บทที่ 10

“แต่งงานมาสี่ปี คุณไม่เคยนั่งไฟล์ทบินของผมเลย” โป๋สิงจื่อยื่นมือมากอดเอวของรวนซูไว้ วางคางไว้บนไหล่ของเธอ

จู่ๆก็อยากจะทำหลายๆเรื่อง ที่ไม่เคยทำด้วยกันกับเธอ

แต่งงานมาสี่ปี พวกเขาไม่เคยไปเที่ยวด้วยกันเลย ไม่เคยออกไปกินข้าวด้วยกัน ยิ่งไม่เคยไปดูหนังช็อปปิ้งเหมือนคู่สามีภรรยาคู่อื่นๆ

เหมือนว่าที่ที่อยู่กันเยอะมากที่สุดก็คือวิลลาแห่งนี้รวมถึง......บนเตียง

“คืนนี้จะนั่งก็แล้วกันนะ” รวนซูวางมือถือลง แล้วผลักเขาออก “ฉันหาเสื้อผ้าใส่ก่อน ที่รัก คุณว่าฉันใส่ชุดไหนดี?”

“ภรรยาผมใส่ชุดอะไรก็สวยหมด” โป๋สิงจื่อยื่นมือออกมาติดกระดุมเสื้อเชิ้ต พูดออกมาโดยไม่ต้องคิด

ที่เขาพูดไม่ใช่การประจบ รวนซูรูปร่างดี หน้าตาดี สวยกว่าพวกแอร์โฮสเตสของเซาท์สตาร์แอร์ไลน์พวกนั้นเสียอีก สวยกว่าดาราสาวในบริษัทบันเทิงโป๋ซื่อด้วยซ้ำ

“วันนี้คุณมีบินไปไหนคะ?” รวนซูนึกถึงตอนที่ขึ้นมาข้างบนเมื่อครู่ ดาราสาวคนนั้นสวมชุดกระโปรงสีเหลืองอ่อน ขณะที่เธอเห็นชุดกระโปรงสีเหลืองอ่อนในตู้เสื้อผ้าของตัวเองนั้น มือก็แข็งขึ้นมาทันที แล้วได้ยินชายหนุ่มด้านหลังพูด “ลอนดอน”

ลอนดอนเหรอ——

“งั้นก็หมายความว่า คุณบินกลับมาคืนพรุ่งนี้?” รวนซูหยิบชุดกระโปรงสีเหลืองอ่อนออกมา

“ใช่ครับ คืนนี้จะพักที่นั่นหนึ่งคืน” โป๋สิงจื่อพยักหน้า

งั้นก็ต้องพากระเป๋าเดินทางไป รวนซูใจร้อนเล็กน้อย แต่เธอนั้นเก็บอาการได้ดี

สวมชุดกระโปรงเสร็จ หลังจากนั้นก็หมุนหนึ่งรอบ แล้วมองโป๋สิงจื่อด้วยรอยยิ้มสวยงาม “ที่รัก ฉันสวยไหม?”

“สวยครับ” ชายหนุ่มเอี้ยวตัวไปจูบเธอ “ภรรยาผมสวยที่สุด”

“สวยกว่าหวังซินหย่า?”

“แน่นอน” โป๋สิงจื่อพูดตามความจริง

หวังซินหย่าจะว่าสวยก็สวย แต่ไม่มีเสน่ห์ โดยเฉพาะขนาดแตกต่างกันอย่างมาก หน้าอกที่ใหญ่เบิ้มนั่นดูก็รู้ว่าของปลอม