บทที่ 240

พนักงานเสิร์ฟยิ้มแล้วโค้งคำนับและพูดว่า “นี่คือสิ่งที่ผู้จัดการหวู่ของเราสั่ง ผู้จัดการหวู่ของเราจะมาถึงในไม่ช้า หากคุณมีคำถามอะไร คุณสามารถถามผู้จัดการหวู่ได้”

ผู้จัดการหวู่ของภัตตาคารอาหารหรู นอกจากหวู่เต้าเหวินแล้วจะเป็นใครไปได้อีก?

แน่นอนว่าเป็นใครอื่นไม่ได้เลย

เมื่อได้ยินว่าหวู่เต้าเหวินกำลังมา ในใจกู้เจี้ยนหมินก็สั่น และรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ

ในบรรดาของตัวเองไม่มีใครเคยข้องเกี่ยวกับหวู่เต้าเหวิน อย่างดีที่สุดก็เพียงเคยได้ยินเรื่องเล่าของหวู่เต้าเหวินเท่านั้น

“หวู่เต้าเหวินจะมาได้ยังไง แถมยังเตรียมอาหารไว้มากมายขนาดนี้ เกรงว่าอาหารจานเหล่านี้จะไม่เพียงแค่สี่สิบหรือห้าสิบล้านเท่านั้นน่ะสิ”

กู้เจี้ยนหมินกล่าวด้วยความสงสัย และสายตากวาดมองไปที่ทุกคน

“ถ้านับไวน์ด้วยล่ะก็เกินสี่สิบล้านแน่นอน”

ฮั๋วเจี้ยนเฟิงกล่าวด้วยน้ำเสียงที่โอหัง

กู้ชิงหลินเหลือบมองหลี่โม่ แล้วพูดอย่างเกลียดชังว่า “ท่านประธานหวงต้องเป็นคนจัดเตรียมไว้แน่ ๆ ! เขาต้องการหลอกให้เราจ่ายบิลเพราะรู้ว่าเราไม่สามารถจ่ายไหว เลยยืมมือหวู่เต้าเหวินเพื่อมาจัดการเราอีกครั้ง!”

“ซี้ด!”

กู้เจี้ยนหมินและคนอื่น ๆ ต่างสูดหายใจเข้า แล้วคิดอย่างละเอียดว่าเรื่องมันเป็นอย่างนั้นจริง ๆ !

“พูดได้สมเหตุสมผล เดี๋ยวถ้าหวู่เต้าเหวินมาถึง พวกแกพูดอะไรที่มันน่าฟังหน่อย โดยเฉพาะแก หลี่โม่! ถ้าแกพูดเรื่องเหลวไหลอีก อย่าโทษฉันที่ลงโทษกฏของบ้านกับแก!”

กู้เจียนหมินมองไปที่หลี่โม่ด้วยสายตาดุเดือด กังวลจริง ๆ ว่า ประเดี๋ยวหลี่โม่จะเกิดทำอะไรบ้า ๆ อีก ถ้าหากว่าล่วงเกินหวู่เต้าเหวินอีก ครั้งนี้ก็ถือว่าจบสิ้นแล้วจริง ๆ

“ผมจะไม่พูดอะไร”

หลี่โม่ปิดปากแน่นหลังจากพูด

กู้เจี้ยนหมินถอนหายใจด้วยความโล่งอก และรีบลุกขึ้นยืนเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าก้าวเข้ามา

“ผู้จัดการหวู่ครับ ทำไมคุณถึงมาที่นี่ด้วยตัวเอง ผมกะว่าจะออกไปต้อนรับคุณที่ประตู”

กู้เจี้ยนหมินกล่าวอย่างนอบน้อม

“สวัสดีครับผู้จัดการหวู่ ผมชื่อฮั๋วเจี้ยนเฟิงจากบริษัทลงทุนติ่งซิน ผมได้พบกับผู้จัดการหวู่ครั้งหนึ่งที่งานเลี้ยงค็อกเทลครั้งล่าสุด ผมชื่นชมผู้จัดการหวู่มานานแล้วครับ”