บทที่ 759 ตอนนั้นไม่รู้เช่นกัน

ในช่วงเวลาระหว่างที่กำลังรอดนัยกลับมาอยู่นั้น นีรดานั่งอยู่บนโซฟา มือที่ถือเอกสารไว้นั้นยังคงสั่นอย่างหยุดไม่ได้

เตชะโสภากรุ๊ปเป็นสิ่งที่คนในตระกูลเตชะโสภาทำงานอย่างหนักเพื่อที่จะรักษาไว้ กว่าจะต่อสู้มาจนถึงจุดนี้ก็ไม่ง่ายเลย จะปล่อยให้เขาใช้ไปแบบนี้หรือ?

เมื่อคิดเช่นนี้ ความดันโลหิตบนศีรษะของนีรดาก็กลับมาสูงขึ้นอีกครั้ง และพุ่งตรงไปยังกลางศีรษะ มีช่วงที่รู้สึกวิงเวียนศีรษะ เธอจึงรีบค้ำยันเอาไว้

ดนัยไม่วางแผนจะหยุดอยู่ที่เดิมอีกต่อไป และลุกขึ้นยืน หัสดินมองเขาด้วยความประหลาดใจ “มีอะไรหรือเปล่า?”

“มีเรื่องที่บ้านเล็กน้อย ต้องรีบกลับไปเดี๋ยวนี้ ไม่สามารถหยุดอยู่ที่นี่ได้อีกแล้ว เหล้าของวันนี้ก็ปล่อยไปก่อนแล้วกัน พรุ่งนี้ค่อยมาดื่มเป็นเพื่อนนาย” ดนัยกล่าว

หัสดินกุมหน้าผากอย่างทนไม่ไหว “ตกลงว่าใครมาดื่มเป็นเพื่อนใครกันแน่ ฉันจำได้อย่างชัดเจนว่าตัวเองนั้นมาหลังจากที่รับสายนาย แต่พอมาถึงตอนนี้นายกลับเบี้ยวนัดฉัน นายยังเป็นคนอยู่หรือเปล่า?”

เขาเอื้อมมือไป และตบลงบนไหล่ของหัสดินเบาๆ “สถานการณ์มันค่อนข้างกะทันหัน ครั้งนี้นายดื่มไปเองก่อน ฉันจะจ่ายให้เอง และจะจ่ายให้นายอีกในอนาคตด้วย”

“คนยากจนอย่างนายจะจ่ายได้หรือ?”

หัสดินตั้งใจพูดเพื่อให้เขารำคาญ

หุ้นที่มีอยู่ในมือก็แบ่งออกไปหมดแล้ว เขาจะมีเงินได้อย่างไร

“รู้ไว้ก็ดี พี่น้อง ในอนาคตคาดว่าคงต้องพึ่งพานายแล้ว ไปแล้วนะ”

รถที่อยู่บนถนนนั้นขับเร็วมาก เพียงแค่เวลาไม่กี่นาที ดนัยก็กลับไปถึงคฤหาสน์ตระกูลเตชะโสภา

นีรดานั่งอยู่บนโซฟา มือหนึ่งกุมหน้าอกไว้ และอดไม่ได้ที่จะไอเบาๆ

“แม่ครับ ร่างกายเป็นยังไงบ้าง?” ดนัยเดินไปหาและกล่าวถาม

“มามามา ลูกยืนให้ดีๆก่อน ลูกบอกกับแม่ได้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้นกับใบหย่าร้างใบนี้?” นีรดาโยนใบหย่าร้างลงข้างหน้าเขาต่อหน้าเขา

ดนัยพูดเนิบๆว่า “ก็แค่ใบหย่าไงครับ แม่ก็เห็นแล้ว”

“ดวงตาของแม่ไม่ได้มีปัญหา แน่นอนว่าเห็นว่านี่คือใบหย่า สิ่งที่แม่ถามตอนนี้ก็คือเงื่อนไขบนใบหย่าต่างหาก”

นีรดาชี้ไปที่เงื่อนไขด้านล่าง

“หุ้นทั้งหมดภายใต้เตชะโสภากรุ๊ปในมือของลูก 60% นั้นมอบให้กับนาโน หุ้นอีก 25% มอบให้กับคังซี และหุ้น 15% สุดท้ายที่เหลือมอบให้แม่ เงื่อนไขเหล่านี้ใครเป็นคนเพิ่มเข้าไป นาโนงั้นหรือ?”

“ไม่ใช่ครับ ไม่ใช่เธอ แต่เป็นผมเอง” ดนัยพูดอย่างเนิบๆ หลังจากตรวจดูว่าร่างกายของเธอไม่มีปัญหาอะไรแล้ว จึงคลายความกังวลลง

“เป็นลูก?ลูกเป็นบ้าไปแล้วงั้นหรือ หรือว่าสมองถูกลาเตะจนพังไปแล้ว จึงมอบหุ้น 60% ของเตชะโสภากรุ๊ปให้กับนาโน แล้วถ้าอย่างนั้นคังซีคือใคร?”

“เป็นน้องชายของนาโน พี่ชายหรือว่าญาติคนอื่นๆ ถึงได้ครอบครองไปถึง 25% ถ้าวันนี้ลูกไม่อธิบายให้แม่เข้าใจอย่างชัดเจน งั้นคืนนี้ลูกก็อย่าคิดว่าจะได้นอนเลย!”

ความโกรธในหัวใจของนีรดา ปะทุออกมาข้างนอกราวกับภูเขาไฟ “ตอนนี้ ลูกบอกแม่มาก่อนว่าทำไมถึงตัดสินใจมอบหุ้น 60% ให้กับนาโน พวกเรามาพูดกันไปทีละเรื่อง”

“พวกเราเป็นสามีภรรยากัน ตอนนี้จะหย่าร้าง การที่ผมแบ่งทรัพย์สินให้กับเธอก็ถือเป็นเรื่องปกติ”

“นาโนไม่ต้องการทรัพย์สิน แต่ลูกก็ยังจะมอบให้เธอให้ได้ ในใจของลูกวางแผนอะไรอยู่กันแน่?”