บทที่ 137

ขอคำอธิบายให้กับกู้หยุนหลาน?

ชายชรากู้ตกตะลึง เขาไม่รู้เลยว่าหวังฉางเหอกำลังพูดถึงอะไร

“ประธานหวัง คุณหมายความว่ายังไงครับ?” ชายชรากู้ถามด้วยความงุนงง

หวังฉางเหอพ่นลมหายใจอย่างเย็นชา และพูดว่า “คุณเป็นคนถอดตำแหน่งรองประธานของกู้หยุนหลาน และไล่เธอออกจากบริษัทยาหยุนเซิงใช่ไหม?”

“นี่เป็นเพราะหยุนหลานรังแกเมิ่งเหยา ผมเป็นคนรักษาความยุติธรรมแม้เธอจะเป็นคนในครอบครัว ประธานหวัง คุณไม่ต้องกังวลเลยครับ ถ้าคุณคิดว่าการลงโทษครั้งนี้ยังไม่เพียงพอ ได้โปรดบอกผมมาเลย ผมจะทำทุกอย่างเพื่อไม่ให้เกิดผลกระทบกับความสัมพันธ์ระหว่างเราทั้งสองครอบครัว และเพื่อไม่ให้กระทบต่อการลงทุนด้วยครับ"

ชายชรากู้ยิ้ม สีหน้าของเขานั้นช่างดูไร้ยางอาย และไม่มีความละอายแก่ใจเลย

แต่ว่า

สีหน้าของหวังฉางเหอแย่ลง และเขาพูดอย่างเคร่งขรึมว่า "ฉันหมายถึง ต้องการให้คืนตำแหน่งของกู้หยุนหลานในฐานะรองประธาน ส่วนเรื่องความร่วมมือในการลงทุนระหว่างตระกูลหวังของฉันกับบริษัทยาหยุนเซิง จากนี้ไปจะต้องให้รองประธานกู้เป็นคนดูแล"

ฟืด!

ทุกคนในห้องประชุมสูดหายใจเข้า!

นี่ แบบนี้มันหมายความว่าอะไร?

หวังฉางเหอบ้าไปแล้วเหรอ?

ลูกสาวของเขาถูกทำร้าย แต่เขากลับช่วยพูดให้คนที่เป็นคนทำงั้นเหรอ?

ชายชรากู้ก็แข็งค้างอยู่ครึ่งนาทีก่อนจะเขาตอบสนอง เขาถามด้วยสีหน้าที่ไม่เชื่อ และพูดเต็มปากเต็มคำว่า “ประธานหวัง คุณพูดจริงใช่ไหมครับ?”

“แน่นอน” หวังฉางเหอตอบ “ฉันเข้าใจเรื่องนี้ดีแล้ว เมิ่งเหยาเป็นคนเริ่มก่อน และพวกเรามาที่นี่ก็เพื่อขอโทษรองประธานกู้ ฉันหวังว่าคุณกู้จะไม่ทำให้รองประธานกู้ต้องอับอายอีกต่อไป"

หลังจากนั้น หวังฉางเหอก็พาลูกชาย และลูกสาวของเขาหันไปหากู้หยุนหลาน ก้มศีรษะ และพูดว่า "รองประธานกู้ ผมขอโทษที่ทำให้คุณต้องเดือดร้อน"

หวังเมิ่งเหยาพูดขอโทษด้วย “ฉันขอโทษ ฉันไม่ควรสร้างปัญหาให้คุณ ฉันขอโทษสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่ฉันทำในวันนี้”

หวังฮั่นเชาพูดขอโทษกับหลี่โม่โดยตรงว่า "หลี่...คุณหลี่ ผมขอโทษ วันนี้ผมหุนหันพลันแล่นเกินไป และหวังว่าคุณจะไม่เกลียดผม อย่าบอกกับท่านเฉียวเย่ และท่านเทียนเย่..."