บทที่ 143

บรรยากาศเงียบสงัด!

กู้หยุนหลานเหยียบรองเท้าส้นสูงและเดินไปจนสุดทาง สายตาของเธอจ้องไปที่หลินชิงหาน พร้อมกับยิ้มและพูดว่า “ขอโทษนะคะ ผู้จัดการหลิน ฉันขอรบกวนคุณสักครู่ค่ะ พอดีมีเรื่องจะถามนิดหน่อยค่ะ”

หลินชิงหานรู้สึกสงสัย ใบหน้าของเธอก็ดูงง ๆ ไปด้วย ทำไมคุณกู้ถึงกลับมาอย่างกะทันหันแบบนี้?

หรือว่าจะเป็นเรื่องคุณหลี่...

เมื่อหันไปมอง หลินชิงหานก็ประหลาดใจ ด้านหลังของเธอไม่มีหลี่โม่แล้ว มีแค่หน้าต่างและม่านที่เปิดอยู่ นอกจากนั้น เฉียวเจิ้งหลงก็กำลังยืนชื่นชม คุณโจ ฮิซาอิชิด้วยใบหน้าที่แสดงความรู้สึกทึ่ง

กู้หยุนหลานหันกลับมา และยิ้มให้ คุณโจ ฮิซาอิชิเล็กน้อย “อาจารย์คะ”

คุณโจ ฮิซาอิชิโล่งใจ เขาหันหน้าไปยิ้มให้กู้หยุนหลาน

“ท่าน… ท่านเฉียว” กู้หยุนหลานเห็นเฉียวเจิ้งหลงยืนอยู่ข้าง ๆ และวันนี้เธอก็ได้พบเขาที่นี่

เฉียวเจิ้งหลงก็ยิ้มเล็กน้อยพร้อมกับพยักหน้า แล้วหยิบแก้วไวน์แดงขึ้นมาพูดว่า “พวกคุณคุยกันไปนะครับ ผมขอตัวไปสูบบุหรี่สักหน่อย”

พูดจบ เขาก็เดินไปที่หน้าต่างที่เปิดอยู่ มองลงไป ก็เห็นผู้ชายรูปหล่อหันมายิ้มให้

หวาดเสียวมาก!

ทักษะของคุณหลี่นี่ ช่างน่าหวาดเสียวจริง ๆ !

นี่ชั้น 3 ของคอนเสิร์ตฮอลล์เชียวนะ!

เมื่อกี้ เขากระโดดลงไปแบบนี้จริง ๆ และตอนนี้เขาก็ยืนอยู่ข้างถนนอย่างโอ้อวด แถมยังโบกมือและยิ้มให้อีก

เฉียวเจิ้งหลงกลืนน้ำลาย และความชื่นชมในใจของเขาก็เพิ่มขึ้นทันที!

ด้านกู้หยุนหลาน เธอมองไปที่หลินชิงหาน และถามอย่างจริงจังว่า “ผู้จัดการหลินคะ คุณช่วยบอกฉันได้ไหมว่า ใครเป็นคนส่งบัตรเชิญนี้ให้ฉัน และใครเป็นคนจัดการเรื่องคุณโจ ฮิซาอิชิ ใช่คนคนเดียวกันไหมคะ”

หลินชิงหานตะลึงกับคำถามนี้