บทที่ 50 เกิดอะไรขึ้นรึเปล่า

ก็ไม่รู้เหมือนกันนี้คือแบรนด์อะไร ทำไมถึงแพงขนาดนี้!

ในที่สุดเธอก็ตัดสินใจ และเลือกผ้าพันคอสีเหลืองเข้ม

เมื่อเธอเหลือบมองเห็นเสื้อผ้าของผู้ชายที่อยู่ตรงหน้า เธอเห็นเสื้อเชิ้ตคอปกชายชุดแรกซึ่งดูเรียบง่ายแต่ดูดีและดูหรู

ชอบใจ เธอลาก ออกัสไป ให้พนักงานหาดูไซส์ที่เขาใส่ได้ ให้เขาไปลอง

มองไปที่เสื้อ แล้วมองไปที่เธอ ออกัสเลิกคิ้วเล็กน้อย ขาที่เรียวยาวก็เดินไปที่ห้องลองเสื้อ

ความจริงได้พิสูจน์แล้วว่า วิสัยทัศน์ของเธอดูไม่ผิดแน่นอน เสื้อเชิ้ตสีฟ้าอ่อนทำให้เขาดูหล่อและมีเสน่ห์ยิ่งขึ้น และปกเสื้อทำให้ดูดีขึ้น

พนักงานหญิงจ้องมองเขาอย่างไม่กะพริบตา

“เอาชุดนี้เลยค่ะ” เชอร์รีนชนไหล่ของพนักงานหญิง ต้องมองขนาดนั้นเลยเหรอ

?

เมื่อเธอมาถึงที่เคาน์เตอร์เพื่อเช็คเอาท์ เชอร์รีนยืนอึ้ง และกลืนน้ำลายโดยไม่รู้ตัว

เสื้อกันหนาวขนเป็ดสองตัวและผ้าพันคอหนึ่งตัวทั้งหมดหกพันหยวน ส่วนเสื้อเชิ้ตของเขาตัวละสี่พันหยวน!

ยืนอยู่กับที่และยกแขนไว้ระหว่างอก ออกัสยิ้มอย่างชอบใจ แล้วมองเธอด้วยท่าทีที่กวนประสาท แล้วก็พูดว่า "ไม่ชำระเงินเหรอ?"

"..."

จะไม่ชำระได้ไงล่ะ?

กัดฟัน เธอเอาบัตรธนาคารออกจากกระเป๋าแล้วยื่นให้ "รูดบัตร"

หญิงสาวยื่นมือออกมาพร้อมรอยยิ้ม และร่างยาวสูงของออกัสก้าวไปด้วยหน้าเอนตัวลง แล้วยื่นบัตรบาสเตอร์ "รูดใบนี้ครับ"

“ได้เลยค่ะ”

เชอร์รีนอึ้ง ส่วนออกัสเซ็นชื่อเสร็จสิ้นเรียบร้อยแล้ว จากนั้น เขาก็รับบัตรมา แล้วก็ยื่นให้เธอ

“ทำอะไร?” เธอไม่เข้าใจ และมึนงงเล็กน้อย

“ถ้าจะซื้อของก็ใช้บัตรนี้...” เขาพูดด้วยเสียงต่ำ และหยิบถุงเสื้อผ้าจากเธอ

เชอร์รีนมึนงง "ฉันจะซื้อของทำไมฉันต้องรูดบัตรของนายด้วย?"

ออกัสเหล่มองเธอ "เธอว่าทำไมล่ะ คุณหญิงเชอร์รีน ... "

น้ำหนักเสียงเน้นตอนพูดคุณหญิงเชอร์รีนสามคำนี้ เธอได้ยินอย่างชัดเจน

ฮ่าฮ่าฮ่า เชอร์รีนหัวเราะคิกคัก และจ้องมองไปที่เขา"ดูเหมือนว่า เป็นคุณหญิงเชอร์รีนก็ดีเหมือนกันนะ"

"..." สีหน้าของเขายังคงเข้มๆ แต่ก็อ่อนโยนขึ้นอย่างมาก

รถวิ่งอยู่ในความมืด เชอร์รีนก้มมองไปที่เวลานั้น รู้อีกทีก็สี่ทุ่มครึ่งแล้ว

ไม่ได้สังเกตเลย เวลาผ่านไปเร็วขนาดนี้

มีเสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้น ออกัสจับพวงมาลัยไว้ส่วนมือขวาก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้น

แล้วพูด"ฮัลโหล..."

จากนั้นไม่รู้ว่าอีกฝ่ายพูดอะไรมา สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน จับพวงมาลัยแน่นขึ้น เส้นเลือดสีเขียวในมือซ้ายของเขาเห็นได้อย่างชัด "แน่ใจแล้วใช่ไหม อืม... ฉันรู้แล้ว ... "

เชอร์รีนตกใจที่เห็นแววตาที่เปลี่ยนไปกะทันหันของเขา เธอไม่เคยเห็นแววตาที่โหดร้ายแบบนี้มาก่อน เต็มไปด้วยความเย็นชา

เธอถามอย่างเป็นห่วง “เกิดอะไรขึ้นรึเปล่า?”

แต่เขากลับไม่สนใจเธอ มือทั้งสองข้างกำพวงมาลัยไว้อย่างแน่น แล้วเหยียบเบรกใต้ฝ่าเท้าอย่างแรง ด้วยน้ำเสียงเย็นเฉียบ “ลงรถ หารถกลับที่รับรอง!

"แล้วนายล่ะ?" สีหน้าของเขาไม่ค่อยดีนัก เธอกลัวว่าจะเกิดอะไรขึ้น