บทที่ 175

ฉวีเทียนไห่ยิ้มอย่างพึงพอใจและนั่งสบาย ๆ พูดด้วยน้ำเสียงที่ผ่อนคลาย “ผมจะไม่ขอให้หัวหน้าทีมเฉาทำอะไรที่ผิดกฎหมายหรอก แค่ปล่อยให้เขาอยู่ที่นี่อีกสักสองสามวัน ท้ายที่สุดแล้ว เขาก็ได้ก่ออาชญากรรม และเราต้องจัดการอย่างยุติธรรมโดยมีการบังคับใช้กฎหมายที่เข้มงวด ถูกไหมล่ะครับ หัวหน้าทีมเฉา?”

ฉวีเทียนไห่กล่าวด้วยรอยยิ้ม ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยการสมรู้ร่วมคิดอย่างมีชัย

เฉาหัวเจิ้งคนนี้ พ่ายแพ้แก่ภรรยาของเขาเสียแล้ว

นี่คือจุดอ่อนของเขา

เฉาหัวเจิ้งครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง สายตาของเขาจับจ้องไปที่ฉวีเทียนไห่ แล้วจึงพยักหน้าตอบ “ตกลง”

สิบนาทีต่อมา เฉาหัวเจิ้งก็เก็บข้อมูลและมาที่ห้องผู้กำกับเขาเคาะประตู และได้รับอนุญาตให้เข้าไป

ขณะนี้เซี่ยงหย่งกั๋วผู้กำกับหน่วยบังคับใช้กฎหมายแห่งเมืองฮั่นกำลังปฏิบัติหน้าที่อย่างเป็นทางการ

เขาเป็นข้าราชการที่ดีของราษฎรที่ทำงานจนดึกดื่น

“เสี่ยวเฉา มีอะไรหรือเปล่า มาหาฉันซะดึกเชียว” เซี่ยงหย่งกั๋วถามด้วยน้ำเสียงที่อบอุ่นและเป็นมิตร เขาหยิบถ้วยชาขึ้นมาเป่าแล้วจิบชา

เซี่ยงหย่งกั๋วประทับใจเฉาหัวเจิ้งมาก เขาพิถีพิถันและใช้กฎหมายอย่างเคร่งครัด เขาเป็นเมล็ดพันธุ์ที่ดีและสามารถปลูกฝังได้อย่างงดงาม

เฉาหัวเจิ้งกำลังถือเอกสารอยู่ เขาเดินเข้ามาและกล่าวว่า “พี่เซี่ยงครับ เพื่อนร่วมงานของผมสองสามคนจับกุมผู้ต้องสงสัยที่ภัตตาคารเซียงเสว่ไห่ได้เมื่อคืนนี้ ตอนนี้ผลการสอบสวนออกมา ผลรายงานอยู่ที่นี่ พี่เซี่ยงโปรดชี้แนะด้วย”

จากที่กล่าวมา เฉาหัวเจิ้งส่งข้อมูลให้เซี่ยงหย่งกั๋วด้วยความเคารพ

เซี่ยงหย่งกั๋วผงะ ใบหน้าของเขาก็ซีดขึ้นมาทันที

เฉาหัวเจิ้งคนนี้แกล้งเขาเล่นหรือเปล่า ถึงมาบอกให้เขาชี้แนะเรื่องเล็กน้อยแบบนี้?

ปัง!

เซี่ยงหย่งกั๋ววางถ้วยน้ำชาของเขาด้วยใบหน้าไม่พอใจและพูดว่า “เสี่ยวเฉา เรื่องเล็กแบบนี้ นายต้องมาถามฉันเหรอ? นายเลอะเลือนไปแล้วหรือไง?”

เฉาหัวเจิ้งเกาหัวของเขาและพูดว่า “พี่เซี่ยงครับ เรื่องน่ะเล็ก แต่ว่าเพิ่งมีการปราบปรามอย่างรุนแรง ผมเลยรู้สึกว่า เราสามารถทำเป็นกรณีตัวอย่างและส่งเสริมการประชาสัมพันธ์ได้นะครับ หลี่โม่ ผู้ต้องสงสัยคนนี้ควรได้รับการลงโทษอย่างรุนแรงเช่นกัน”

เซี่ยงหย่งกั๋วเข้าใจแล้ว เขาพยักหน้าและพูดอย่างไม่อดทนเล็กน้อย “โอเค นายจัดการเลย ไม่ต้องแจ้งฉันหรอก”

เรื่องเล็กแบบนี้ เซี่ยงหย่งกั๋วปล่อยให้เฉาหัวเจิ้งจัดการด้วยตนเอง

หลังจากได้รับคำสั่ง เฉาหัวเจิ้งก็ออกไป

ทันทีที่เฉาหัวเจิ้งก้าวขาออกไป โทรศัพท์บนโต๊ะของเซี่ยงหย่งกั๋วก็ดังขึ้น

ทันทีที่เชื่อมต่อโทรศัพท์ อีกด้านหนึ่งก็มีคำสุภาพว่า “ผู้กำกับเซี่ยงผมเอง ชูจงเทียน”

“คุณชูครับ ทำไมถึงโทรหาดึกแบบนี้ล่ะครับ?” เซี่ยงหย่งกั๋วรู้จัก ชูจงเทียน เขาค่อนข้างทรงอิทธิพลมากทีเดียว

“ผมจะไม่อ้อมค้อมแล้วกันนะ แต่ว่าพอดีเมื่อคืนลูกน้องของคุณจับเพื่อนของผมไปน่ะ ผมหวังว่าคุณจะปล่อยเขาโดยเร็วที่สุด มีความเข้าใจผิดเกิดขึ้น” ชูจงเทียนพูดด้วยน้ำเสียงที่สงบ ที่ไม่ได้ใช้ในการเจรจาต่อรอง

เซี่ยงหย่งกั๋วได้ยินแบบนั้น เขาก็ขมวดคิ้วและพูดอย่างเคร่งขรึม “คุณชูครับ คนของผมจะไม่จับคนมั่วนะครับ ถ้าเพื่อนของคุณบริสุทธิ์จริง ๆ ผมจะจัดการอย่างยุติธรรม ดังนั้นไม่ต้องกังวลเรื่องนั้นเลยครับ”

“จริง ๆ ผมก็เชื่อคุณนะ แต่เพื่อนของผมคนนี้ เรื่องที่เกิดขึ้นนี้มีความเข้าใจผิดกัน และผมหวังว่าคุณจะจัดการกับมันอย่างยุติธรรม”

คำพูดของชูจงเทียน มีความหมายชัดเจนอยู่แล้ว

เซี่ยงหย่งกั๋วขมวดคิ้ว เขาไม่พอใจเฉาอย่างมาก