บทที่ 136

ในขณะนี้กู้หยุนหลานยังคงตกตะลึง เธอส่ายหัวอย่างรวดเร็ว และพูดว่า "ประธานหวัง คุณสุภาพเกินไปแล้วค่ะ"

หลังจากนั้น หวังฉางเหอทำท่าทางเหมือนจะขอร้อง และกล่าวว่า “ได้โปรดรองประธานกู้ ผมจะให้คำอธิบายเรื่องนี้กับคุณในภายหลัง”

ฮึดฮัด!

กู้ซิ่งเหว่ยที่อยู่ด้านหน้าโกรธจนหน้ามืดตามัว

หวังฉางเหอต้องขอร้องกู้หยุนหลานเพื่อให้คำอธิบายจริง ๆ เหรอ?

ให้ตายเถอะ

แบบนี้มันหมายความว่าอะไร?

“คุณลุงครับ นี่คือกู้หยุนหลาน คนที่ทำร้ายเมิ่งเหยานะครับ ทำไมคุณลุงถึงต้องขอร้องเพื่อให้คำอธิบายกับเธอด้วย?” กู้ซิ่งเหว่ยอดที่จะถามไม่ได้

"หุบปาก!"

สายตาที่เย็นชาของหวังฉางเหอจ้องไปที่กู้ซิ่งเหว่ย และตะโกนด้วยเสียงต่ำ ๆ ว่า "เรื่องนี้เป็นความผิดของเมิ่งเหยา หากคุณทำผิดพลาดคุณก็ต้องยอมรับมัน ทำไม พวกนายต้องการให้ตระกูลหวังของฉันตกเป็นเป้าหมายของคนทั้งกรุงโซล และกลายเป็นครอบครัวที่ไร้เหตุผลของคนในกรุงโซลเหรอ?”

“นี่...ผมไม่กล้าครับ คุณลุงพูดจริงจังเกินไปแล้ว” เหงื่อที่หน้าผากของกู้ซิ่งเหว่ยเริ่มตก

หวังฉางเหอคนนี้ ในหัวสมองของเขากำลังโมโหมาก

ลูกสาวของเขาเองถูกทำร้าย แต่เขากลับต้องขอร้องเพื่อให้คำอธิบายกับคนที่ทำ

หลังจากนั้น กู้ซิ่งเหว่ยก็พาหวังฉางเหอ และคนอื่น ๆ ไปที่ห้องประชุม

ในห้องประชุมขณะนี้ ชายชรากู้กำลังหารือกับทุกคนเกี่ยวกับวิธีการรับมือกับหวังฉางเหอ ปละความเชื่อมั่นของบริษัท

ทันใดนั้น กู้ซิ่งเหว่ยก็เดินเข้ามาพร้อมกับหวังฉางเหอด้วยสีหน้าที่หดหู่ และพูดว่า "คุณปู่ครับ คุณลุงหวังมาถึงแล้ว"