บทที่ 448 ทำไมคุณถึงท้องลูกของเขาได้

เรนนี่ยังไม่ได้ทานอาหารเย็น เธอมีเรื่องไม่สบายใจ ถือกาแฟไว้ในมือ ยืนรออยู่นอกร้านอยู่นานแล้ว เธอไม่เข้าใจเลยจริงๆ แท้จริงแล้วยู่ยี่ท้องลูกของใครกันแน่!

ถ้าหากเป็นลูกของหัสดิน ไม่ เธอแทบจะจินตนาการผลลัพธ์เช่นนี้ไม่ได้เลยจริงๆ มือของเรนนี่สั่นเทิ้ม ตัวเธอก็สั่นอยู่เช่นกัน เธอทนไม่ได้ที่ความพยายามของตัวเธอต้องล้มเหลวในตอนสุดท้าย!

แต่ว่า ถ้าเป็นลูกของคุณฉันทัช ถ้าอย่างนั้น เธอก็ไม่ต้องห่วงกังวลใดๆ เรื่องราวทั้งหมดควรต้องจบลงที่นี่

ถ้าอย่างนั้น เด็กเป็นของใครกันแน่ล่ะ?

เส้นเลือดบนขมับเรนนี่เต้นตุบๆ หัวใจเองก็ยิ่งเต้นไม่หยุด เธอกำลังคิด คำถามเช่นนี้ จะต้องถามอย่างไรดี อีกทั้งจะถามด้วยวิธีไหน และถามออกมาจากปากใครถึงจะดูสมเหตุสมผล

ครุ่นคิดอยู่นาน เธอก็นัดคุณหมอไอแซ็ค ทั้งสองใช้เวลาช่วงอาหารเย็นด้วยกันอีกครั้ง ซึ่งเรื่องทั้งหมดนั้น แน่นอนว่าจะเกิดขึ้นไปตามบรรยากาศที่เป็นใจ

ธรรมชาติของคุณหมอไอแซ็คนั้นเป็นคนค่อนข้างหื่นกาม กับผู้หญิงที่ทั้งสาวและสวยนั้น เขาไม่รู้จะต่อต้านอย่างไร

ต่อให้เรนนี่จะไม่ต้องใช้เรื่องในครั้งก่อนมาข่มขู่เขา แต่ตราบใดที่เขาอยากขึ้นเตียงกับเรนนี่ เขาก็ยังต้องทำตามคำพูดของเธออย่างแน่นอน

หลังจากเสร็จกิจ เรนนี่ก็ใส่เสื้อคลุมอาบน้ำ เดินออกมาจากห้องน้ำ เปิดปากพูด ให้คุณหมอไอแซ็คแสดงความยินดีเรื่องท้องกับยู่ยี่ต่อหน้าหัสดิน

คิดไปคิดมา เธอก็ยังคงคิดให้คุณหมอไอแซ็คไปถามถึงจะเหมาะสมที่สุด เพราะว่า ก่อนหน้านี้ คุณหมอไอแซ็คและยู่ยี่นั้นรู้จักกันมาก่อน

มากไปกว่านั้น คุณหมอปาร์กัวเป็นเพื่อนสนิทกับคุณหมอไอแซ็ค เขาอาจจะเห็นรายงานผลตรวจโดยบังเอิญ แล้วจึงไปพูดแสดงความยินดี ดูสมเหตุสมผล อย่างไม่ต้องสงสัย

ห้องพักผู้ป่วย

หลังจากขัดแย้งกันแบบนั้นเมื่อเช้า บรรยากาศก็ค่อนข้างอึมครึม ยู่ยี่เคลื่อนไหวอย่างไม่สนใจ ส่วนหัสดินกำลังคิดว่าจะเอาใจเธออย่างไร

ชฎารัตนไม่อยู่แล้ว เธอกลับไปที่คฤหาสน์ภูษาธร

เวลาผ่านไปครึ่งหนึ่ง คุณหมอไอแซ็คก็เดินเข้ามา และบอกว่าจะตรวจแขนของหัสดิน เมื่อเห็นยู่ยี่ เขาก็ยิ้ม “คุณยู่ยี่”

“คุณหมอไอแซ็ค” ยู่ยี่ก็ทักทายเขาเบาๆ เช่นกัน ตอนนั้นที่ตระกูลภูษาธร เธอมักจะบังเอิญเจอเขาเป็นประจำทุกวัน พูดได้ว่า เขาเป็นแขกประจำของตระกูลภูษาธร

เขาตรวจร่างกาย พลางเอ่ยปากขึ้น “จริงสิ ยินดีกับคุณยู่ยี่ที่ท้องด้วยครับ 1 เดือนกว่าแล้วสินะ”

ยู่ยี่สะดุ้งเล็กน้อย จากนั้นก็ขมวดคิ้ว เรื่องนี้ เธอไม่มีความคิดที่อยากจะให้คนนอกรู้

“มันเป็นอย่างนี้ครับ ผมเพิ่งไปหาคุณหมอปาร์กัวที่นั่น เขากำลังจัดเอกสารอยู่ ผมเลยบังเอิญไปเห็นเข้าน่ะ”คุณหมอไอแซ็คอธิบาย

ยู่ยี่ยังไม่มีปฏิกิริยาอะไร แต่หัสดินกลับเปลี่ยนสีหน้าทันใด ทั้งเขียวคล้ำทั้งซีดขาว “คุณพูดว่าอะไรนะ?”

“คุณยู่ยี่ท้องแล้วครับ ท้องได้ 1 เดือนแล้ว” คุณหมอไอแซ็คพูดซ้ำอีกครั้ง

“ท้อง!”หน้าอกหัสดินอดไม่ได้ที่จะกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ราวกับถูกคนต่อยไป 1 หมัด ปวดแน่นไปหมด ทั่วทั้งร่างแทบจะระเบิดออกมา!

สำหรับการแสดงความยินดีของคุณหมอไอแซ็คแบบนี้นั้น ยู่ยี่ไม่ชอบมันเลยจริงๆ แต่ด้วยเหตุการณ์ตรงหน้านี้ เธอจึงไม่สามารถแสดงออกมาได้ เพียงแค่ตอบรับเสียงเบาๆ

คำตอบรับนี้ก็คือการยอมรับอย่างไม่ต้องสงสัย อารมณ์ของหัสดินก็เปลี่ยนไปฉุนเฉียวทันใด ทั่วทั้งร่างเหมือนบ้าคลั่งไปแล้ว แม้จะบาดเจ็บ แต่กำลังของเขาก็ยังเยอะมาก คุณหมอไอแซ็คขวางเขาไม่อยู่ จำเป็นต้องให้พยาบาลเข้ามา คนหลายคนกดเขาไว้กับเตียง จากนั้นก็ฉีดยาระงับประสาท เขาหลับไปอย่างรวดเร็ว

ขณะเดียวกัน ในใจของคุณหมอไอแซ็คนั้นก็รู้แน่ชัดแล้วว่า นั่นไม่ใช่ลูกของคุณชายหัสดินอย่างแน่นอน มิฉะนั้น เขาคงจะไม่มีอารมณ์ที่รุนแรงเช่นนี้ หรือจะพูดได้ว่า เขาควรจะตื่นเต้น ดีใจ และไม่ฉุนเฉียว ไม่โกรธ ไม่งุ่นง่าน!

ภายในห้องพักผู้ป่วยสุดท้ายทุกอย่างก็สงบลง เหลือไว้แต่ยู่ยี่ และคุณหมอไอแซ็ค เหล่าพยาบาลทั้งหมดนั้นถอยออกไปแล้ว

“คุณยู่ยี่มีแฟนใหม่แล้วเหรอครับ?” คุณหมอไอแซ็คเปิดปาก และเอ่ยถาม

ความสัมพันธ์กับคุณหมอไอแซ็คนั้นมีถูกจำกัดไว้เพียงแค่การเจอหน้าทักทายกันเท่านั้น สำหรับการพูดคุยนั้น ยังไม่ได้ถึงขั้นนี้ ยู่ยี่เพียงส่งเสียงตอบรับไปเบาๆ

เมื่อเห็นว่าเธอไม่ได้ตั้งใจจะต่อบทสนทนาอีก คุณหมอไอแซ็คเองก็สมควรจะหยุด ไม่ถามคำถามอีก ยังไงซะเขาก็ได้รับข่าวที่ตัวเองอยากได้เรียบร้อยแล้ว

หลังจากจากมา แน่นอนว่าสิ่งที่คุณหมอไอแซ็คทำเป็นอย่างแรกก็คือโทรศัพท์หาเรนนี่ รายงานข่าวล่าสุด

เรนนี่กำลังดื่มน้ำอยู่ ฟังข่าวที่คุณหมอไอแซ็คนำมาให้ ทันใดนั้น ความหงุดหงิดที่เก็บเอาไว้ในใจมา 2 วันก็เหือดหายไป แทนที่ด้วยความสุขและความตื่นเต้นที่ยากจะอธิบาย

นานแล้วที่เธอไม่ได้มีความสุขเช่นนี้ ทั้งร่างตั้งแต่บนลงล่างเต็มไปด้วยความรู้สึกปิติยินดี

เมื่อเดินออกจากห้องชงชา เรนนี่ยิ้มอย่างอ่อนโยน พูดกับพนักงานในร้านทุกคนว่า วันนี้เธอจะเลี้ยงข้าว

ซาฮาร่าเดินเข้ามาพอดี เลิกคิ้วขึ้น แล้วเอ่ยถาม “มีเรื่องน่ายินดีอะไรไหม?”

“ฉันก็มาอยู่ที่นี่ตั้งนานแล้ว ยังไม่เคยทานข้าวกับทุกคนเลย วันนี้มีเวลาพอดี พี่ซาฮาร่า ไปด้วยกันสิ” หน้าเรนนี่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม

ซาฮาร่าไม่ได้ปฏิเสธ พยักหน้า แล้วบอกได้สิ