บทที่ 118

เพราะเป็นลูกเขยของเขาอย่างไรล่ะ พอปล่อยให้คนนอกมาแสดงความรักต่อลูกสาวของเขา กู้เจี้ยนหมินจึงไม่มีความสุขเล็กน้อย

ก็ตามความคิดเดิมนั่นแหละ แต่งกับไก่ก็ตามไก่ แต่งกับสุนัขก็ตามสุนัข

หลี่โม่ในฐานะสามีของกู้หยุนหลาน อย่างในสถานการณ์เช่นนี้ยังไม่คิดจะทำอะไร ขี้ขลาดเกินไปแล้ว

เมื่อกู้หยุนหลานได้ยินเรื่องนี้ เธอก็หน้าแดง และรู้สึกผิดต่อหลี่โม่มาก

ถึงอย่างไร เขาก็เป็นสามีของเธอ ทว่าดูเหมือนเธอจะไม่เคยนึกถึงความรู้สึกของหลี่โม่เลย

แต่ว่าเธอก็ตั้งหน้าตั้งตารอคอนเสิร์ตนี้มานานมาก คุณโจ ฮิซาอิชิ คนนี้ ทำให้เธอแทบคลั่ง “หนูอิ่มแล้ว” กู้หยุนหลานวางตะเกียบลง พร้อมกับลุกขึ้น แล้วเดินเข้าห้องนอนไป

เมื่อหวังฟางเห็นอย่างนี้ เธอก็จ้องไปที่กู้เจี้ยนหมิน แล้วตะโกนใส่หลี่โม่ว่า “ทั้งหมดนี้ก็เพราะแก ยังจะมาพล่ามอะไรไร้สาระ สภาพแกแบบนี้จะซื้อบัตรเข้าชมเวียนนาคอนเสิร์ตฮอลล์ได้หรือไงกัน? ดูสิ นี่ที่นั่งพิเศษสำหรับแขกคนสำคัญเชียวนะ! เป็นตั๋วหายากทีเดียว!” หลี่โม่ไม่ได้พูดอะไรต่อ เขาทำได้แค่นั่งกินต่อไป

ตกกลางคืน หลี่โม่นอนที่พื้น แต่ทำอย่างไรเขาก็นอนไม่หลับ

กู้หยุนหลานที่นอนอยู่ข้าง ๆ ก็นอนไม่หลับเช่นกัน เธอเอาแต่คิดถึงเรื่องบัตรเชิญเจ้ากรรม เธออยากอธิบายให้หลี่โม่ฟังหลายครั้งแล้ว แต่สุดท้ายเธอก็ทำไม่ได้

“หลี่โม่ ถ้านายไม่อยากให้ฉันไป ฉันไม่ไปก็ได้นะ”

ทันใดนั้น ท่ามกลางความมืด กู้หยุนหลานดูเหมือนจะรวบรวมความกล้าได้ จึงพูดประโยคนี้ออกมา

หลี่โม่ยิ้มมุมปากเล็กน้อย และพูดว่า “ไปเถอะน่า ไม่เป็นไรหรอก ฝันดีนะครับ”

กู้หยุนหลานต้องการพูดต่ออีกสักหน่อย แต่ก็ต้องหยุดชะงัก

วันรุ่งขึ้น กู้หยุนหลานมาที่บริษัทตั้งเช้าตรู่ เนื่องจากมีอีกหลายโครงการที่จำเป็นต้องได้รับการตรวจสอบ

อย่างไรก็ตาม เมื่อเธอมาถึงบริษัท กู้หยุนหลานรู้สึกว่าทุกคนในบริษัทดูเหมือนทำท่าหลีกเลี่ยงเธอ

“นี่ เสี่ยวเหวิน มีอะไรเกิดขึ้นในบริษัทหรือเปล่า?” กู้หยุนหลานถามผู้ช่วยของเธอ