บทที่ 203

เจียงหยางที่กำลังคุกเข่าอยู่บนพื้นและจับเป้าของเขา เจ็บจนเหงื่อเย็นที่หลังได้ซึมซับเข้าที่เสื้อผ้า

ลูกเตะเมื่อสักครู่นั้น เจียงเฉิงได้เตะออกไปสุดแรง เกรงว่าวันนี้คนผมขาวจะเป็นคนส่งคนผมดำไปก่อน เพราะไม่สามารถล่วงเกินนายน้อยแห่งแดนมังกรได้

กู้ชิงหลินและคนอื่น ๆ ต่างมองไปที่หลี่โม่ที่สวมหน้ากากอยู่ด้วยความประหลาดใจ มองไปที่เสื้อผ้าธรรมดาของอีกฝ่าย และมองไปที่หน้ากากสีขาวบริสุทธิ์ของอีกฝ่าย ต่างก็รู้สึกว่าชายผู้นี้ลึกลับมาก

ข่าวลือว่ามหาเศรษฐีที่ร่ำรวยที่สุดในตำนาน กลับสวมใส่เสื้อผ้าธรรมดาเรียบง่าย แล้วยังสวมหน้ากากปกปิดใบหน้า นี่มันเพื่ออะไรกัน?

ในความคิดของทุกคนต่างเกิดคำถามเดียวกัน และต่างคิดไม่ออกว่า มหาเศรษฐีที่ร่ำรวยที่สุดนี้ตั้งใจจะทำอะไร

อย่างไรก็ตาม เมื่อเห็นเจียงหยางเจ็บปวดอย่างนี้ ในใจของทุกคนในที่นี้ต่างรู้สึกหนาวสั่น และรู้สึกว่าเลือดของพวกเขาเย็นลง

คราวนี้ไม่เพียงแต่ล่วงเกินมหาเศรษฐีที่ร่ำรวยที่สุดในตำนานเท่านั้น แต่ยังทำให้ธุรกิจยักษ์ใหญ่ในท้องถิ่นที่มีอำนาจมากที่สุดขุ่นเคืองไปด้วย

ใบหน้าของประธานหวงและลูกหลานคนอื่น ๆ ต่างแสดงสีหน้าดูไม่ได้ อย่างกับพ่อเสียอย่างไรอย่างนั้น ความวิตกกังวลทำให้สมองของพวกเขาหยุดนิ่ง ว่างเปล่า และไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไร

กู้ชิงหลินกลับไม่ได้กังวลอะไรมาก เธอมองหลี่โม่ที่สวมหน้ากากแทนด้วยความสนใจ ดวงตาคู่สวยเปล่งประกายด้วยแสงแปลก ๆ และคาดเดาว่า ภายใต้หน้ากากสีขาวบริสุทธิ์นั้นมีหน้าตาอย่างไร

“พวกเธอว่า เฉ่าจุน (นายน้อยแดนมังกร) เป็นชื่อของเขาไหม?” กู้ชิงหลินถามเพื่อนสนิทของเธอด้วยเสียงต่ำ

"น่าจะใช่ แต่ชื่อนี้ดูเป็นผู้หญิงไปหน่อย ไม่รู้ว่ามหาเศรษฐีที่ร่ำรวยที่สุดในตำนานมีหน้าตายังไง แค่คิดก็รู้สึกยุบยิบในใจแล้ว"

“ยุบยิบในใจเหรอ? ฉันว่าเธอยุบยิบข้างล่างมากกว่ามั้ง แต่ดูเหมือนว่าจะยั่วยวนมหาเศรษฐีคนนี้นั้นไม่ใช่เรื่องง่าย”

เมื่อได้ฟังเรื่องตลกของเพื่อนสนิทที่อยู่ข้าง ๆ กู้ชิงหลินก็เงยหน้าขึ้นอย่างภาคภูมิใจ รู้สึกว่าตัวเองเป็นผู้หญิงที่ตระการตาที่สุดในหมู่ผู้หญิงในกลุ่มผู้ชม

‘ผู้หญิงไร้การศึกษาพวกนี้ล้วนไม่ใช่คู่แข่งของฉันเลย วันนี้ฉันจะยั่วยวนมหาเศรษฐีที่ร่ำรวยที่สุดคนนี้ให้ได้!’