป็นหลับ..

[คฤหาสน์เทพประทาน]

"คุณพ่อออกจากบ้านไปอีกแล้วหรือคะ"

"ท่านบอกว่าจะออกไปธุระค่ะ" แม่บ้านก็ทำได้แค่แจ้งตามที่ท่านสั่งไว้

"ทำไมช่วงนี้ธุระของคุณพ่อเยอะจัง" น้ำอิงพูดไปตามที่คิด และเธอก็ไม่ได้สงสัยมากมายเหมือนที่แทนคุณกำลังสงสัย ส่วนคนที่สงสัยจริงไม่พูดอะไรหรอก เขากำลังปล่อยให้เป็นหน้าที่ของนักสืบคนที่เขาจ้าง

วันเดียวกันนั้น.. ที่ไซต์งานก่อสร้างสระบุรี

"ผมไม่รู้ว่าท่านจะมาที่ไซต์" เกรียงไกรได้ยินคนบอกว่าทัตเทพขอพบก็รีบทิ้งงานทั้งหมดมาหาท่าน

"ไม่มีอะไรหรอกแค่อยากจะมาเยี่ยมเยียนถามข่าว"

ทั้งสองเคยทำงานร่วมกันตอนที่ทัตเทพยังไม่เกิดอุบัติเหตุ พอเหตุการณ์นั้นเกิดขึ้นเกรียงไกรก็ถูกใส่ร้าย เพื่ออยากจะให้ออกจากไซต์งานไป

"อยากจะคุยเรื่องหัวหน้าพิภพ"

"หัวหน้าพิภพหรือครับ"