ตอนที่ 9 แม่ขอโทษนะ

ดูเหมือนว่านิสราจะไม่ได้ยินสิ่งที่ลูก ๆ ของเธอพูด ดวงตาของเธอจับจ้องไปที่หน้าจอ ขณะที่ตั้งใจฟังอติรุจอธิบายอาการป่วยของคิมหันต์

เขาป่วยหนักตั้งแต่แรกเกิดและกำลังต้องการการรักษาอย่างเร่งด่วน...

ประโยคนี้ดังก้องวนเวียนซ้ำไปซ้ำมาอยู่ในสมองของเธอ

แม่ขอโทษนะ ...

ทั้งหมดเป็นความผิดของแม่ แม่ไม่ได้ทำหน้าที่ของแม่ที่ดี แม่เสียใจจริง ๆ!

เมทินีมองแม่ของเธอด้วยสีหน้างุนงง เธอไม่เข้าใจปฏิกิริยาของแม่

แม่ของเธอทำได้ทุกอย่าง ไม่ว่าจะต้องต่อสู้กับโจรอันธพาล สร้างปาฏิหาริย์และทำงานบ้านต่าง ๆ แม่เลี้ยงดูพวกเธอทั้งสามคนมาด้วยตัวเธอเองและไม่เคยเสียน้ำตาเลยสักครั้ง แม้ว่าจะเจอปัญหาใหญ่แค่ไหนก็ตาม!

เมทินีหันไปมองวายุพี่ชายของเธอด้วยสีหน้าฉงนเช่นเดิม

ในขณะเดียวกัน วายุกำลังนึกถึงเหตุการณ์ที่เขาถูกเข้าใจผิดว่าเป็นคนอื่นบอดี้การ์ดพวกนั้นคงเข้าใจผิดคิดว่าฉันเป็นเด็กคนนี้ที่ชื่อคิมหันต์

หรือว่า...

คิมหันต์จะเป็นพี่ชายของฉัน?

ถ้าอย่างนั้นอติรุจ สหพาณิชย์ที่หน้าตาคล้ายกันกับคิมหันต์และฉันล่ะ...

เป็นพ่อของเรางั้นเหรอ?

ภายในสมองอันน้อยนิดของวายุกำลังปั่นป่วน กรามของเขาอ้าค้างเล็กน้อยขณะที่ดวงตาเบิกกว้าง

ธารากระโดดลงจากเก้าอี้ตัวเล็กที่เธอนั่งอยู่และกระเถิบไปหานิสรา เธอยื่นมืออวบอิ่มออกมาปลอบประโลมนิสรา “อย่าร้องไห้เลยนะคะแม่ นี่ค่ะ ขนมสำหรับแม่!”

นิสราเริ่มตั้งสติได้และรีบเช็ดน้ำตา ความอบอุ่นแผ่ซ่านไปทั่วหัวใจ ขณะที่เธอก้มตัวลงมาอุ้มธาราไว้ในอ้อมแขน

ขณะเดียวกัน วายุกำลังกระซิบบอกความลับสุดยอดที่เขาเพิ่งจะค้นพบให้เมทินีฟัง

เมทินีตกใจพอ ๆ กันเมื่อได้ยิน

"จริงเหรอ?"

เสียงที่ดังทะลุขึ้นกลางปล้องของเธอทำให้ทั้งนิสราและธาราหันมามองด้วยความสนใจ

“สองคนนั่นทำอะไรกันอยู่น่ะ?”

“ไม่มีอะไรหรอกครับแม่ เรากำลังพูดถึงอาการป่วยของคิมหันต์ ได้ฟังเรื่องของเขาแล้วก็รู้สึกเศร้าจังเลย แม่ควรจะใช้วิชาของแม่รักษาอาการป่วยของเขานะครับ!”

ราวกับวายุกำลังอ่านใจของนิสราอยู่เลย

แต่ ...

อติรุจเกลียดฉัน เข้าไส้ขนาดนั้น เขา คง ไม่ มีวัน ยอมให้ฉันเข้าใกล้คิมหันต์ อย่าง แน่นอน !

การ ฝ่าด่านอติรุจเพื่อเข้าไป รักษาคิมหันต์ นั้น พูดง่าย แต่คงทำได้ยาก

แม้เมทินีจะยังเด็ก แต่เธอก็สามารถรับรู้ถึงความวิตกกังวลของแม่ได้ เธอรีบวิ่งกลับเข้าไปในห้องนอนของตัวเองแล้วหยิบกล่องที่มีค่าที่สุดของเธอออกมา

“แม่คะ ถ้าแม่จะใช้อุปกรณ์วิเศษของหนูก็ได้นะคะ”