บทที่ 122

กู้หยุนหลานสูดหายใจ แล้วกลืนความน้อยใจทั้งหมดลงในท้อง และตอบกลับว่า “ประธานหวังพูดถูก ฉันจะไปบริษัทหรงคังเดี๋ยวนี้ และคิดแผนโครงการโดยเร็วที่สุด”

พูดจบกู้หยุนหลานก็หันกลับมาหยิบกระเป๋า และกำลังจะจากไป

อย่างไรก็ตาม เห็นได้ชัดว่าหวังเมิ่งเหยาไม่ปล่อยให้กู้หยุนหลานไปแบบนี้ เธอตรงเข้าไปดึงกระเป๋าในมือของกู้หยุนหลานและทิ้งลงบนพื้นอย่างแรง จากนั้นก็ผลักกู้หยุนหลานอย่างไม่แยแส ด่าว่า “กู้หยุนหลาน ฉันเตือนเธอไว้ อย่ามาแสแสร้งทำเป็นน่าสงสารและน้อยเนื้อต่ำใจต่อหน้าฉัน ผู้หญิงแอ๊บใสแบบเธอ ฉันเจอมาเยอะแล้ว! ถ้าเธอรู้จักกาลเทศะหล่ะก็ลาออกจากตำแหน่งรองประธานเองเลย แล้วสละตำแหน่งของเธอให้กู้ซิ่งเหว่ย ไม่อย่างนั้น ฉันทำให้เธอตายได้!”

กู้หยุนหลานเหลือบมองสิ่งที่กระจัดกระจายอยู่บนพื้น นัยน์ตาเต็มไปด้วยน้ำตา และในที่สุดก็ไม่สามารถทนความน้อยเนื้อต่ำใจได้ ตอบกลับว่า “ประธานหวัง ฉันไม่เคยผิดใจกับคุณ ทำไมคุณถึงพุ่งเป้ามาที่ฉันแบบนี้?!"

หวังเมิ่งเหยาตอบกลับอย่างเยาะเย้ยว่า “พุ่งเป้าที่เธอ? กู้หยุนหลาน เธอมองตัวเองสูงเกินไป เธอเป็นผู้หญิงชั้นต่ำ ฉันเจอมานับไม่ถ้วนแล้ว ตอนกลางวันแกล้งทำเป็นผู้หญิงบริสุทธิ์ไร้เดียงสา ตกกลางคืนไม่รู้ว่าคลานขึ้นเตียงไปยั่วยวนผู้ชายคนไหนไม่อย่างนั้นพันธมิตรของเธอกับบริษัทหรงคังมาจากไหน? ถ้าไม่ใช่เพราะนอนด้วยกัน!”

หวังเมิ่งเหยาเปิดปากก็สาดคำพูดสกปรก โถส้วมนี้ต้องรัดตัวกู้หยุนหลาน!

เธอแสแสร้งทำเป็นไฮโซ เธอแย่งตำแหน่งรองประธานของพี่ซิ่งเหว่ย!

ฉันจะทำให้เธอตาย!

“ฉันไม่ได้ทำ! คุณใส่ร้าย!” กู้หยุนหลานตะคอกอย่างร้อนใจ

เพี๊ยะ!

หวังเมิ่งเหยาตรงเข้าไปตบอีกครั้ง ด่ากลับว่า “ยังไม่ได้ทำ? เชื่อไหมว่าฉันสามารถตบคนชั้นต่ำอย่างเธอตายเดี๋ยวนี้!"

หวังเมิ่งเหยาที่เอาแต่ใจได้เหวี่ยงมือไปทางซ้ายและขวา และตบเพี๊ยะ เพี๊ยะบนใบหน้าของกู้หยุนหลาน

รังสีความเย่อหยิ่งแผ่ไปทั้งตัว เธอไม่สนใจใครเลยสักนิด!

“กู้หยุนหลาน ฉันสามารถเล่นเธอให้ตายได้อย่างง่ายดาย! วันนี้ ฉันบอกเธอตามตรงว่า ถ้าพรุ่งนี้เธอยังกล้าปรากฏตัวในบริษัท ฉันจะหาคนขอทานสิบกว่าคน แล้วลากเธอออกไป เชื่อหรือไม่?!”

พฤติกรรมหวังเมิ่งเหยานั้นหยิ่งผยอง ชี้ไปที่จมูกของกู้หยุนหลานแล้วตะคอกดุอย่างแรง

ตอนนี้ผมของกู้หยุนหลานยุ่งเหยิง และใบหน้าของเธอมีรอยฝ่ามือสีแดง

เมื่อคนข้างนอกเห็นฉากนี้ ต่างก็กลายเป็นคนโง่เขลา และไม่มีใครกล้ายื่นมือมาช่วย

ใครจะกล้าช่วย?

นั่นคือนักลงทุนเชียวนะ เป็นแฟนสาวของผู้จัดการกู้ และแม้แต่ประธานคณะกรรมการก็ยังประจบ บอกได้ประโยคเดียวว่าพวกเขาไม่กล้าใสหัวเข้าไปยุ่ง

ในใจเฉียนเสี่ยวเหวินรู้สึกกระวนกระวายเป็นอย่างมาก ทำไมหลี่โม่ที่ไร้ประโยชน์คนนั้นยังไม่มาอีก เขาไม่ได้บอกว่าจะปกป้องกู้หยุนหลานเหรอ?

หากยังไม่มาอีก พี่หยุนหลานจะถูกทุบตีจนตายแน่!

รอไม่ไหวแล้ว!