ตอนที่ 4 อาการ

ห้องนอนแก้มใส เรือนใหญ่

04:00น.

แก้มใส...

ก๊อกๆๆ ก๊อกๆๆ

"คุณหนูแก้มใสคะ คุณผู้หญิงให้มาปลุกค่ะ"เสียงของแม่เฟื่องเคาะประตูพร้อมกับเอ่ยเรียกฉัน ฉันก็งัวเงียลุกขึ้นนั่งขยี้ตาไล่ความง่วงให้ออกไป

"ค่า หนูตื่นแล้วค่ะ ขออาบนำ้แปปหนึ่งนะคะ"ฉันตะโกนบอกแม่เฟื่องกลับไปพร้อมกับบิดตัวไปมาเพื่อคลายความขี้เกียจ

"ค่า เดี๋ยวถ้าคุณหนูอาบนำ้แต่งตัวเสร็จแล้วลงไปหาคุณผู้หญิงที่ห้องครัวเลยนะคะ"เเม่เฟื่องเอ่ยตอบฉันกลับมา

"รับทราบค่ะ"ฉันก็ขานรับเธอ

"อ๊ะ โทรศัพท์หายไปไหน!"ฉันเอ่ยขึ้นหลังจากที่ฉันเอามือไปควานหาโทรศัพท์ตามหัวเตียงและบนที่นอนแต่กลับไม่พบโทรศัพท์ของฉันเลย สงสัยจะทำตกไว้ที่บ้านอาธันแน่เลย เมื่อคืนหลังจากที่ฉันกลับมาจากบ้านของอาธันฉันก็เอาแต่นอนร้องไห้จนเผลอหลับไปตอนไหนก็ไม่รู้

"เพิ่งจะตี4โอ้ย!จะรีบตื่นไปไหนคะเนี่ยคุณย่าขา"ฉันบ่นขึ้นในขณะที่มองนาฬิกาแขวนอยู่บนผนังห้อง และลุกขึ้นจากเตียงนอนเดินเข้าไปยังห้องอาบนำ้เพื่อจะล้างหน้าแปรงฟันและอาบนำ้ชำระร่างกายและออกมาแต่งกายด้วยผ้าซิ่นลายไทยงดงามและสวมเสื้อยืดสีขาวรัดรูปพอดีกับร่างกายของฉันที่ทำให้ดูสวยสง่างามและเรียบร้อยเหมือนหญิงไทยใจงามฉันถักเปียสองข้างในดูน่ารักสดใสขึ้นอีกนิดเพื่อมัดใจคุณย่า

4:30น.

ห้องครัว

"อ่ะ คุณหนูแก้มใสมาแล้วค่ะคุณผู้หญิง"เเม่เฟื่องเอ่ยบอกคุณย่าขึ้นทันทีด้วยนำ้เสียงตื่นเต้นปนดีใจที่เธอเห็นฉันตื่นเช้าเข้ามาในครัวได้ล่ะมั้ง

"น่าตายิ้มแย้มแจ่มใส แต่ทำไมมองดวงตาของหลานบวมๆละจ๊ะ?"คุณย่าที่ตอนนี้ท่านยืนทำอาหารอยู่หันมามองสำรวจเสื้อผ้าหน้าผมของฉันแล้วท่านจะเห็นสิ่งผิดปกติของฉันจึงเอ่ยถามฉันขึ้นด้วยความสงสัย ที่ตาฉันบวมเพราะฉันนอนร้องไห้ยังไงล่ะ ตราบใดที่อาธันยังไม่ได้แต่งงาน ฉันก็ยังมีสิทธิ์ในตัวเขา ฉันจะแย่งอาธันของฉันกลับมาเป็นของฉันให้ได้!!!เลยคอยดูเถอะ!

"คุณหนูแก้มใสทำหน้าเหมือนกำลังสะใจอะไรอยู่เลยนะคะ?"แม่เฟื่องที่เธอมองหน้าฉันอยู่ตลอดเอ่ยถามฉันมาด้วยนำ้เสียงสงสัย ฉันกำลังสะใจที่ฉันคิดจะไปแย่งอาธันมาจากแฟนของเขาน่ะสิหึๆ

"เปล่าหนิค่ะ แก้มใสก็แค่คิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยนะคะ มาทำกับข้าวกันดีกว่าค่ะ^_^"ฉันเอ่ยขึ้นอย่างเปลี่ยนเรื่องและเดินเข้าไปสวมกอดเอวคุณย่าทางด้านหลังพร้อมกับวางคางเกยไปบนไหล่ของท่าน ท่านก็ยกมือขึ้นมาจับแก้มของฉันพลางค่อยๆลูบแก้มของฉันอย่างเอ็นดู

"ฟอดดด หนูรักคุณย่านะคะ^_^"ฉันหอมแก้มคุณย่าไปหนึ่งทีพลางเอ่ยบอกรักท่าน ท่านก็เอียงคอมามองหน้าฉันแล้วก็อมยิ้มขึ้น

"ฟอดดด จ๊ะ ย่าก็รักหนูจ๊ะแก้มใส^_^"คุณย่าหอมแก้มของฉันกลับมาและเอ่ยบอกรักฉันคืนเช่นกัน

"มาสิจ๊ะลูกมาลองปรุงนำ้เเกงดู"คุณย่าเอ่ยบอกฉันให้เข้าไปปรุงแกงอะไรสักอย่างนี้แหละ เฮ้อเดี๋ยวอีแก้มใสขอสวมบทกุลสตรีหญิงไทยใจงามโชว์เสน่ห์ปลายจวักก่อนนะคะ

06:30น.

หน้าบ้าน ธนะปรีดากุล

"คุณแม่ครับ^_^"เสียงของอาธันดังเรียกคุณย่าจากทางข้างหลังฉัน ฉันที่ยืนกอดแขนคุณย่าอยู่ไม่ได้หันกลับไปมองอาธันหรอก เพราะฉันน้อยใจเขาอยู่น่ะสิ

"อ้าวตาธัน แม่อุตส่าห์ไม่กวนเวลานอนพักผ่อนของลูก แต่ลูกก็ยังตื่นมาใส่บาตรกับแม่จนได้นะ^_^"คุณย่าที่หันหลังไปมองอาธันเอ่ยบอกอาธัน และฉันได้ยินเสียงฝีเท้าของอาธันค่อยๆเดินเข้ามาใกล้ฉันกับคุณย่า

"ฟอดดด แค่หอมแก้มของคุณแม่สักฟอดสองฟอดผมก็หายเหนื่อยเหมือนปิดทิ้งแล้วล่ะครับ^_^"อาธันที่เดินไปยืนข้างคุณย่าอีกฝั่งหนึ่งพลางก้มหน้าลงไปหอมแก้มคุณย่าและเอ่ยบอกคุณย่าด้วยใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใสซึ่งผิดกับฉันที่มีใบหน้าอิดโรยดวงตาบวมเบ่งจากการร้องไห้อย่างหนัก