บทที่ 265 ที่ผมมีคือเวลา

อีกด้าน

หยาดฝนกับสุนันท์ทักทายกันเสร็จก็ไปโรงพยาบาล เธอเป็นลูกแท้ๆของวินดาหรือไม่ เธอก็อยากรู้！

ตรวจดีเอ็นเอแบบเร่งด่วน 24 ชั่วโมง ภายในหนึ่งวัน ผลก็ออกมาแล้ว

คนที่รอผลนี้มีเยอะมาก สิงหากำลังรอ หยาดฝนกำลังรอ และสุนันท์ก็กำลังรอ……

ในเมื่อมีแหวนเพชรหยกพยานวัตถุนี้แล้ว แต่ก็ไม่สามารถแน่ใจได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ ดังนั้นจึงจำเป็นต้องมีขั้นตอนยืนยันสุดท้าย

และก็จริง วันถัดมาผลก็ออกมาแล้ว ผลที่ออกมาคือ ทั้งสองเป็นแม่ลูกกันจริง

ผลลัพธ์เหมือนกันนี้ แต่มีคนที่ดีใจมีคนเสียใจ และมีคนที่บ้าคลั่ง

สิงหาดีใจ ส่วนหยาดฝนไม่มีอารมณ์ปั่นป่วนมากนัก เอาแต่เงียบไม่พูดอะไรเลย เหมือนว่าพูดไม่ได้ ส่วนสุนันท์ก็รับไม่ได้ เธอเป็นลูกสาวของวินดาจริงๆ เธอเลี้ยงลูกสาวของกิ๊กมาหลายสิบปี！

ผลตรวจดีเอ็นเอเป็นเอกฉันท์ งั้นความเข้ากันของไขกระดูกก็สูง อัตราความสำเร็จในการเข้ากันของไขกระดูกทั้งสองก็สูงมาก……

ส่วน อำนาจตัดสินใจที่จะทดลองอัตราความเข้ากันของไขกระดูกอยู่ในมือของหยาดฝน จะตกลงหรือปฏิเสธ ก็อยู่ที่เธอ

แน่นอนว่าสิงหาหวังว่าเธอจะตกลงทำการผ่าตัดปลูกถ่ายไขกระดูก ตอนนี้ออกัสรู้เรื่องนี้ ต้องไม่ให้เชอร์รีนบริจาคแน่ ดังนั้นความหวังเดียวของเขาอยู่ที่หยาดฝน

ส่วนสุนันท์ เธอจะยอมให้หยาดฝนไปช่วยวินดาได้ไง？

วินดาเป็นหญิงแพศยาในใจเธอ ตอนนี้ความแค้นที่ค้างอยู่เหมือนกับความแค้นที่ฆ่าพ่อ เธอแทบอยากให้เธอตายไป！

ไม่ใช่แค่แย่งสามีเธอไป แต่ว่า เธอยังเลี้ยงลูกสาวเธอมากว่าสิบปี น้ำเสียงนี้ กลัวว่าใครก็คงกล้ำกลืนไม่ลง แล้วนับประสาอะไรกับสุนันท์！

หยาดฝนเดินลงมาจากบันได และกำลังคุยโทรศัพท์ สายนั้นเป็นสิงหาโทรมา

แค่ฟังไม่กี่คำ สุนันท์ก็รู้ว่าสิงหาหมายถึงเรื่องนั้น นอกจากไขกระดูกแล้ว เขาจะมีเรื่องเร่งด่วนอย่างอื่นที่ไหนกัน？

พอหยาดฝนวางสาย ลงมาชั้นล่าง สุนันท์ก็ขวางทางเธอไว้ ถามว่า：“เธอจะไปบริจาคไขกระดูกให้เธอเหรอ？”

“พี่สะใภ้ ตอนนี้สถานการณ์ยังไปไม่ถึงไหน ยังไม่ทำการทดสอบเลย ไม่ได้หมายความว่าไขกระดูกของฉันกับเธอจะเข้ากัน”

สองวันนี้ ไม่ว่าพี่ชายหรือพี่สะใภ้ แค่มองเห็นเธอ ก็เอาแต่ถามคำถามเหมือนๆกัน

จากอเมริกากลับมาที่เมือง S ก็เป็นเวลาแค่สองวัน และยังมาถูกทั้งสองคนกดดัน เธอไม่มีเวลาแม้แต่จะหายใจ มักรู้สึกเหมือนกับว่าสมองนั้นยุ่งเหยิง มีเสียงดังสะเทือนอยู่ตลอด

“ถ้าเข้ากันล่ะ？”สุนันท์ถามเค้น เหมือนว่าไม่ได้คำตอบก็ไม่ปล่อยไป

หยาดฝนหมดหนทางจริงๆ：“พี่สะใภ้ นี่ก็ต้องทดสอบไขกระดูกเสร็จก่อนค่อยว่ากัน”

“โอเค งั้นเรามาพูดเรื่องไม่น่าฟังก่อนดีกว่า”สุนันท์นั่งตรงข้ามเธอ พูดไปตรงๆว่า：“ถ้าไขกระดูกเข้ากัน เธอคิดจะผ่าตัดปลูกถ่ายไขกระดูก งั้นต่อไปพวกเราก็ตัดความสัมพันธ์กัน และเธอก็อย่าคิดที่จะอยู่กับออกัสอีก มันจะเป็นไปไม่ได้เลย！”

ความหมายในนั้นพูดได้ชัดเจนมาก หยาดฝนจะฟังไม่เข้าใจได้อย่างไร？

ริมฝีปากของเธอกระตุกเล็กน้อย พูดไม่ออก ยังไม่ทดลองไขกระดูกเลย ตอนนี้ไม่ว่าจะพูดอย่างไรก็ยังเร็วเกินไป

แต่ว่า ถ้าไขกระดูกเข้ากัน งั้น เธอต้องอยู่กลาง เลือกได้ยาก พอคิดๆดูแล้วก็ปวดหัว จึงลุกขึ้น เธอกลับห้อง แล้วนอนต่อ