บทที่ 193

เมื่อจ้าวหลงได้ยิน เขาก็ตกตะลึงทันที!

ชูจงเทียนกล้าทำเช่นนั้นจริง ๆ !

ทันใดนั้น จ้าวหลงก็ตะโกนขึ้นมา “ท่านเทียน ท่านทำเช่นนี้ มีแต่จะทำร้ายจิตใจพี่น้องเท่านั้น อย่าลืมว่า ผมก็มีพี่น้องมากมาย! ถ้ามีเรื่องวุ่นวายเกิดขึ้น คุณจะรับมือไหวหรือ?”

จ้าวหลงเองก็เป็นคนโหดเหี้ยม เขาอาศัยว่าตนเองนั้นมีพวกพ้องจำนวนมาก ตอนนี้เขาลุกขึ้นจากพื้น แล้วลูบท้องตัวเอง

ทันทีที่เขาพูดจบ ลูกน้องหลายสิบคนก็มายืนรวมตัวกันอยู่รอบ ๆ ซึ่งนั่นหมายถึงการรวมหัวกันบีบบังคับ

สีหน้าชูจงเทียนเคร่งขรึม เขาตะโกนใส่ลูกน้องของจ้าวหลง “พวกแกตาบอดแล้ว ไม่รู้จักฉันชูจงเทียนหรือไง?! วันนี้ถ้าใครกล้าขยับ ฉันจะทำให้ครอบครัวของมันต้องพังพินาศ! ”

ขณะนี้ชูจงเทียนมีสีหน้าที่เย็นชา แววตาของเขาสั่นไหวด้วยเปลวไฟแห่งความโกรธ

ความเผด็จการในตัวเขา ได้ปะทุขึ้นอย่างฉับพลัน!

ชูจงเทียนเป็นถึงหัวหน้าของราชาใต้ดินแห่งเมืองฮั่น!

ใครกล้าไม่เคารพเขา?!

เศษสวะพวกนี้ รนหาที่ตายชัด ๆ !

เมื่อคนกลุ่มนี้เห็นท่าทางโกรธเกรี้ยวของชูจงเทียนแล้ว ก็รู้สึกกลัวอยู่บ้าง พวกเขาหันมองหน้ากันหลายครั้ง ไม่กล้าที่จะก้าวไปข้างหน้า

เพราะว่า ชื่อเสียงของชูจงเทียนนั้นก็เพียงพอที่จะทำให้พวกเขาต้องก้มหัวให้!

“พวกไร้ค่า!”

ชูจงเทียนก่นด่า เขาเตรียมกดโทรศัพท์เรียกคนมา หลี่โม่เดินขึ้นไปกระซิบที่ข้างหูเขา

ทันใดนั้น ชูจงเทียนพยักหน้า แล้วก็รีบเดินออกไป

จ้าวหลงกับลูกน้องต่างตกตะลึง ไม่เข้าใจว่ามันเกิดอะไรขึ้น

นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?

“หมอนี่คิดจะทำอะไร?”

จ้าวหลงรู้สึกได้ว่าเรื่องมันไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด

หลี่โม่ยิ้มจาง ๆ แล้วมองไปที่จ้าวหลงกับพี่น้องของเขา และพูดอย่างเย็นชาว่า “ฉันถามพวกแกว่า ปกติพวกแกได้รับผลประโยชน์จากจ้าวหลงเท่าไหร่?”

“หมายความว่ายังไง?”

ตอนนี้ลูกน้องของจ้าวหลงหลายสิบคนตกตะลึง ต่างหันมองหน้ากัน ไม่เข้าใจความหมายของหลี่โม่

หลี่โม่ค่อย ๆ สอดมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกงและพูดอย่างใจเย็นว่า “พวกแกหูหนวกหรือว่าเป็นใบ้ ไม่เข้าใจสิ่งที่ฉันพูดเหรอวะ?”