บทที่ 101

“เปลี่ยนอะไร มันจะเปลี่ยนแปลงอะไรไปได้ล่ะ มันก็แค่คนไร้ประโยชน์ ทำไม แกยังคิดว่ามันจะเป็นลูกเศรษฐีเหรอไง? อย่าฝันไปเลยลูกแม่ นี่มันโลกความเป็นจริง หลี่โม่สามารถให้อะไรแกได้บ้าง? ให้อะไรแม่กับพ่อได้บ้างไหม?” หวังฟางพูดอย่างโกรธเคือง

กู้หยุนหลานรู้สึกว่าเธอไม่อยากคุยกับแม่ของเธอแล้ว ดังนั้นเธอจึงนอนลงบนเตียง แล้วพูดว่า "ยังไงหนูก็จะไม่หย่ากับเขาอยู่ดี ถ้าแม่ชอบฉวีเทียนไห่ แม่ก็แต่งงานกับเขาเองสิ"

ฮะ...

เมื่อได้ยินแบบนี้ หวังฟางก็หงุดหงิด เธอตีก้นกู้หยุนหลานสองที และด่าว่า "นี่แกตั้งใจทำให้ฉันโมโหใช่ไหม? ถ้าฉันยังสาว ฉันคงจะแต่งงานกับฉวีเทียนไห่ไปนานแล้ว!"

หลังจากนั้น อารมณ์ของหวังฟางก็ค่อย ๆ อ่อนลง และเธอก็แนะนำด้วยความห่วงใย “หยุนหลาน ไม่ใช่ว่าแม่จะกดดัน หรือบังคับแกนะ แต่แกควรจะคิดถึงอนาคตของตัวแกเอง แกอยากจะใช้ทั้งชีวิตไปกับคนอย่างหลี่โม่เหรอ? ถ้าแกจะไม่นึกถึงตัวเอง แกก็นึกถึงซีซีสิ ถ้าซีซีโตขึ้นมาเห็นว่าพ่อของตัวเองไร้ค่า แล้วเพื่อน ๆ ของหลานล่ะ จะมองหลานยังไง?”

กู้หยุนหลานดึงผ้าห่มมาคลุมทั้งตัวทั้งหัว

หวังฟางจ้องอย่างโกรธเคือง และพูดว่า “ลองคิดเอาเองแล้วกัน ฉันจะไม่กดดัน หรือบังคับแกแล้ว ถ้าวันนึงแกได้สติ แกจะเข้าใจเองว่า ฉันหวังดีกับแกแค่ไหน”

หลังจากพูดแบบนั้น หวังฟางก็หันจะเดินออกไป แต่สายตาของเธอก็เหลือบไปเห็นกล่องอันสวยงามบนโต๊ะเครื่องแป้ง

สร้อยคอนี้สง่างดงามมาก!

“โอ้พระเจ้า ลูกสาวแม่ นี่… นี่สร้อยเพชรแท้หรือเปล่า?”

หวังฟางโน้มตัวลงไปดูใกล้ ๆ จ้องมองกล่องอันวิจิตรงดงาม และเพชรที่ส่องประกายระยิบระยับ!

กู้หยุนหลานรีบลุกขึ้น เธอเห็นว่าหวังฟางกำลังจะเปิดกล่อง เธอก็รีบคว้ากล่องกลับมา แล้วพูดว่า "นี่ไม่ใช่ของหนู นาน่าฝากไว้ ห้ามแตะเลยนะแม่"

หวังฟางมองเธออย่างไม่ได้คิดอะไร และพูดว่า “นี่แกยังจะโกหกแม่อยู่อีกเหรอ? แกคิดว่าแม่ไม่รู้จักเหรอไง? นี่คือสร้อยเพชรร้อยบุหงาอัปสร ขายไปชิ้นแรกในเมืองฮั่น ข่าวที่มีพนักงานมาส่งของให้แกน่ะ ดังไปทั่ว อุ๊ย ไม่รู้ว่าลูกเศรษฐีคนไหนมาตกหลุมรักลูกสาวของฉันกันนะ เริ่ดจริง ๆ !"

หวังฟางตื่นเต้น ดูเหมือนว่าลูกสาวของเธอจะไม่ได้โง่ และหล่อนรู้ว่าหล่อนควรจะวางตัวอย่างไร

กู้หยุนหลานรีบอธิบายว่า "แม่คิดมากเกินไปแล้ว เดี๋ยวหนูจะเอาสร้อยนี้ไปคืน"

เมื่อหวังฟางได้ยินว่าเธอกำลังจะเอาไปคืน เธอก็เริ่มกระวนกระวาย และพูดว่า “แกจะเอาไปคืนทำไม? นี่แกโง่หรือเปล่าเนี่ย? เขามอบมันให้แกก็เพราะเขาสนใจในตัวแก! อีกอย่าง การให้สร้อยคอราคาแพงแบบนี้ แล้วยังซื้อในทันทีที่มันวางขายอีก เขาจะเป็นคนธรรมดาได้ยังไงกัน? ฟังแม่ให้ดี ทำตัวดี ๆ กับเขาเข้าไว้ล่ะ ”