บทที่ 740 หรือกลับไปอีกสักครั้งเถอะ

เวลาค่อยๆหมดลง

ตั้งแต่ฤดูร้อนถึงฤดูใบไม้ร่วง จากฤดูใบไม้ร่วงถึงฤดูหนาวอีกครั้ง ฤดูกาลสับเปลี่ยนสภาพอากาศผันแปร

พริบตาเดียว ก็ผ่านไปสิบเดือนแล้ว……

ดนัยไม่เคยได้ยินข่าวคราวของนาโนมาโดยตลอด ความสามารถในการทำงานของบาร์บี้นั้นไม่เลว เลื่อนตำแหน่งจากผู้ช่วยเลขานุการเป็นผู้จัดการสาขา

เป็นเวลาเกือบสิบเดือนที่บาร์บี้มองอยู่ในสายตา ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนอยู่เคียงข้างดนัย คนที่ติดต่อกับดนัยมากที่สุดมีเพียงแต่เธอ

เมื่อต้องไปร่วมงานเลี้ยงอาหารค่ำ คนที่ดนัยพาไปด้วยก็คือเธอ

ถึงจะห่างไกล แต่แบบนี้เธอก็พอใจมากแล้วเมื่อเทียบกับผู้หญิงอื่น ๆ เธอมีโอกาสชนะมากที่สุดไม่ใช่เหรอ?

ณ อิงแลนด์ โรงแรมแห่งหนึ่ง

นาโนสวมชุดกระโปรงยาว ใต้ฝ่าเท้าเป็นรองเท้าแก้วคริสทัลส้นเตี้ย โอบอุ้มทารกไว้ในอ้อมแขน

เด็กผู้ชาย นั่นคือลูกชายของเธอ วันนี้เป็นวันงานเลี้ยงครบรอบเดือน

ในตอนที่เธอตั้งครรภ์เก้าเดือน เธอใช้เวลาหนึ่งวันในห้องผ่าตัดเพื่อคลอดทารกน้อยคนนี้ ซึ่งเป็นการคลอดตามธรรมชาติ

เวลานั้นในห้องผ่าตัด เธอเจ็บจนไม่มีความรู้สึกแล้ว ราชารออยู่นอกห้องผ่าตัดเป็นเวลาหนึ่งวัน พยายามเข้าไปหลายครั้ง แต่ถูกนาโนไล่ออกไปด้วยคำด่า

เธอให้กำเนิดทารกอยู่ภายในห้องด้วยความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส ราชาที่อยู่ด้านนอกก็ไม่ได้สบายไปกว่าเธอเลย จับหมอมาแล้วถาม การคลอดลูกเจ็บไหม!

ช่องว่างระหว่างประตูทำให้นาโนสามารถได้ยินได้ชัดเจน อดทนต่อความเจ็บปวดอย่างรุนแรงที่อยากจะเป็นลมตาย เธอดุอย่างโกรธเคือง: "ฉันเจ็บปวดจนร้องดังขนาดนี้ นายหูหนวกเหรอ!"

ในตอนนั้น ราชาไม่มีสติแล้ว เมื่อได้ยินคำด่าของเธอ ยังถามเธอกลับอีก ว่าเจ็บไหม เธอยังพูดได้อีกไหม มีอะไรที่อยากกินหรือเปล่า?

นาโนอยากโยนสิ่งของบนโต๊ะผ่าตัดทิ้งออกไป และใช้แรงนี้คลอดทารกน้อยออกมา！

งานเลี้ยงครบรอบเดือนนี้ ราชาจัดขึ้นด้วยตัวเอง ผู้ร่วมงานเป็นคนมีชื่อเสียงในวงการออกแบบระดับโลกทั้งนั้น

ในช่วงไม่กี่เดือนนี้ ชื่อเสียงของนาโนในฝรั่งเศสและอังกฤษยิ่งเป็นที่ดึงดูดและน่าสนใจ มักปรากฏตัวในนิตยสารที่ทันสมัยและน่าเชื่อถือที่สุดเป็นประจำ

สปอร์ มีชื่อเสียงมาก แต่เขาไม่เคยรับลูกศิษย์ นาโนเป็นลูกศิษย์คนแรกที่เขายอมรับ ดังนั้นระดับความสนใจจากโลกภายนอกจึงยิ่งมากเป็นธรรมดา

ชื่อของเด็กถูกตั้งแล้ว ราชาเป็นคนตั้งให้ ชื่อว่าคังซี

เขามีคำพูดของตัวเอง คังซีไม่ใช่จักรพรรดิสมัยโบราณของจีนเหรอ?

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเขาจัดการประเทศได้ถูกต้อง แต่ชื่อนี้มีมานับพันปี ดังนั้นจึงไม่มีอะไรต้องลังเลเกี่ยวกับชื่อของเบบี๋ ชื่อว่าคังซีนั่นแหละ

นาโนด่าเขาว่าไร้ยางอาย และเขาก็ไร้ยางอายมากจริงๆ!

ชื่อเล่นที่เธอตั้งให้คือง้วนป้อ คนอื่นได้ยินชื่อนี้ต้องคิดในใจอย่างแนนอนว่าคนนี้คลั่งไคล้เงินแน่ๆ กลับตั้งชื่อเล่นว่าง้วนป้อ

แล้วลูกชายของเธอก็คลั่งไคล้ในอำนาจ คิดไม่ถึงว่าจะชื่อคังซีนี่อยากเป็นฮ่องเต้มากแค่เนี่ย!

จริงๆ แล้วเขามีความคิดแบบนั้นก็ช่างเถอะ แต่ปัญหาสำคัญคือพวกเธอแม่ลูกสองกลายเป็นเรื่องตลกไปเลย!