บทที่ 144

หลี่โม่ผงะ เขายิ้มมุมปาก พร้อมแตะที่หน้าผากของกู้หยุนหลาน แล้วพูดว่า “ก็ไม่มีไข้นะ ทำไมจู่ ๆ ถึงมาถามอะไรแบบนี้ล่ะ บัตรนั่นไม่ใช่ของฉวีเทียนไห่หรอกเหรอ?”

อารมณ์ร้อนของกู้หยุนหลายก็ถูกระบายออกมา ดวงตาของเธอค่อย ๆ หรี่ลง และเธอก็ปล่อยมือของหลี่โม่

นั่นน่ะสิ นี่เธอคิดอะไรอยู่?

จะเป็นหลี่โม่ได้อย่างไร?

กู้หยุนหลานดูเหม่อลอย และเหนื่อยล้า เธอพูดว่า "ไม่เป็นไร ฉันแค่เหนื่อยนิดหน่อยน่ะ ฉันไปพักผ่อนก่อนนะ"

หลี่โม่มองตามหลังของกู้หยุนหลาน และถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้

‘หยุนหลาน ไม่ใช่ว่าผมไม่อยากบอกคุณนะ เพียงแต่ว่าผมมีเรื่องที่พูดไม่ได้เหมือนกัน’

‘แดนมังกร ปัญหาทั้งภายในและภายนอก ผมไม่อยากจะลากคุณเข้ามาพัวพันกับเรื่องนี้’

‘เมื่อผมมีกำลังอำนาจพอที่จะปกป้องคุณและซีซี ผมจะบอกคุณทุกอย่างเอง’

วันรุ่งขึ้น หวังฟางนั่งอยู่ในห้องนั่งเล่น และพูดคุยกับกู้เจี้ยนหมินเรื่องการนัดบอดให้กู้หยุนหลาน

บนโต๊ะกาแฟ มีรูปถ่ายมากมายที่เธอได้มาจากบริษัทจัดหาคู่

ทั้งหมดล้วนเป็นผู้มีฐานะในเมืองฮั่น

“นี่ คุณดูรูปพวกนี้สิ พวกเขาทั้งหล่อ ทั้งมีความสามารถมาก มาจากครอบครัวที่ดี และพวกเขาก็มีฐานะการเงินดีด้วย”

“ยังมีคนนี้อีก เขาเป็นเด็กกำพร้า แต่นึกไม่ถึงเขาจะเปิดบริษัทได้ คนนี้ดีที่สุด น่าสนใจมากเลย หยุนหลานจะได้ไม่ต้องกดดัน เวลาไปทานข้าวกับพ่อแม่บุญธรรมของเขา”

“คุณพูดอะไรหน่อยสิ ลูกสาวของเราโง่ไปแล้วแน่ ๆ เธอต้องคอยเฝ้าเจ้าหลี่โม่ไปชั่วชีวิตเลยนะ เจ้านั่นจะดีได้ยังไงกัน ถ้าเกิดต้องการเงิน แต่ไม่มีเงิน ไม่มีฐานะ นี่ถ้าไม่ใช่เพราะเขา หยุนหลานคงไม่มีช่วงเวลาที่ยากลำบากแบบนี้หรอก”

“แต่ถ้าให้ฉันพูดล่ะก็ เราสองคนก็ต้องหาวิธีที่จะทำให้หยุนหลานหย่ากับคนไร้ค่าแบบนั้นให้ได้!”

หวังฟางพูดไม่หยุดแต่เช้า ยิ่งพูดยิ่งโกรธ เธอจึงด่าหลี่โม่เพื่อคลายความโกรธเสียเลย