บทที่ 115 ชอบผู้หญิงมากกว่า

เป็นจริงตามนั้นทั่วทั้งสมาคมแก้วนาราสร้างอยู่บนน้ำ เทียบได้กับศาลาในสมัยโบราณ ทางเดินยาวเหยียดแขวนด้วยโคมแดง ทั้งยังสะท้อนให้น้ำในทะเลสาบกลายเป็นสีแดง

เผยความสง่างาม ความคลาสสิก ความเงียบสงบ และห่างไกล ไม่แปลกที่คนมากมายจะชอบที่นี่

พนักงานเดินออกมา พาพวกเขาไปยังประตูที่สายด้วยไม้ไผ่ ด้านหน้าใช้พู่กันเขียนคำว่าใบไม้ผลิ

เดินเข้าไป พบว่าเป็นถ้ำที่มองเห็นท้องฟ้า โต๊ะไม้ไผ่ยาวเหยียดวางไว้ตรงหน้า บริเวณโดยรอบมีดอกไม้สีขาวอ่อนๆมากมาย อ่อนมาก ขาวมาก กลิ่นหอมฟุ้งทำให้คนหลงใหลอย่างมาก

ด้านหน้าคือทะเลสาบที่เมื่อกี้เห็นตอนอยู่ข้างนอก ด้านบนเต็มไปด้วยต้นอ้อ ลมพัดผ่าน ต้นอ้อปลิวไปตามแรงลม

คุณครูพวกนั้นนั่งลง ต่างร้องด้วยความตกใจ ที่นี่สวยมากจริงๆ！

เชอร์รีนเองก็หลงใหลในทิวทัศน์ที่สวยงามนี้ เปิดประตูห้อง พนักงานเริ่มเสิร์ฟอาหาร

อาหารทุกจานแทบจะเป้นสีขาวอ่อนๆ ไม่ได้ปรุงจนมีรสจัดเกินไป รสชาติอ่อนๆ แค่มองก็รู้ว่าสดใหม่มาก ทำให้ชูรสชาติดั้งเดิมของอาหารออกมา

อาจารย์ดวงใจบอกกับเชอร์รีน："อย่าเพิ่งเสิร์ฟอาหารเลย ไม่อย่างนั้น เดี๋ยวคุณออกัสมาถึง อาหารเย็นหมดแล้ว"

เชอร์รีนลุกขึ้น："ฉันขอตัวไปโทรหาเขาก่อน"

"คุณจะมาเมื่อไหร่คะ พวกเรามาถึงกันหมดแล้ว ค่ะ พนักงานกำลังเสิร์ฟอาหาร" หลังจากโทรติด เธอก็บอกกับปลายสาย

"รอเปปนึงนะครับ เดี๋ยวก็ถึงแล้ว" ออกัสพูดด้วยเสียงทุ้มต่ำ： “คุณหญิงเชอร์รีนต้อนรับพวกเขาไปก่อนนะครับ"

พยักหน้า เชอร์รีนไม่วางใจจึงพูดกำชับ："ขับรถดีๆนะคะ ระวังด้วย"

"ครับ คุณหญิงเชอร์รีน......" เขาตอบอย่างรวดเร็ว มุมปากยกขึ้น

หลังจากกลับเข้าไปในห้องอาหาร เธอบอกให้ทุกคนไม่ต้องสนใจ และไม่ต้องขยับ อยากกินก็กิน อยากดื่มก็ดื่ม

แต่คุณครูพวกนั้นมีมารยาทมาก ไม่กล้ากิน จะรอออกัสมาถึงก่อนแล้วค่อยกิน ไม่อย่างนั้นจะได้ไร้มารยาทมาก

ไม่มีใครกิน เชอร์รีนก็ทำอะไรไม่ได้ ทำได้เพียงนั่งรอ แล้วโทรตาม

ผ่านไปประมาณยี่สิบนาที กว่าออกัสจะมาถึง เสื้อโค้ตสีดำพาดอยู่บนไหล่อย่างเป็นธรรมชาติ มีฝุ่นเล็กน้อย แต่ไม่ส่งผลต่อความหล่อของเขา ทั้งยังเผย ความสง่างามและสูงศักดิ์จากกำเนิด

ใบหน้าหล่อเหลาเผยความรู้สึกผิด เขาพูดขอโทษเสียงเรียบทว่ามีมารยาท："ขอโทษด้วยนะครับ ที่มาสาย ผมลงโทษตัวเองด้วยกันดื่มสามแก้ว"

สิ้นเสียงทุ้มต่ำ ออกัสยกเหล้าขาวขึ้น แล้วลงโทษตัวเองด้วยกันดื่มสามแก้ว

ทำด้วยความรวดเร็วกระฉับกระเฉง ไม่ชักช้าแม้แต่น้อย คุณครูพวกนั้นต่างยกเหล้าบนโต๊ะขึ้นมา แล้วดื่มหนึ่งแก้ว

ในที่สุดคนก็มากันครบแล้ว เริ่มกินได้แล้ว ร่วมโต๊ะกับคนที่ฐานันดรศักดิ์สูงศักดิ์และสง่างาม ทำให้ทุกคนเกร็งเล็กน้อย ประหม่า

หลังจากออกัสชวนพูด คราวนี้ บรรยากาศเปลี่ยนเป็นกลมกลืน ทุกคนพูดและหัวเราะ ไม่เป็นกังวลอะไรแล้ว

ด้านหน้าเชอร์รีนมีแก้วเหล้าวางไว้ แววตาลุ่มลึก จากนั้นหรี่ลง ออกัสเลื่อนแก้วตรงหน้าเธอไป สั่งน้ำผลไม้กับพนักงาน

"อั๊ยย๊า ชิๆ รักกันจริงๆ คุณออกัสดูเอาใจใส่มาก คุณครูเชอร์รีนวาสนาดีจริงๆ！” เห็นแบบนั้น คนบนโต๊ะอาหารต่างพูดขึ้น

ได้ฟัง แก้มของเชอร์รีนแดงระเรื่อ

ส่วนสีหน้าของออกัสไม่เปลี่ยนแปลง ทว่าเสียงทุ้มต่ำดูอ่อนโยนมากขึ้น： “เธอท้องครับ ไม่เหมาะที่จะดื่มเหล้า"

ชะงัก เชอร์รีนมองไปที่เขาด้วยความตกตะลึง จับจ้องไปที่เขา