บทที่ 343 ผมจะพยายามชดเชยให้คุณ

เธอมีนิสัยเคยชินกันการไม่ชอบสวมชุดนอนทุกคืนเวลาเข้านอน

ขณะพรมน้ำหอมก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น ดึกขนาดนี้แล้วใครจะมาที่นี่ได้อีก?

เธอเดินไปเปิดประตูวิลล่า แต่กลับเจอหัสดินที่ดื่มจนเมามายยืนอยู่ตรงนั้นโดยไม่บอกไม่กล่าวล่วงหน้าเตือน ดวงตาของเขาแดงก่ำเพราะดื่มมากเกินไป

หัสดินหรี่ตาดอกท้อของเขามองไปที่เธอ กลับมองไปที่ส่วนที่ยื่นออกมาทั้งสองข้างใต้ชุดนอนพอดิบพอดี ราวกับว่ากำลังยั่วยวนเขา

ฝ่ามือใหญ่ยื่นออกไปแตะเอวบางของเธอแล้วดึงตัวเธอเข้าหาอ้อมแขนของเขาทันที

เรนนี่กอดเขา มุมปากโค้งยิ้มเล็กน้อย แต่มือกลับผลักตัวหัสดินออก "ไม่นะคะ พวกเราไม่สามารถจะทำแบบนี้ต่อไปได้แล้ว!"

ตอนนี้หัสดินคลั่งไปแล้ว เขาไม่สนใจอะไรทั้งนั้น เรนนี่ถามอีกครั้งว่า "หัสดินคะ ฉันคือใคร?"

"ยู่ยี่!" เสียงของเขาอู้อี้

เธอโกรธจึงผลักเขาออก บอกว่าฉันไม่ใช่ แต่เขากลับกอดเธอแน่นขึ้น การกระทำเริ่มไร้ความเกรงใจ พูดอย่างคลุมเครือว่า เรนนี่ นีนี่...

นีนี่คือชื่อเล่นของเธอ เมื่อก่อนเวลาทั้งสองอยู่ด้วยกัน เขาเคยเรียกเธอว่านีนี่

เรนนี่อ่อนลง คลี่ยิ้มออก ปล่อยให้เขาอุ้มเธออย่างตามใจ

หลังจากที่มีอะไรกันมาเมื่อคืน

เช้าวันรุ่งขึ้น

ตอนที่เรนนี่ตื่นขึ้นมาก็เห็นหัสดินยืนอยู่หน้าหน้าต่าง เขาไม่พูดอะไร กำลังสูบบุหรี่ปล่อยควันให้ลอยขึ้นไป

เธอมองออกได้อย่างชัดเจนว่าในใจเขายังคงรู้สึกผิดต่อยู่ยี่ มีเพียงผู้หญิงที่ฉลาดเท่านั้นที่รู้ว่าต้องทำอย่างไรในตอนนี้

หากคุณบีบบังคับอย่างรีบร้อนเกินไป เขาจะยิ่งเกลียดคุณมากขึ้นเท่านั้น หากคุณปล่อยเขาให้สบายเกินไป คุณจะได้ผลลัพธ์ที่คาดไม่ถึง

มันก็เหมือนกับการปล่อยว่าว หากคุณคอยจับสายตลอดไม่ปล่อย มันก็จะบินได้แค่ระดับต่ำๆ ถ้าหากปล่อยสายมันก็จะบินสูง แต่ต่อให้บินสูงแค่ไหน มันก็จะมีจังหวะที่ตกลงพื้น รอจนมันตกลงพื้นเมื่อไร ก็ย่อมกลับคืนสู่อ้อมแขนของคุณ

"ฉันรู้ว่าเมื่อคืนคุณไม่ได้ตั้งใจ ฉันจะถือว่ามันเป็นความผิดพลาด คุณวางใจได้ ฉันรู้ว่าต้องทำอย่างไร" เรนนี่กล่าว

พอหัสดินที่ไม่พูดอะไรสักคำได้ฟังประโยคนี้ ร่างกายที่ตึงเครียดมาตลอดก็ผ่อนคลายลง ไม่อาจปฏิเสธได้ว่าความผิดเมื่อคืนนี้เป็นความผิดของเขาทั้งหมด

"ต้องการอะไรก็บอกผม ผมจะพยายามชดเชยให้คุณ..."

"ฉันไม่ต้องการ ฉันมีทุกอย่างแล้ว เพียงแต่สิ่งที่ฉันต้องการมาโดยตลอดมันไม่ใช่ของฉัน คุณไปเถอะ ฉันจะนอนสักพัก..."

คำพูดของเรนนี่เต็มไปด้วยความหมายที่ลึกซึ้ง แต่ความหมายในนั้นเธอเข้าใจ หัสดินก็ย่อมเข้าใจอย่างแน่นอน

สุดท้ายหัสดินไม่พูดอะไร เขาเหลือบมองเสื้อผ้าที่กระจัดกระจายอยู่บนพื้น เลิกคิ้วขึ้น แต่ดวงตากลับหม่นลง

เรนนี่ไม่ใส่ใจท่าทีของเขาในตอนนี้ เธอกำลังวางแผนสำหรับอนาคตในระยะยาว มีบางเรื่องคุ้นเคยให้มันเกิดขึ้น ตราบใดที่มีครั้งแรก ต่อจากนี้มันก็ย่อมเกิดขึ้นเป็นธรรมดา

ตอนที่ยู่ยี่เตรียมจะไปที่ห้องครัว เธอก็เจอกับหัสดินที่เดินเข้ามาพอดี เขาสวมชุดกีฬา

เธอเหลือบมองสองครั้งไม่พูดอะไร นึกว่าเขาจะไปออกกำลังกายตอนเช้า แต่ที่จริงแล้วชุดนี้เขาให้คนขับรถเอามาให้ตอนกลับมา

กางเกงสูทกับเสื้อเชิ้ตย่อมไม่สามารถใส่ได้แล้ว เพราะมีรอยลิปสติกและกลิ่นน้ำหอม

ยู่ยี่ไม่พูดอะไร หัสดินก็ไม่พูดอะไร เขาอารมณ์ไม่ค่อยดี พอมองดูท้องเธอก็นึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนี้ ความรู้สึกผิดปะปนกับความหงุดหงิดทำให้เขาไม่อยากพูดอะไรแม้แต่คำเดียว และไม่อยากเอ่ยปาก