บทที่ 655 อารมณ์ไม่ค่อยดี

หากช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมานี้รู้ว่าเธอยังมีชีวิตอยู่ งั้นตอนนั้นเธอไม่มีทางเห็นด้วยกับงานแต่งของดนัยและนาโนอย่างแน่นอน ไม่เห็นด้วยเด็ดขาด เธอเพียงแต่คัดค้านเท่านั้น!

แต่เห็นได้ชัดว่าสายเกินไปที่จะพูดคำเหล่านี้ในตอนนี้

ในอีกด้านหนึ่ง

เมื่อดนัยกลับมาที่ห้อง นาโนก็หลับแล้ว

เดินไป เขานั่งลงข้างๆเธอ มือทั้งสองวางบนหลังเธอลูบไล้ช้าๆ แล้วถามว่า “รอบเดือนหมดหรือยัง?”

"อืม หมดแล้ว"

นาโนตอบอย่างงุนงง ไม่แม้แต่จะลืมตา แต่ยังคงปิดแน่น น้ำเสียงของเธอดังออกมาจากจมูกอย่างเกียจคร้าน

"งั้นเรามา..."

ในระหว่างการพูด นิ้วที่เรียวยาวของดนัยกระดิกขึ้นมาเบา ๆ

นาโนส่ายหัว และผลักมือออกไป "ตอนนี้ฉันแค่ต้องการนอนหลับสบาย อย่ามารบกวนฉัน..."

ยังคงไม่ยอมแพ้ ดนัยขยับเข้าไปใกล้และเกลี้ยกล่อมเบา ๆ

นาโนยังคงส่ายหัวอยู่ ฟุบใบหน้าของเธอลงในหมอนโดยตรง เสียงของเธอเบาลง “ฉันไม่มีแรงจะยกแขนแล้ว นอนเถอะ”

เธอไม่มีแรงเลยแม้แต่นิดจริงๆ

ไม่ได้เคยทำงานหนักมาตั้งแต่เด็ก แต่วันนี้ฉันใช้กำลังทั้งหมดที่มี แม้ว่าจะนอนราบแบบนี้ ก็รู้สึกได้ว่าแขนทั้งปวดทั้งอ่อนแรง ไม่มีแรงและกำลังจะอยู่กับเขาแล้วจริงๆ

“อืม ฉันนอนแล้ว คุณก็นอนเถอะ ราตรีสวัสดิ์”

นาโนดึงผ้าห่มออกมา แล้วผล็อยหลับไป

ยักไหล่เล็กน้อยอย่างช่วยไม่ได้ ดนัยดูเหมือนเป็นคนที่จากกับภรรยานานมาก

"......"

จนปัญญา ดนัยรู้ว่าไม่มีความหวัง ดังนั้นเขาจึงทำได้แต่หลับตาลง

นาโนเหนื่อยมากจริง ส่วนผสมในหม้อเหล็กขนาดใหญ่ต้องกวนอย่างต่อเนื่อง และเธอไม่สามารถหยุดได้ครู่หนึ่ง แขนของเธอเรียวเล็กและยาง ส่วนผสมมีมากมาย การกวนเป็นเวลาหลายชั่วโมงมันไม่ใช่เรื่องตลกจริงๆ!