บทที่ 679 โกรธมากขึ้นเรื่อยๆ

ปริมาณงานเยอะจริง ๆ และยังมีส่วนผสมบางอย่างที่ยังไม่ได้บดแต่ก็เกินสี่โมงเย็นแล้ว นีรดายังขอให้เธอส่งส่วนผสมไปที่สาขาอีกครั้ง แต่เวลาไม่เอื้ออำนวยแล้ว

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เธอก็ไปหานีรดา "ตอนกลางคืนมีงานเลี้ยงที่ร้านเหล้า ฉันเลยต้องออกไปก่อน ส่วนผสมพวกนั้นคนขับรถจะไปส่งค่ะ"

นีรดาไม่เห็นด้วย "มันเป็นแค่งานเลี้ยง ไม่ไปก็ได้ ร้านอาหารยังมีอีกหลายสิ่งที่ต้องทำ"

"ฉันตอบตกลงแล้ว นัดเจอกันตอนหกโมงเย็น" นาโนขมวดคิ้วขึ้นมา

"เมื่อวานเธอบอกว่าไม่สบาย โกหกไม่มา วันนี้ยังทำงานไม่เสร็จ และมีข้ออ้างใหม่ที่จะจากไป ถ้าไม่อยากอยู่ใน ร้านอาหารแล้วจริงๆ ก็บอกฉันสิ ฉันจะไม่บังคับเธอ"

นาโนรู้สึกว่าการพูดคุยกับเธอเป็นเรื่องยากมาก

"ฉันไม่ได้บอกว่าฉันไม่อยากทำ วัตถุดิบของวันนี้เตรียมเรียบร้อยแล้ว และเหลือเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ฉันออกไปก่อนก็คงจะไม่ส่งผลกระทบมากเท่าไหร่หรอกค่ะ"

"อย่างไรก็ตาม ร้านอาหารมีสินค้าคงคลังในคืนนี้ เธอไม่สามารถออกไปก่อนเวลาได้" อย่างไรซะนีรดาก็มีทัศนคติแบบนั้นอยู่แล้ว

เธอรู้สึกว่า นิสัยแย่ๆของนาโนในการออกจากงานก่อนเวลาอันควรโดยไม่มีเหตุผลจะต้องเปลี่ยนโดยสิ้นเชิง

"ฉันต้องออกไปค่ะ!" น้ำเสียงของนาโนรุนแรงขึ้นเล็กน้อย

เธอก็แค่เกลียดทัศนคติของนีรดา！

เธอได้เตรียมส่วนผสมทั้งหมดสำหรับร้านอาหารแล้ว และแม้ว่าเธอจะอยู่ที่นี่ก็ไม่ได้มีประโยชน์อะไรมากนัก

แต่นีรดาดูเหมือนว่าร้านอาหารจะไม่สามารถดำเนินการได้หากไม่มีเธอ！

"ออกไปก็ได้ ต่อจากนี้อย่ามาที่ร้านอาหารอีก เลือกระหว่างสองสิ่งนี้" นีรดาก็มุ่งมั่นให้ตัดสินใจเช่นกัน

เป็นผู้หญิงที่แต่งงานแล้ว ยังคงวิ่งไปที่ร้านเหล้าทุก ๆ สามวันอีก นั่นไม่ใช่สถานที่สำหรับผู้หญิงที่ดีที่จะไป！

นาโนจ้องมองเธอครู่หนึ่ง โดยไม่พูดอะไร หันกลับมาและเดินไปที่ห้องครัว

ในเมื่อไม่เห็นด้วย แล้วจะเสียเวลากับเธอต่อไปอีกทำไม ！

ถ้าเธอเป็นญาติกัน เธอคงจะเพิกเฉยและไม่สนใจร้านอาหารนี้เลย มันไม่มีประโยชน์ที่จะขู่เธอด้วยกลอุบายนี้

เพียงแต่ตอนนี้ ชีวิตไม่ง่ายเลยกว่าจะสงบลง และเธอไม่อยากทำลายสิ่งเหล่านี้ และกลับไปยังจุดเริ่มต้นที่น้ำและไฟเข้ากันไม่ได้จริงๆ

เธอโทรศัพท์หาเชอร์รีน และบอกว่าร้านอาหารมีบางอย่างจะทำในตอนกลางคืน ดังนั้นจึงไม่สามารถไปที่นั่นได้

อันที่จริง ความโกรธของเธออยู่ลึกในหัวใจของเธอ เปลวไฟสีแดงเข้มกำลังลุกไหม้ และเธอก็อดกลั้นอย่างสุดซึ้ง

ว่ากันว่ามีสินค้าคงคลังในเวลากลางคืน แต่งานและพลังของสินค้าคงคลังคือนีรดา และมีผู้จัดการอยู่ข้างล่าง นาโนนั่งอยู่ในร้านอาหารก็ไร้ประโยชน์！

ทันทีหลังจากเปิดแท็บเล็ต นาโนก็สุ่มละครเกาหลีมาบางเรื่อง เพื่อใช้ฆ่าเวลา

เงาปกคลุมของเธอ เธอเงยหน้าขึ้น และสายทิพย์ก็นั่งลงตรงข้าม

เธอเพิกเฉย และคร้านที่จะสนใจ เธอจึงดูซีรี่ย์ของตัวเองแต่อ

"ของสิ่งนี้ รบกวนเธอส่งคืนให้ดนัยด้วย สายทิพย์ส่งนาฬิกาข้อมือมาให้

ดวงตาของนาโนลดลง นาฬิกาบนโต๊ะเป็นของดนัยจริงๆ และเธอเป็นคนเลือกมันด้วยตัวเอง

เธอขมวดคิ้ว "ทำไมนาฬิกาถึงอยู่กับเธอ "

ตั้งแต่วินาทีที่เธอผลักนาฬิกาออกมา สายทิพย์ก็รอคำถามของเธออยู่ เมื่อความปรารถนาเป็นจริงแล้ว เธอก็เปิดมุมริมฝีปากเบา ๆ และพูดอย่างจงใจว่า "เขาทำตกไว้ที่ฉันตรงนี้"

คิ้วที่ละเอียดอ่อนยังคงยกขึ้นอย่างต่อเนื่อง และนาโนก็หยุดละครเกาหลีไว้บนแท็บเล็ต "ทำไมเขาถึงทำหล่นไว้ที่เธอ "