บทที่ 673 ใครบางคนกำลังสร้างปัญหา

ใช้เวลานานกว่าปกติมากกว่าสองเท่า และในท้ายที่สุดก็ทำเสร็จ จากนั้นก็ก้มลงบดส่วนผสมตลอดเวลา หลังจากผ่านไป 3-4 ชั่วโมง นาโนก็วางมือบนเอวของเธอ คิ้วอันบอบบางของเธอก็ย่นขึ้นเล็กน้อย

อาจเป็นเพราะก้มเอวนานเกินไป ทำให้รู้สึกเจ็บ ไม่กล้าแม้แต่จะขยับตัว

สายทิพย์เดินกลับไปกลับมาในร้านอาหาร เมื่อเธอเห็นนาโนกำลังบดส่วนผสมในครัวด้านหลังโดยบังเอิญ ดวงตาของเธอก็ขยับเล็กน้อย

ดูเหมือนว่าความอดทนของนาโนนั้นมากกว่าที่เธอคิดไว้มาก!

ก็ในเมื่อนาโนทั้งสวย เด็ดเดี่ยว และดุดันมาก

เมื่อก่อนเธอคิดว่าไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น นาโนก็ไม่สามารถอยู่ที่นี่ได้ แต่ตอนนี้เธอไม่คาดคิดเลย

หลังจากเตรียมส่วนผสมทั้งหมดเสร็จแล้ว นาโนก็นอนลงบนโต๊ะ หอบหายใจ และไม่อยากขยับเลย

วิ่งมาราธอนก็ไม่เหนื่อยเท่าตอนนี้!

ในขณะนี้นีรดานั่งบนรถเข็นเข้าไป และพูดว่า "นาโน ส่งส่วนผสมที่เตรียมไว้ให้กับสาขาย่อยด้วย"

นาโนระงับเปลวเพลิงในใจของเธอและพูดว่า "ในร้านอาหารมีคนขับรถไม่ใช่หรอคะ"

"ฉันไม่ไว้ใจคนขับหรอก ถ้าสูตรส่วนผสมรั่วไหลออกไป แล้วมีคนได้กลิ่นวัตถุดิบล่ะ ฉันต้องรบกวนเธอหน่อย"

นาโนพยุ่งร่างยืนขึ้นโดยไม่พูดอะไร หยิบกุญแจรถบนโต๊ะ แล้วเดินออกจากร้านอาหาร

ขอโทษนะ ไม่เคยเห็นคนขับรถส่งวัตถุดิบให้ร้านอาหารหรอ

ระหว่างทาง หลังของนาโนพิงพนักเก้าอี้ ขาก็เหยียบคันเร่งทะยานขึ้น

ก่อนที่เบนท์ลีย์สีดำจะค่อยๆหยุดที่หน้าประตูร้านอาหาร และเมื่อประตูเปิดออก ดนัยที่สวมเสื้อเชิ้ตสีเทาเงินและกางเกงสูทสีดำก็โดดเด่นในสายตาของทุกคน

เขาเดินเข้าไปด้วยขายาวที่มีเสน่ห์ของเขา และเมื่อเขาเดินผ่านห้องโถงด้านหน้า ก็ได้เจอสายทิพย์ที่เดินมาโดยบังเอิญ

สายทิพย์ ตกใจ หยุดเดินอยู่ตรงนั้น

ดนัยก็เหมือนกัน และในขณะเดียวกัน ดวงตาเรียวยาวของเขาก็หรี่ขึ้นเล็กน้อยด้วยความสับสนและความประหลาดใจ

ทำไมเธอถึงอยู่ที่นี่

เมื่อมองดูอีกทีเห็นว่าเธอใส่ชุดทำงานของร้าน เธอทำงานที่นี่เหรอ

และสายทิพย์ก็เป็นคนแรกที่ทำลายความเงียบระหว่างทั้งสอง "คุณมากินข้าวหรอคะ"

"ไม่ ผมมารับเธอกลับบ้านหลังเลิกงาน" สีหน้าของดนัยราบเรียบ ไม่มีอารมณ์ เป็นทางการและสุภาพมาก "รบกวนด้วย แล้วเธอล่ะ"

น้ำเสียงที่เหินห่างและเย็นชาทำให้ สายทิพย์แอบกัดริมฝีปากของเธอเบาๆ หลังจากได้ยินคำถามของเขา เธอก็พูดว่า "คุณป้าขอให้เธอไปส่งส่วนผสมให้บริษัทในเครือ"

"ขอบคุณ" หลังจากขอบคุณ ดนัยถามอีกครั้ง "แม่ของผมอยู่ที่ไหน"

"ในครัวด้านหลัง"

ดนัยพยักหน้ารับ ทักทายอีกครั้งโดยไม่พูดคุยอะไรมากมาย ก่อนจะเดินผ่านเธอไปที่ห้องครัวด้านหลัง

เขาเดินเร็วมาก จเมื่อเดินผ่านสายทิพย์ก็มีลมพัดผ่าน

พร้อมกับกลิ่นหอมจางๆของครีมอาบน้ำเล็ดลอดออกมาจากร่างกายของเขา

หน้าอกของสายทิพย์กระเพื่อมขึ้น ทั้งร่างแข็งทื่อเหมือนตอไม้อยู่กับที่

เธอคิดเสมอว่ารูปร่างหน้าตาของเธอจะทำให้เกิดปฏิกิริยารุนแรงต่อเขา แต่ปฏิกิริยาของเขากลับราบเรียบ

นิ่งเฉยเหมือนคนแปลกหน้าที่เจอกันไม่กี่ครั้ง!

นีรดายุ่งมากเมื่อได้ยินเสียงจากข้างหลังจึงหันกลับไปมอง