บทที่ 176

พวกลูกน้องมัวทำอะไรอยู่!

เซี่ยงหย่งกั๋วโกรธมาก ขณะเดียวกันก็ตื่นตระหนกด้วย

“ผู้กำกับเซี่ยงขอบคุณที่ช่วยนะ ปีหน้าฉันวางแผนที่จะลงทุนในการสร้างโรงเรียนพิเศษเพื่อสนับสนุนเสถียรภาพทางสังคมและการพัฒนาของเมืองฉั่น” เฉียนฝูพูด

หา?!

เซี่ยงหย่งกั๋วตะลึง!

สร้างโรงเรียน?!

ตกใจสุด ๆ !

“ขอบคุณประธานเฉียน สำหรับการสนับสนุนการทำงานของพวกเราที่ดีเสมอมา! ผมจะจัดการดูแลเรื่องนี้ด้วยตัวเอง รอสักครู่ แล้วคุณจะได้คำตอบที่น่าพอใจอย่างแน่นอน!”

เซี่ยงหย่งกั๋วขอบคุณเสร็จ ก็ที่รีบวางสายทันที เขาหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อบรรคลายความตกใจเมื่อสักครู่

เซี่ยงหย่งกั๋วแทบรอไม่ไหวที่จะสวมเครื่องแบบและใส่หมวก จากนั้นก็ออกไป

นอกจากความตื่นเต้น ก็ยังมีความโกรธอยู่!

แม้แต่นายน้อยของประธานฝู พวกเขายังกล้าดีไปจับกุมตามอำเภอใจ คนพวกนี้ ช่างกล้านัก!

ขณะนี้โทรศัพท์ดังขึ้นอีกครั้ง

เซี่ยงหย่งกั๋วรู้สึกกังวลใจจริง ๆ จากนั้นจึงคว้ามือถือ แล้วพูดอย่างกังวล “ใครครับ รบกวนโทรมากลับมาใหม่ทีหลังนะครับ?”

อารมณ์ไม่ค่อยเป็นมิตรเลยทีเดียว

ทว่า กลับได้ยินเพียงเสียงถอนหายใจที่ปลายสาย “เเหม เซี่ยงหย่งกั๋ว เดี๋ยวนี้แกกล้าตะโกนใส่ฉันแล้วสินะ พอเปลี่ยนงานเข้าหน่อย ก็ไม่รู้จักถังหยวนจงแล้วใช่ไหม?!”

น้ำเสียงเย็นชานั้น แฝงมาด้วยความโกรธ

เซี่ยงหย่งกั๋วตัวสั่นทันที ระหว่างที่เขามองไปที่หมายเลขโทรศัพท์นั่น ในทันใด “ถัง… ถังจุนเฉินเหรอ? คุณเข้าใจผิดแล้วครับ! บังเอิญตอนนี้มีเหตุเร่งด่วนเกิดขึ้นแถวนี้น่ะครับ ผมก็เลย…”

“เหอะ!”

ปลายสายส่งเสียงพ่นลลม เซี่ยงหย่งกั๋วเบิกกว้างขึ้นมาทันที

ถังหยวนจง ชายผู้ทรงอิทธิพลราวกับภูเขาอันยิ่งใหญ่!

แถมมีภูมิหลังที่แข็งแกร่ง!

อย่าแม่แต่จะกล้าที่จะเมินเฉยใส่!

ย้อนกลับไป เมื่อเซี่ยงหย่งกั๋วยังเป็นแค่คนธรรมดา ที่ต้องอยู่ภายใต้คำสั่งของคนอื่น ๆ นั้น

“ฉันไม่สนหรอกว่า แกมีเรื่องเร่งด่วนอะไร แต่วันนี้คนของแกจับกุมคนสำคัญของฉันโดยไม่ดูให้ดีก่อน แกต้องสืบสวนและตรวจสอบสถานการณ์ที่เกิดขึ้นทันที พร้อมกับปล่อยตัวเขาเดี๋ยวนี้!” ถังหยวนจงพูดอย่างเย็นชา

เมื่อได้ยินเช่นนี้ เซี่ยงหย่งกั๋วก็สับสนมึนงงไปหมด!

แย่แล้วสิ!

ทำไมถึงจับคนสำคัญของถังหยวนจงอีกแล้วล่ะเนี่ย!