บทที่ 241

คุณหลี่อย่างนั้นเหรอ?

ทุกคนตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็เริ่มสงสัยว่าในห้องนี้มีใครนามสกุลหลี่

ยังคิดไม่ทันไร คนแรกที่ทุกคนนึกถึงก็คือหลี่โม่

ทุกคนอึ้ง!

พร้อมกับมองหลี่โม่ด้วยสายตาที่ตกตะลึง พวกเขาทุกคนรู้สึกหายใจไม่ทั่วท้องกันเลยทีเดียว!

วันนี้พวกคนใหญ่คนโตเป็นบ้าอะไรกัน พวกเขามีอะไรบางอย่างเกี่ยวข้องกับหลี่โม่เหรอ

“โต๊ะนี้สำหรับหลี่โม่เหรอครับ? ประธานหวู่ คุณคงไม่ได้ล้อเล่นหรอกนะครับ? หลี่โม่น่ะเหรอ เขา มีดีอะไรถึวทำให้ประธานหวู่จัดเลี้ยงให้แบบนี้ได้กัน”

กู้เจี้ยนหมินถามด้วยอาการแก้มกระตุก เขาสงสัยว่า หลี่โม่กำลังตบตาอะไรบางอย่างจากพวกเขาอยู่

หลี่โม่เหลือบมองหวู่เต้าเหวิน เขากะพริบตาแค่ครั้งเดียว หวู่เต้าเหวินก็เข้าใจทันทีว่า เขาควรออกไปจากตรงนี้ ถ้าไม่ไป เกรงว่าในอนาคตหลี่โม่ต้องกลืนเขาทั้งเป็นแน่นอน

“ผมไม่ได้ล้อเล่นจริง ๆ นะครับ เอ่อ… พอดีผมยังมีเรื่องต้องทำ ขอตัวก่อนครับ เชิญพวกคุณตามสบายนะครับ”

หวู่เต้าเหวินโค้งคำนับเล็กน้อย แล้วออกจากห้องไป เขาถอนหายใจเฮือกใหญ่ หลังจากเดินออกจากห้องไปประมาณ 10 เมตร

เมื่อกี้ที่เขาโดนสายตาของหลี่โม่จ้องมอง หวู่เต้าเหวินถึงกับหายใจไม่ทั่วท้อง และแทบไม่กล้าหายใจอีก

“การเป็นมนุษย์นี่ยากแท้ จะให้ของขวัญทั้งทีก็ยังยากเลยสินะ”

หลังจากที่หวู่เต้าเหวินพึมพำอยู่พักหนึ่ง เขาก็รีบเร่งฝีเท้าออกไป

ห้องส่วนตัวเงียบมาก ทุกคนจ้องมองหลี่โม่ด้วยความงุนงง อย่างกับว่ามีอะไรติดหน้าเขาอย่างนั้นแหละ

ใจของฮั๋วเจี้ยนเฟิงเต็มไปด้วยความละอาย เขารู้สึกว่า ทุกสิ่งที่เขาทำในวันนี้กลับทำให้หลี่โม่เด่นขึ้น โดยไม่ต้องพยายามอะไรสักนิด

ตัวเองกลับมาจากต่างประเทศ ทั้งยังเป็นดาวรุ่งในโลกของการลงทุน รวมทั้งยังสาบานว่าจะจีบกู้หยุนหลาน แต่เขากลับทำให้หลี่โม่โดดเด่นขึ้นมาได้อย่างไร!