บทที่ 121 สามีเธอมีเงิน

เขาเดือดดาลมากขนาดนั้น คงจะเผ่นไปแล้วแน่ๆ......

แต่ใครจะคิดว่าตอนที่เธอเดินออกจากร้านมา จะเห็นภาพออกัสยืนพิงด้านข้างรถสูบบุหรี่อยู่ เขามีออร่าและสง่างามกว่าใคร

แววตาเป็นประกายสดใส ริมฝีปากเตรียมขยับจะพูดอะไรบางอย่างออกมา แต่เขากลับมองมาที่เธอ หลังจากนั้นเปิดประตูแล้วเดินขึ้นไปนั่งบนรถ

เชอร์รีนกลืนคำพูดที่ติดอยู่ที่ริมฝีปากลงไป จากนั้นเดินเข้าไปนั่งที่ตำแหน่งด้านข้างคนขับ

สตาร์ทรถ เหยียบครัช เหยียบคันเร่ง แล้วเลี้ยวซ้ายด้วยวงโค้งสวยงาม รถมุ่งหน้าเข้าสู่ถนนที่เต็มไปด้วยผู้คน

ชัดเจนว่าเขายังคงโกรธอยู่ รูปกรามได้รูปของเขาขบแน่นจนกลายเป็นเส้นตรง ไม่มีคำพูดหลุดออกจากปากเขาสักคำเดียว เขาเพียงขับรถมุ่งหน้าไปเรื่อยๆ

บรรยากาศเต็มไปด้วยความอึดอัด เชอร์รีนจึงตัดสินใจเปล่งเสียงเพื่อทำลายความเงียบ “กลางวันกินไรดี”

“......” สิ่งที่ตอบกลับมามีแต่ความเงียบงัน เขาทำเหมือนไม่ได้ยินเสียงอะไรทั้งสิ้น

“หรือว่าจะไปที่บริษัทดีคะ” เธอยังคงพยายามถามต่อ

“......” ลูกกระเดือกของเขาเคลื่อนขึ้นลง แต่ยังคงไม่ได้เปล่งเสียงอะไรออกมา

ผู้ชายคนนี้อารมณ์ร้อนเอาเรื่อง เชอร์รีนจึงไม่อยากพูดอะไรอีก เมื่อคืนวานเธอไม่ได้นอนทั้งคืน ตอนนี้จึงเริ่มรู้สึกง่วง

เมื่อจัดที่นั่งเรียบร้อยแล้ว เธอเอนตัวพิงเก้าอี้แล้วหลับตาลง จากนั้นจึงงัวเงียแล้วหลับไปทันที

เมื่อเสียงข้างกายเงียบไป ออกัสแอบหันไปมองจึงเห็นว่าเธอหลับสนิทไปเรียบร้อยแล้ว อารมณ์เดือดดาลของเขาจึงพลุ่งพล่านขึ้นมาอีก

เขารอให้เธอขอโทษและพูดดีๆ กับเขา แต่เธอกล้าดียังไงถึงหลับไปต่อหน้าต่อตาเขาแบบนี้

แม้ว่าอารมณ์ของเขาจะเดือดปุดๆ แต่ออกัสไม่ได้ปลุกเธอ และตั้งใจลดความเร็วของรถลง พร้อมขับไปด้านหน้าอย่างนิ่มนวล

เมื่อเชอร์รีนตื่นขึ้นมาก็พบว่าตัวเองนอนอยู่บนเตียงแล้ว เธอพยุงตัวเองขึ้นมาลุกขึ้นนั่งบนเตียง

เธอยังหลับไม่เต็มอิ่มเลย เธออยากลืมตาแต่ตากลับลืมไม่ขึ้นราวกับมีกาวทาอยู่ที่เปลือกตาของเธอ ทำให้การลืมตาเป็นเรื่องที่ยากเหลือเกิน

นั่งงัวเงียอยู่อย่างนั้นพักใหญ่ กว่าเธอจะตะเกียกตะกายฝืนตัวเองลงจากเตียงแล้วเดินไปยังประตูห้องอาบน้ำ เธอผลักประตูเปิดออกจึงเห็นคุณชายออกัสใส่เสื้อคลุมอาบน้ำปรากฏอยู่ตรงหน้าเธอ

แต่เขากลับทำเหมือนเธอไม่มีตัวตน เพียงเดินดุ่มๆ ผ่านหน้าเธอไปเท่านั้น

ยังไม่หายโกรธนี่นา ดวงตาของเชอร์รีนกระตุก เธอมองตามหลังเขาครู่หนึ่ง ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องอาบน้ำเพื่อล้างหน้าล้างตา เธอจึงรู้สึกสดชื่นขึ้นมามากทีเดียว

เมื่อมองดูนาฬิกาถึงได้รู้ว่าตอนนี้เป็นเวลาบ่ายสองแล้ว วันนี้วันอาทิตย์เธอจึงไม่ต้องไปโรงเรียน

ตอนนี้เธอเริ่มหิวแล้ว เมื่อเดินออกจากห้องน้ำก็ตรงไปยังห้องครัว ข้าวที่หุงเอาไว้เมื่อวานบ่ายยังเหลืออยู่มากทีเดียวจึงไม่ต้องหุงใหม่ และเธอตั้งใจว่าจะเอามันไปทำข้าวผัดไข่

วัตถุดิบที่อยู่ในตู้เย็นเพิ่งซื้อมาเมื่อวาน ดังนั้นของจึงยังสดใหม่ เธอจึงหยิบไข่มาสองสามใบแล้วเริ่มลงมือทำข้าวผัด ไม่นานนักก็ทำเสร็จ จากนั้นตักแบ่งออกเป็นสองจานแล้ววางทิ้งไว้บนโต๊ะ

หลังจากนั้นเธอเดินกลับมาที่ห้องทำงาน แล้วยกมือขึ้นเคาะบานประตูสองสามครั้ง

ไม่มีเสียงตอบรับออกมาจากด้านใน เธอขมวดคิ้วขึ้นแล้วผลักประตูเดินเข้าไปด้านใน เขากำลังนั่งอ่านเอกสารอยู่บนโต๊ะ แน่นอนว่าเขาได้ยินเสียงฝีเท้า แต่ไม่ยอมหันมามองเชอร์รีนเลยสักนิด

“ถึงเวลากินข้าวแล้ว” เธอเอามือเคาะโต๊ะก๊อกๆ เพื่อดึงดูดความสนใจของเขา