บทที่ 185

ลุกลี้ลุกลนแล้ว!

หวังฟางกำลังตื่นตระหนกอย่างมาก

รีบหยิบโทรศัพท์มือถือของเธอออกมาและถ่ายรูปอย่างสั่นเทา

เธอต้องการเก็บหลักฐานไว้และกลับไปถามหลี่โม่ให้ชัดเจน

แน่นอนว่าในใจหวังฟางตอนนี้สับสนมากเกี่ยวกับตัวตนของหลี่โม่

ทำไมคนไร้ค่าคนนี้ถึงได้นั่งรถคันเดียวกับคนที่รวยที่สุดในเขตฉู่โจว

หวังฟางคิดไม่ออก จากนั้นก็รีบหันหลังและกลับไป

เมื่อกลับถึงบ้าน เธอก็บอกกู้เจี้ยนหมินเกี่ยวกับเรื่องนี้ “เหล่ากู้ คุณดูนี่เร็ว นี้ใช่หลี่โม่ไหม?”

กู้เจี้ยนหมินกำลังเล่นกับนก เขาวางกรงนกลง หยิบแว่นสายตาแล้วมองดู และพูดว่า

“คุณถ่ายรูปเขาทำไม? ตอนนี้คุณยังตามสืบหลี่โม่อยู่เหรอ?”

กู้เจี้ยนหมินรู้สึกประหลาดใจว่าเกิดอะไรขึ้นกับภรรยาของเขา

ถึงกับใช้วิธีผิด ๆ แบบนี้ตามสืบคนอื่น?

หวังฟางถลึงตาใส่เขา ตบแขนเขาแล้วพูดว่า “คุณดูให้ดี ๆ ว่าคนที่ยืนอยู่ข้างเขาคือใคร!”

กู้เจี้ยนหมินรู้สึกสงสัย มองเข้าไปใกล้ ๆ อย่างละเอียดและพูดด้วยความประหลาดใจว่า “นี่... นี่เฉียนฝู?”

หวังฟางพยักหน้า นั่งบนโซฟาแล้วกอดอกด้วยท่าทางครุ่นคิดและไม่พอใจ แล้วกล่าวว่า

“หลี่โม่ เจ้าเด็กคนนี้ ต้องมีบางอย่างปิดบังเราแน่ ๆ เหล่ากู้ รีบโทรหาหลี่โม่ซิ บอกให้เขาแวะกลับมา ฉันอยากจะถามเขาว่า ตกลงความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเฉียนฝูนั้นเป็นยังไง เขาต้องแอบเก็บเงินไว้เยอะแน่ ๆ !”

ใช่แล้ว ในสายตาหวังฟางมีเพียงเงินเท่านั้น

เธอเชื่อว่าหลี่โม่ต้องแอบเก็บเงินจำนวนมากไว้เป็นแน่

บางทีมันอาจจะมากกว่าสองล้านด้วยซ้ำ!

กู้เจี้ยนหมินลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ทันใดนั้นก็พูดขึ้นว่า “ที่รัก คุณไม่รู้สึกเหรอว่า ท่าทีช่วงนี้ของหลี่โม่แตกต่างจากเมื่อก่อน?”

หวังฝางสนใจเรื่องนี้ที่ไหนกัน เธอตบโต๊ะแล้วพูดว่า "มีอะไรแตกต่างกัน เขายังคงเป็นคนต่ำต้อย ถ้าเขาแตกต่างออกไปจริง ๆ แม่ยายอย่างฉันก็คงคุกเข่าเชิญเขาเข้าบ้านแล้วล่ะ"

กู้เจี้ยนหมินถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้และพูดว่า “ทำไมคุณถึงเป็นแบบนี้ ยังไงลี่โม่ก็เป็นลูกเขยของเรา ทำไมคุณถึงเอาแต่ต่อต้านเขาแบบนี้ล่ะ?”