บทที่ 684 อย่าลืมแจ้งให้ฉันทราบหากมีข่าวใด ๆ

“เดี๋ยว!” นีรดายกมือขึ้นและคว้าข้อมือของสายทิพย์: "ทำไมฉันเหมือนได้ยินกำลังพูดถึง นาโน?"

สายทิพย์หมกมุ่นอยู่กับการฟังข่าว หน้าอกของเธอเต้นแรงมาก และแม้แต่ร่างกายของเธอก็สั่น

เมื่อถูก นีรดาจับ เธอแทบจะกรีดร้องด้วยความตกใจ เธอมั่นคงขึ้นอย่างรวดเร็ว: "ฉันเหมือนจะได้ยินเหมือนกัน ที่พูดคือคุณหญิงของตระกูลเตชะโสภา

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ นีรดาก็รีบโทรหา นาโนแต่เสียงแจ้งเตือนมาว่าอีกฝ่ายปิดเครื่อง

ทันทีหลังจากนั้น เธอโทรหา ดนัย

คำพูดของดนัยกระชับและตรงประเด็น และเขาอธิบายเรื่องนี้ด้วยคำพูดไม่กี่คำ

แต่เมื่อได้ยินเช่นนี้หัวใจของ นีรดาเต้นแรง เธอจึงรีบขอให้คนขับแท็กซี่เปลี่ยนทิศทาง

เมื่อ สายทิพย์และ นีรดามาถึงโรงพยาบาล มารดาของผู้ถูกชนยังคงร้องไห้อยู่และยังคงตี ดนัยอยู่

เธอคว้าเสื้อผ้าของ ดนัยและตบที่ตัวเขาแรงๆ

ดนัยถูกเลี้ยงดูมาโดย นีรดาตั้งแต่เขายังเด็ก และเธอไม่เคยตีแม้แต่ครั้งเดียว เธอจะทนดูได้อย่างไร?

ให้ สายทิพย์เข็นรถเข็น นีรดาผลักหญิงวัยกลางคนด้วยใบหน้าที่สงบ

หญิงวัยกลางคนนั้นเต็มไปด้วยความเศร้าโศกในใจ แต่เมื่อเธอถูก นีรดาผลักอีกครั้ง เธอโกรธจริงๆ ยกมือขึ้นและตบหน้า ดนัยเสียงดัง

นีรดาจะบ้าตายแล้ว: "ทำไมต้องตีลูกชายของคนอื่น!"

ในทางกลับกัน ดนัยไม่ได้พูดอะไร ด้วยสีหน้าที่เคร่งขรึม เขาพูดขอโทษต่อหญิงวัยกลางคนแล้วดึง นีรดาออกไป: "แม่ พอแล้ว!"

“อะไรคือพอแล้ว หล่อนตีลูกกี่ทีแล้ว!”

“ลูกสาวของเธอยังอยู่ในห้องฉุกเฉิน ไม่รู้ความเป็นความตายของเธอ การตบนี้เป็นสิ่งที่ผมควรรับไว้ เป็นเรื่องที่เข้าใจได้” ดนัยกล่าว