บทที่ 685 มีพื้นที่ให้ต่อรองน้อยมาก

เมื่อเหตุการณ์เช่นนี้เกิดขึ้นดนัยก็ต้องเป็นคนที่จัดการทุกอย่างให้เธอ ไม่รู้จักเป็นห่วงคนอื่นเลยแม้แต่น้อย!

สายทิพย์ยืนข้างๆและฟังอย่างเงียบ ๆ

แต่มือของเธอที่จับรถเข็นอยู่นั้นสั่นเล็กน้อย ดวงตาของเธอหลบไปมองที่พื้น

ผ่านไปอีกครึ่งชั่วโมง ประตูห้องผ่าตัดก็เปิดออกในที่สุด

แพทย์ที่สวมเสื้อคลุมสีขาวถอดหน้ากากแล้วเดินออกไปและพูดว่า:

“ประธานดนัย การผ่าตัดสำเร็จดี แต่อัตราการเต้นของหัวใจของผู้ป่วยต่ำเกินไป และสัญญาณชีวิตอ่อนลงเล็กน้อย ตอนนี้ยังไม่ตื่น”

“ดังนั้นจะถูกโอนไปยังห้องไอซียู แต่ถ้าผู้ป่วยสามารถฟื้นขึ้นภายในสี่สิบแปดชั่วโมง สถานการณ์ก็จะปลอดภัย ไม่เช่นนั้นก็อันตราย”

หัวใจของ ดนัยยังไม่ปล่อยวางอย่างสมบูรณ์ ผลลัพธ์ดังกล่าวยังห่างไกลจากความน่าพอใจที่คิด

ครอบครัวผู้ป่วยก็ไม่พอใจเช่นกัน แต่สิ่งที่พวกเขาทำได้ตอนนี้คือรอ

ให้ผู้ช่วยไปจัดการต่อ โรงพยาบาลได้เตรียมห้องวีไอพีแล้ว และสมาชิกในครอบครัวได้ย้ายไปอยู่ที่ห้องชุดอื่นแล้ว

หารผ่าตัดนี้ใช้เวลานานมาก และเมื่อทุกอย่างเสร็จสิ้น ก็เป็นเวลาตีหนึ่งแล้ว

ดนัยโทรหา นีรดาและส่งต่อคำพูดที่หมอพูดเมื่อครู่

นีรดาถามเขาว่า "คืนนี้จะกลับมาไหม"

ดนัยกล่าวว่า "ไม่ครับ นาโนยังคงเติมน้ำเกลืออยู่ และเรื่องนี้ยังไม่ได้รับการจัดการอย่างเหมาะสม ผมจะนอนในโรงพยาบาล"

นีรดาตอบกลับ ครั้งนี้เธอไม่ได้พูดอะไร เธอไม่มีสีหน้าที่มืดครึ้ม และเธอก็ไม่ได้พูดอะไรที่ไม่น่าฟัง

ในเช้าตรู่ของวันถัดไป แสงสว่างเพิ่มปรากฏบนขอบฟ้า สายทิพย์ตื่นแล้ว

หรืออาจเรียกได้ว่าเธอไม่ได้นอนทั้งคืน

เมื่อในที่สุดเธอก็ได้ข้อสรุปเมื่อคืนนี้ เธอก็กระสับกระส่ายและนอนไม่หลับ

เพราะเธอคิดไม่ออกถึงทิศทางที่สิ่งต่าง ๆ จะพัฒนาในอนาคต

เมื่อเดินลงบันไดไป เธอเห็นมีอะไรเฝาอยู่ในห้องนั่งเล่น เธอเดินไป และนีรดากำลังจุดธูป

“คุณป้า ทำไมเผาเครื่องหอมแต่เช้า” เธอถามด้วยความสงสัย

“เมื่อคืนเกิดเรื่องแบบนั้นขึ้นไม่ใช่ เหรอ?ดนัยโทรมาบอกว่าการผ่าตัดสำเร็จแต่เธอยังไม่ฟื้น ตอนนี้ถูกส่งตัวไปที่ห้องไอซียูแล้ว ถ้าเไม่ฟื้นภายใน 48 ชั่วโมง ชีวิตของเขา จะตกอยู่ในอันตราย ถวายเครื่องหอมบูชาพระพร ถวายพระพรชัยมงคล ให้เธอปลอดภัย"

ดวงตาของ สายทิพย์กะพริบเล็กน้อย และเธอยืนอยู่ข้าง: "คุณป้าใจดีจริงๆ"

“ไม่ว่ายังไงก็คือชีวิตคน นอกจากนี้ เหตุการณ์นี้เกิดจากนาโน เป็นเรื่องปกติที่ฉันจะจุดธูปและอธิษฐานให้”

นีรดาหยิบน้ำขึ้นมาและจิบ

“ถึงฉันจะไม่ชอบ นาโนและมีความไม่พอใจอย่างมาก แต่หล่อนเป็นลูกสะใภ้ของตระกูลเตชะโสภาและถ้าผู้ป่วยตายจริง ๆ ฉันไม่รู้ว่าหล่อนจะเจอกับอะไรบ้าง พูดตามตรง ฉันไม่อยากเห็นสิ่งต่างๆไปถึงจุดนั้น"

"ก็ใช่อยู่"

สายทิพย์พยักหน้าเห็นด้วย

อย่างไรก็ตาม คำพูดเหล่านั้นก้องอยู่ในใจของเธอราวกับน้ำวน

ถ้าคนไข้เสียชีวิตจริง ๆ ก็ไม่รู้หรอกว่าหล่อนจะเจอเรื่องอะไร...

นาโนจะเจออะไรกันแน่?

ขับรถชนคนตาย หากสมาชิกในครอบครัวไม่เห็นด้วยกับการประนีประนอมเป็นการส่วนตัว พวกเขาจะขึ้นศาลอุทธรณ์อย่างแน่นอน ดังนั้นสิ่งที่รอ นาโนคือการจำคุก!

แอบคิดในใจ แต่ด้วยความคิดนี้ เธอจึงค่อย ๆ ตื่นเต้น ตื่นเต้น และกระสับกระส่าย

ความหุนหันพลันแล่นและความหึงหวงเป็นมาร

ในเวลานี้ สายทิพย์ถูกปีศาจที่น่าสะพรึงกลัวกลืนกินจนไม่มีเหตุผลและความคิดและเริ่มก็ผิดปกติ

ทางโรงพยาบาล