ตอนที่ 11 แม่ลูกพบกัน

ที่ด้านนอกคฤหาสถ์ริมเขา

นิสราที่ตอนนี้ในใจเต็มไปด้วยความกวิตกกังวลรวบรวมความกล้าก่อนกดกริ่งประตู

ใบหน้าที่เมทินีแต่งให้นั้นแตกต่างจากใบหน้าเดิมอย่างสิ้นเชิง จะไม่มีใครจับได้

ใช่แล้ว ใจเย็นไว้ นิ่งไว้!

ศักดิ์เปิดประตูออกมาเหลือบมองนิสรา เมื่อสังเกตเห็นกระเป๋าคุณหมอในมือของเธอ ศักดิ์ก็รู้ทันทีว่าเธอเป็นใคร

“คุณคือญาณิศาหมอเทวดาที่จะมารักษาคุณคิมหันต์ใช่ไหมครับ?”

"ใช่ค่ะ"

"เชิญตามผมมาทางนี้ครับ คุณอติรุจกำลังรอคุณอยู่”

นิสรามองไปรอบ ๆ บ้านอย่างสังเกตสังกาขณะเดินตามหลังศักดิ์ไปการตกแต่งบ้านเป็นไปตามที่คาดไว้ว่าจะต้องสะท้อนถึงอำนาจและความมั่งคั่งของครอบครัวสหพาณิชย์

นิสราเดินไปถึงห้องนั่งเล่น เธอรู้สึกแน่นหน้าอกขึ้นมาทันทีเมื่อเห็นใบหน้าที่เฉยเมยของอติรุจ

“คุณคือหมอญาณิศาใช่ไหม?” เขาถามขณะจ้องมองเธอด้วยสายตาราวนกเหยี่ยวกำลังจ้องเหยื่อ

ผู้หญิงคนนี้ดูน่าจะอายุราวสามสิบกว่า ๆ มีผิวสีแทนเล็กน้อยและเป็นผู้หญิงประเภทที่ถ้าอยู่ท่ามกลางฝูงชนก็ไม่มีอะไรโดดเด่นออกมาเลย

“ใช่ค่ะ” นิสราตอบ ขณะกำมือแน่นเพื่อพยายามควบคุมสติอารมณ์อย่างที่สุด

หลังจากนิ่งไปชั่วครู่ อติรุจก็ตอบอย่างเป็นกันเองว่า “เชิญครับ”

เมื่อเห็นว่าเขาจำเธอไม่ได้ นิสราก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

“เชิญตามผมมาทางนี้เลยครับคุณหมอ” ศักดิ์พูด

หลังจากนั้นพวกเขาก็มุ่งหน้าไปยังห้องนอน โดยมีอติรุจเดินตามหลังมาด้วย

ห้องของคิมหันต์ได้รับการตกแต่งอย่างหรูหราแต่ก็ดูสดชื่นและสะอาดสะอ้าน ดูเหมือนว่า พวกสหพาณิชย์จะ ปฏิบัติต่อเขาอย่างที่ควรจะเป็ นเลย นิสราจึงค่อยรู้สึกโล่งใจขึ้นมาหน่อย

อย่างไรก็ตาม หัวใจของเธอปวดร้าวเมื่อเห็นร่างอันซีดเซียวของคิมหันต์นอนอยู่บนเตียง

“นี่คือคุณคิมหันต์ครับ รบกวนคุณหมอช่วยตรวจดูอาการด้วยครับ”

นิสราพยักหน้าก่อนจะรีบเดินไปที่ข้างเตียง เธอเอนตัวไปแตะหน้าผากของคิมหันต์

คิมหันต์ลืมตาขึ้นและขมวดคิ้วเมื่อเห็นนิสรา

เมื่อแม่และลูกได้พบกัน ภายในใจของนิสราท่วมท้นไปด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย

ความเจ็บปวดนั้นสุดจะพรรณนา