บทที่ 104

แววตาของเขาดุร้ายราวกับจะกินหลี่โม่เข้าไป

แต่หลี่โม่เพียงแค่หันมามองเล็กน้อย และยิ้มอย่างเย็นชาที่มุมปากของเขา แล้วพูดว่า "กู้ซิ่งเหว่ย ฉันกำลังคุยกับคุณปู่อยู่ ช่วยหุบปากหน่อย"

“อะไรนะ? แกบอกให้ฉันหุบปากงั้นเหรอ?! แกยังสติดีอยู่ไหม?!” กู้ซิ่งเหว่ยโกรธมาก เขายกมือขึ้นมาเพื่อจะตบ

แต่ว่า!

หลี่โม่เตะเข้าไปที่ท้องของกู้ซิ่งเหว่ยอย่างจัง เขาส่ายหน้า และพูดอย่างเย็นชาว่า "ที่นี่ไม่ใช่บ้านต้นตระกูลกู้ ถ้านายจะมาที่นี่เพื่อขอร้อง นายก็ควรจะมีมารยาทที่จะขอร้องด้วย!"

ฉากนี้ทำให้ทั้งกู้เจี้ยนหมิน และหวังฟางตกใจ!

หลี่โม่คนนี้ยิ่งจองหองมากขึ้นเรื่อย ๆ !

“คุณปู่ครับ!” กู้ซิ่งเหว่ยโกรธจัด

เพียะ!

คุณท่านกู้ตบหน้ากู้ซิ่งเหว่ย และตะโกนว่า "น่าอับอาย ออกไป!"

กู้ซิ่งเหว่ยตื่นตระหนก เขาลุกขึ้นจ้องมองไปที่หลี่โม่ด้วยสายตาที่ขมขื่น และยืนเงียบอยู่ข้าง ๆ

หลังจากนั้น คุณท่านกู้ก็ถามว่า “ว่ามา แกกับหยุนหลานต้องการอะไร?”

หลี่โม่ยิ้มจาง ๆ “มันง่ายมากครับ ผมจะไม่ทำให้คุณลำบากใจแน่นอน ประการแรก คุณต้องก้มหน้ายอมรับความผิดพลาด ส่วนประการที่สอง คุณต้องให้ตำแหน่งรองประธานบริษัทกับหยุนหลาน และเรื่องความร่วมมือกับหรงคังกรุ๊ป คนอื่นจะไม่สามารถเข้ามาแทรกแซงได้”

“อวดดีนัก! หลี่โม่ แกคิดว่า คุณท่านกู้อย่างฉันจะยอมถูกข่มขู่อย่างงั้นเหรอ? แล้วถ้าฉันไม่ตกลงล่ะ!” คุณท่านกู้โกรธเมื่อได้ยินคำขอในครั้งแรก

“ถ้าคุณปู่ไม่ตกลง ก็ไม่เป็นไรครับ ในเช้าวันพรุ่งนี้บริษัทหยุนเชิงเภสัชกรรมก็จะต้องประกาศล้มละลาย ส่วนตระกูลกู้ก็จะมีหนี้ก้อนโต ทุกสิ่งทุกอย่างที่คุณมีในตอนนี้ก็จะหายไป” หลี่โม่พูดราวกับมันเป็นเรื่องปกติทั่วไป

ประโยคนี้ทำให้ทุกคนในบ้านตกตะลึง

สีหน้าของคุณท่านกู้ก็หมองลงเช่นกัน เขาลังเลอยู่นานก่อนจะพูดว่า “ได้ ฉันสัญญา!”

“หยุนหลาน ออกมาได้แล้ว” เมื่อได้ยินชายชราตกลง หลี่โม่ก็ตะโกนออกมาทันที

กู้หยุนหลานที่ซ่อนตัวอยู่ในห้องนอนก็ออกมา

กู้ซิ่งเหว่ยชี้ไปที่เธอทันทีด้วยใบหน้าที่งงงวย และตะโกนว่า “เธอ เธอไม่ได้ไปเที่ยวเหรอ?”

หลี่โม่หัวเราะ และพึมพำ "ไอ้โง่"

คุณท่านกู้เหลือบมองกู้ซิ่งเหว่ย และส่ายหัวอย่างสิ้นหวัง

หลังจากที่กู้หยุนหลานออกมา เธอก็ก้มลงขอโทษชายชรา แล้วพูดว่า "คุณปู่ ฉันขอโทษค่ะ นี่..."