บทนำ

งานแต่งงานระหว่างนักธุรกิจสาวสวย และนายแบบหนุ่มชื่อดังที่พ่วงด้วยตำแหน่งทายาทของนักธุรกิจใหญ่ได้ถูกเนรมิตขึ้น ณ ห้องบอลรูมใหญ่ใจกลางเมือง

แขกเหรื่อในงานมากมาย กอปรไปด้วยนักธุรกิจ และคนดังในวงการล้วนแล้วแต่มีชื่อเสียงมีหน้ามีตากันทั้งนั้น

ทว่านั่นก็ไม่สามารถดึงดูดสายตาของทรงโปรดเอาไว้ได้ ตอนนี้สายตาลึกล้ำของคุณหมอหนุ่มกลับโฟกัสเข้ากับใบหน้าของสาวสวยที่กำลังเดินตามติดเจ้าบ่าวของงานที่ตรงเข้ามายังกลุ่มเขามากกว่า

ทรงโปรดมองหญิงสาวอย่างไม่อาจละสายตาได้

“ใครวะเจ” กฤษณ์เป็นคนเอ่ยถามเจสันผู้เป็นเจ้าบ่าวของงาน และเป็นทั้งเพื่อนสนิทของพวกเขาด้วยเช่นกัน

“นี่ซินหยาน น้องผมเองพี่ หลานแท้ ๆ ของป๊าลี” เจสันแนะนำหญิงสาวที่ตนเป็นคนพามาให้กลุ่มเพื่อนรู้จัก ฝากฝังให้เพื่อน ๆ ช่วยกันดูแลหน่อย

ซินหยานเป็นลูกพี่ลูกน้องของเจสันที่เพิ่งย้ายมาอยู่ไทยได้ไม่นานเท่าไร ยังไม่รู้จักใคร ผู้ใหญ่ฝั่งเจสันก็ยุ่ง ๆ กับการรับแขก กลัวซินหยานจะเบื่อเลยเอามาฝากกับกลุ่มนี้ไว้เพราะเห็นว่าอายุไม่ห่างกันเท่าไรนัก

“ฝากด้วยนะ” เจสันพูดทิ้งท้ายเพียงเท่านั้นก่อนจะปลีกตัวไปรับแขก และทำหน้าที่ของเจ้าบ่าวบ้าง

“ดะ... เดี๋ยวสิเฮีย” เสียงหวานของซินหยานเอื้อนเอ่ยเบา ๆ ในคอเรียกญาติผู้พี่ แต่มันไม่อาจดังพอให้เจสันสนใจได้ เพราะตอนนี้เสียงของเธอกำลังโดนสายตาลึกล้ำคู่นั้นสะกดไว้เสียแน่นิ่ง ชายหนุ่มร่างสูงกำยำที่เธอเองก็ยังจำได้ดีว่าเขาเป็นใคร

โลกมันจะกลมเกินไปแล้วนะ ประเทศไทยก็ออกตั้งกว้าง หนีหายไปได้ตั้งหลายเดือนแล้ว แต่นี่มันเวรกรรมอะไรของเธอกันถึงมาเจอจุดใต้ตำตอขนาดนี้กัน!

สายตาคมลึกล้ำมองน้องสาวของเพื่อนนิ่งนาน เขามองสบตาของคนหน้าสวยหวานที่หลบตาเขา เหงื่อเม็ดเล็กผุดพรายทั่วกรอบหน้า เห็นเธอมีท่าทีหวาดหวั่นราวกับแมวตัวน้อยที่กำลังกลัวจะถูกหมาป่างาบแล้วอดยกยิ้มมุมปากไม่ได้

หึ! ‘ซินหยาน’ งั้นเหรอ แต่ที่เธอเคยบอกกับเขาไม่ได้ชื่อนี้!

ทรงโปรดก้าวขายาว ๆ เพียงสามก้าวหยุดตรงหน้าหญิงสาว ก่อนจะกล่าวทักทายเธออย่างเป็นมิตร...

“สวัสดีครับ... น้องน้ำหวาน”

มิตรบ้าบออะไร สายตาเขาที่มองเธอแทบจะกลืนกินเธอลงท้องไปแล้วตอนนี้ และชื่อที่เขาเรียกทำเอาจีรนันท์และกฤษณ์ขมวดคิ้ว