บทที่ 711 ไม่สบอารมณ์อย่างยิ่ง

“งั้นฉันก็วางใจ ทำไมวันนี้ถึงอยากมาทานข้าวเที่ยงที่นี่ล่ะ หรือว่าอยากแบ่งเบาภาระให้ฉัน?”

เชอร์รีนส่ายหน้า “งานเธอหนักเกินไป ฉันทำไม่ได้หรอก!”

“แล้วจะโวยวายทำไม! ไปเลย ไปบดวัตถุดิบพวกนั้นแทนฉันที ตอนนี้ฉันเหนื่อยมาก” นาโนนั่งลงบนเก้าอี้และไม่คิดจะขยับตัวอีก

ตรงหน้ามีวัตถุดิบวางเรียงรายอยู่มากมาย มีเยอะเป็นถังเลยทีเดียว เชอร์รีนพูดอย่างไม่ยอมอ่อนข้อให้ “ได้ เรียกฉันว่าพี่สาวก่อนสิ แล้วพี่สาวคนนี้จะบดให้เธอเอง”

“พี่สาวที่แสนดี พี่สาวคนสวย พี่เชอร์รีน ช่วยงานฉันหน่อยได้ไหมคะ”

นาโนทำตัวโอนอ่อนยืดได้หดได้ราวกับกระเพาะอาหาร รีบเอ่ยคำว่าพี่สาวทันที

เชอร์รีนส่ายหน้า แสร้งทำเป็นไม่พอใจ แล้วบอกว่าไม่ทำ ต่อให้เรียกพี่สาวก็ไม่ทำ เพราะเธออยากเอาเปรียบนาโนอย่างไรล่ะ!

“ยัยคนเจ้าเล่ห์!"

นาโนพ่นลมหายใจอย่างไม่สบอารมณ์

เมื่อได้ยินแบบนั้น เชอร์รีนจึงโถมตัวเข้าใส่กอดรัดฟัดเหวี่ยงกับเธอ

ทั้งคู่กำลังหยอกล้อเล่นกัน ต่างฝ่ายต่างระมัดระวังพละกำลังของอีกคน แต่เพียงผ่านไปได้ครู่หนึ่ง ก็เหนื่อยเป็นหมาหอบแดด

ท้ายที่สุด วัตถุดิบมากมายเหล่านั้น เชอร์รีนก็บดให้เธอไปไม่น้อย

เรื่องวุ่นวายนี้ทำให้อารมณ์ของนาโนดีขึ้นไม่น้อย

เชอร์รีนอยู่ที่ร้านอาหารกระทั่งถึงบ่ายสามสี่โมงก็กลับไป เหลือเพียงนาโนตามลำพังว เมื่อวัตถุดิบทั้งหมดบดเสร็จเรียบร้อย เธอก็ทำการสรุปบัญชี

ใบเสร็จไม่ถูกต้องมาหลายวันแล้ว และตอนนี้มันก็กองรวมกันไปหมด ดังนั้นจึงต้องใช้เวลาในจัดการเล็กน้อย

หลังจากจัดการเรื่องวุ่นวายทั้งหมดเสร็จสิ้น นาโนเดินทางไปที่โรงพยาบาลอีกครั้ง นีรดายังคงหลับสนิท และนางพยาบาลกำลังช่วยป้อนอาหารให้เธอ

เธอไม่ได้อยู่นานนัก เนื่องจากไม่มีอะไรให้ทำ จึงกลับไปที่คอนโด

ในเมื่อดนัยบอกว่าเย็นนี้เขาจะกลับมาคุย ถ้าอย่างนั้นต้องกลับไปที่คอนโดแน่ๆ

หลังจากอาบน้ำเสร็จ แล้วตามด้วยมาสก์หน้า เธอเปิดคอมพิวเตอร์ ดูซีรีส์เกาหลีอย่างเบื่อหน่าย ทว่าจิตใจกลับล่องลอยออกไปไกล

อีกด้านหนึ่ง

เมื่อบาร์บี้และผู้ช่วยเตโชเดินเข้ามา แล้วพบกับความยุ่งเหยิง ก็พลันตื่นตกใจ!

ข้าวของภายในห้องเละเทะเต็มไปหมด แม้กระทั่งที่ว่างให้เท้าย่ำลงยังไม่มี

ไม่ต้องสงสัยเลยว่า นี่คงเป็นผลงานชิ้นเอกของภรรยาประธานบริษัทอย่างแน่นอน