บทที่ 184

ต่างคนต่างมองตากัน พร้อมกับกุมท้องหัวเราะเยาะ

“กู้ชิงหลิน สมองเธอไม่ได้มีปัญหาใช่ไหม?”

“เธอรู้ไหมว่า หวู่เต้าเหวินเป็นใคร? คนทึ่มอย่างเขาน่ะเหรอ จะรู้จักกับหวู่เต้าเหวิน?”

“ถ้าเขารู้จักหวู่เต้าเหวินจริง ๆ ฉันจะคุกเข่าลงและเรียกเขาว่าปู่เลยล่ะ”

เด็กหนุ่มที่แต่งตัวมีสไตล์ทันสมัยหลายคนเย้ยหยันและเยาะเย้ย

หวู่เต้าเหวินเชียวนะ คนเหล่านี้ที่พวกเขาพัวพันในแต่ละวัน ต่างก็รู้จักยศศักดิ์ของหวู่เต้าเหวินเป็นอย่างดีว่า เขาเป็นหนึ่งในสี่ราชามาเฟียของเมืองฮั่น!

มีสถานที่เป็นร้อยแห่งและลูกน้องเป็นร้อยคนอยู่ภายใต้อำนาจเขา!

หวู่เต้าเหวินจะเคารพคนต่ำต้อยอย่างนี้เหรอ?

นั่นมันเป็นไปไม่ได้ มันเป็นแค่เรื่องตลกระดับประเทศ!

กู้ชิงหลินแสร้งทำเป็นกังวลและตะโกนว่า “หลี่โม่ นายบอกพวกเขาไปสิว่า นี่เป็นเรื่องจริงหรือเปล่าน่ะ ไม่สิ นายโทรหาหวู่เต้าเหวินเดี๋ยวนี้เลย บอกให้เขามาที่นี่เลยสิ!”

อย่างไรก็ตาม หลี่โม่ส่ายหัวและพูดว่า “ขอโทษนะ ผมไม่ได้รู้จักกับหวู่เต้าเหวินอะไรนั่น”

"ฮ่าฮ่าฮ่า!"

ทันใดนั้นก็มีเสียงหัวเราะดังขึ้น

กู้ชิงหลินก็หัวเราะขึ้นอย่างเย็นชา เดินไปข้างหน้า และตบหน้าหลี่โม่เบา ๆ ด้วยมือของเธอสองสามครั้งแล้วพูดว่า “หึหึ หลี่โม่ นายแกล้งทำเป็นเด็กน้อยอะไรกัน? คราวที่แล้วไม่ใช่ว่าพึ่งหวู่เต้าเหวินแล้วทำเป็นหยิ่งผยองเหรอ? ทำไมล่ะ ตอนนี้ไม่กล้าแล้วเหรอ?”

อย่างไรก็ตาม หลี่โม่จับมือกู้ชิงหลินไว้กลางอากาศ

“กู้ชิงหลิน ฉันขอเตือนเธอนะ อย่าพยายามยั่วโมโหฉัน ถ้าไม่ใช่เพราะเห็นแก่ความเป็นลูกพี่ลูกน้องของกู้หยุนหลาน ตอนนี้เธอคงมายืนคุยกับฉันตรงนี้ไม่ได้ เข้าใจไหม?”

ท่าทีและน้ำเสียงของหลี่โม่เย็นชาทันที สายตาทั้งคู่ของเขาก็แสดงถึงความโกรธเล็กน้อย

กู้ชิงหลินผงะ มือของเธอถูกเหวี่ยงทิ้ง และเธอก็จ้องไปที่หลี่โม่ด้วยความกลัวและโกรธ เป็นเวลานานกว่าเธอจะพูดออกมาหนึ่งประโยค “หลี่โม่ นายจะต้องเสียใจ!”

‘ถึงกับกล้าที่จะดุฉัน!’

‘น่ารังเกียจ!’

กู้ชิงหลินไม่พอใจอย่างมาก วันนี้ถูกหลี่โม่ดุ เธอไม่เคยอับอายขนาดนี้มาก่อน

อย่างไรก็ตาม หลี่โม่ตอบกลับอย่างเฉยเมยว่า “ตามใจ แต่ฉันขอเตือนไว้ว่า ถ้าเธอกล้าทำอะไรพิเรนทร์ เธอต้องรับความผิดชอบเอง!”

พูดจบหลี่โม่ก็หันหลังกลับจากนั้นเอามือล้วงกระเป๋ากางเกงแล้วเดินจากไป

เมื่อกู้ชิงหลินมองแผ่นหลังของหลี่โม่ที่จากไปก็โกรธจนบ้าคลั่ง เธอก็กระทืบเท้าและพูดอย่างโกรธเคืองว่า “หลี่โม่ นายกล้าที่จะยั่วยุฉัน ฉันจะทำให้นายต้องเสียใจ! จะบ้าตาย!”

เธอต้องการจัดการหลี่โม่!

หลังจากที่หลี่โม่จากไป เขาก็ไปที่ฮั่นซินกรุ๊ปเพื่อพบกับเฉียนฝู

“นายน้อย ผมได้เตรียมขวัญวันเกิดที่คุณต้องการแล้ว คุณอยากเปิดดูไหม?”

เฉียนฝูตอบด้วยใบหน้าสงบเสงี่ยม เลขาสาวผมบลอนด์ข้างหลังถือกล่องผ้าขนาดเท่ากำปั้นในมือของเธอ กล่องผ้าละเอียดอ่อนมาก แค่มองกล่องก็รู้ว่าของข้างในนั้นมีมูลค่ามาก