บทที่ 307 เขาไปทุกวันไหม

มุมปากดูเหมือนจะกระตุก แต่ดวงตาของออกัสกลับอ่อนโยนลงมาก "คุณคิดว่าผมมีน้องสาวกี่คน?"

"ฉันจะไปรู้ได้อย่างไรว่าคุณมีน้องสาวกี่คน ไม่แน่ว่าบางทีฟ้าอาจจะส่งน้องหลินลงมาเป็นนางฟ้าที่หล่นจากสวรรค์ก็ได้" เหงือกของเธอรู้สึกเปรี้ยว

องศาโค้งของริมฝีปากบางใหญ่มากขึ้น ทันใดนั้นสีหน้าของออกัสก็กลับกลายเป็นเย็นชาและห่างเหินเช่นเดิม "เชิญคุณเชอร์รีนทำธุระต่อครับ"

ชายหนุ่มยังคงไม่จากไป เขายังคิดอะไรกับเธออยู่ มักจะพูดเล่นอยู่เสมอ เธอทนฟังไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว จึงหาเหตุผลเพื่อเลี่ยงมัน

ที่มุมข้างหน้าต่าง หญิงสาวกำลังยิ้ม สีหน้าของออกัสนุ่มนวล ดูเหมือนทั้งคู่จะเข้ากันได้ดี

เธอเดินผ่านคนทั้งสองไป ฟังเสียงของพี่ออกัส เขาไม่เหลียวมามองเธออีก เขาไม่แม้แต่จะชายตามามองเธอด้วยซ้ำ

มันทำให้เธอรู้สึกแม้กระทั่งว่าบทสนทนาที่หน้าประตูห้องน้ำเมื่อกี้นั้นเป็นเพียงจินตนาการเท่านั้น เป็นภาพลวงตาเท่านั้น เขายังคงเย็นชาต่อเธอ

ตอนที่เดินผ่าน เล็บของเธอก็จิกลงไปบนเนื้อนุ่มในฝ่ามืออย่างลึกและรุนแรง...

กนกอรลุกขึ้นทันที เปรียบเทียบชายสองคนแล้วถอนหายใจในใจ

ทั้งสองจากไป ดวงตาของออกัสเงยหน้าขึ้นมองเธอก็หายตัวไปจากสายตา

ซารางยังคงร้องไห้ เธอกลัวว่าแด๊ดดี้จะไม่ต้องการเธอแล้ว เธอเอาแต่ร้องไห้ในช่วงเวลานี้ ดวงตาค่อนข้างแดงและบวม ดูน่าสงสารมาก

กนกอรเงียบมาก ถอนหายใจแล้วส่ายหน้า ไปจ่ายค่ารักษาพยาบาล เชอร์รีนไม่ได้บอกเธอว่าค่ารักษาพยาบาลได้จ่ายไปแล้ว

เมื่อไปถึงที่นั่น พยาบาลกลับบอกว่าจ่ายเงินเรียบร้อยแล้ว คุณออกัสเป็นคนจ่ายตั้งแต่ตอนบ่ายที่เธอกรีดแขน

เธอนึกออกแล้ว วันนั้นเธอบังคับเชอร์รีน ดังนั้นเชอร์รีนจึงนัดเขาไปที่ร้านกาแฟในตอนเที่ยงเพื่ออธิบายเรื่องของทั้งสองคน แต่ตอนบ่ายเขากลับมาที่โรงพยาบาลเพื่อจัดการค่าธรรมเนียม และเปลี่ยนห้องพักผู้ป่วยให้เธอใหม่

ต้องบอกว่า คนอย่างออกัสนั้นไม่มีอะไรจะพูด

ในช่วงนี้เธอมองออกว่าเชอร์รีนเงียบผิดปกติเมื่อเทียบกับเมื่อก่อน แต่กลับเชื่อฟัง ไม่ว่าให้เธอทำอะไรเธอก็ทำตาม

ดวงตาของซารางบวมแดงจากการร้องไห้ เธอยังคงเรียกหาแด๊ดดี้

สิ่งที่ทำให้เธอไม่มีความสุขมากที่สุดคือผู้หญิงคนนั้น เธอยังสาวมาก แต่กลับมาเกาะแกะออกัส เรียกกันอย่างหวานชื่น มันทำให้เธอรู้สึกขัดตา

พี่ออกัสคะ พี่ออกัสขา ตามติดออกัสทุกวัน หรือตัวเธอเองจะไม่มีอะไรทำเลยแม้แต่อย่างเดียว? ตอนนั้นเชอร์รีนไม่ได้เป็นแบบนี้!

หรือควรจะให้เชอร์รีนไปตามง้อออกัสกลับมา?

พอความคิดดังกล่าวออกลอยมาจากหัวเธอ กนกอรส่ายหน้า แต่แล้วความคิดก็ชัดเจนขึ้น ชัดเจนมากยิ่งขึ้น

อันที่จริงออกัสนั้นดีมาก ไม่ว่าจะเป็นรูปลักษณ์หรือบุคลิกภาพ ทั้งหมดล้วนเป็นที่หนึ่ง

ไม่อย่างนั้น...

"เชอร์รีน ลูกกลับไปตามจีบออกัสเถอะ..." ในที่สุดกนกอรก็เอ่ยปากออกมา

เชอร์รีนหลับตาลง นัยน์ตาสั่นไหวเล็กน้อย หมากตานี้เธอเดินได้ดี

ตั้งแต่เย็นวันนั้นที่เธอเริ่มปล่อยให้กนกอรดูข่าวทางทีวี กนกอรก็มีท่าทีอ่อนลง เธอรู้สึกได้

"แม่คะ เป็นอะไรหรือเปล่าคะ?" เธอแสร้งทำท่างุนงง เงยหน้าขึ้น "จู่ๆ แม่เป็นอะไรไปคะ?"

"ที่จริงเขาก็ไม่เลวเหมือนกันนะ..." สีหน้ากนกอรไม่สบอารมณ์นัก "ช่วงที่ลูกไม่อยู่บ้าน เขาไปที่บ้านยืนนอกประตูขอโทษทุกวัน หลังจากยืนติดต่อกันอยู่ที่นั่นหลายสัปดาห์ ไฟตรงโถงทางเดินเสีย ก็เป็นเขานั่นแหละที่เป็นคนเปลี่ยนเอง ท่อน้ำอุดตันเขาก็เป็นคนจัดการให้"