บทที่ 263

ภายในรถเมอร์เซเดส-เบนซ์ เอส600 ใบหน้าหลูหมิงเชิงเต็มไปด้วยรอยยิ้มประจบประแจง “ท่านชู พวกเราลงจากรถกันเถอะครับ ยังต้องให้ท่านชูพาผมไปขอโทษนายน้อยด้วยตนเองอีก”

“นายน้อยไม่อยากให้ใครรู้ฐานะเขา คุณเรียกเขาว่าคุณหลี่ก็พอแล้ว ผมไม่ลงไปดีกว่า คนมากไปก็มากความ คุณรู้อยู่แล้วว่าต้องทำอะไรต่อไปก็พอแล้ว ไปเถอะ”

ครั้งนี้ชูจงเทียนไม่อยากที่จะออกหน้า

ทางนั้นเป็นญาติพี่น้องของหลี่โม่ทั้งนั้น ถ้าหากนอบน้อมกับหลี่โม่มากเกินไป ก็จะทำให้คนอื่นจับพิรุธได้ ถ้าหากไม่สุภาพกับเขา ไม่แน่ว่าหลี่โม่อาจขุ่นเคือง

ดังนั้นชูจงเทียนคิดไปคิดมา นั่งอยู่บนรถคงเป็นการดีกว่า เพื่อหลีกเลี่ยงเหตุการณ์ที่คาดไม่ถึง

“ถ้าอย่างนั้นผมขอตัวลงไปจัดการครู่หนึ่ง จากนั้นฝากท่านชูพูดชมเชยผมให้มาก ๆ นะครับ”

ชูจงเทียนหลับตาพร้อมกับโบกมือให้ไปได้แล้ว หลูหมิงเชิงเปิดประตูลงจากรถ

หลังลงจากรถ หลูหมิงเชิงเดินไปพลางมองดูหลี่โม่และคนกลุ่มนั้น วิเคราะห์ว่าคนไหนคือหลี่โม่กันแน่

มองดูหลี่โม่ครู่หนึ่ง หลูหมิงเชิงรีบมองไปทางอื่น หลี่โม่สวมใส่เสื้อผ้าธรรมดา ไม่เหมือนกับนายน้อยคนที่หลูหมิงเชิงจินตนาการไว้เลยสักนิด

นายน้อยแดนมังกรมีสายเลือดเช่นไร แม้ว่าจะเป็นชนชั้นสูงปลอมตัวมา ก็น่าจะสวมเสื้อผ้าที่พอมีราคาอยู่บ้าง ไม่ควรจะสวมใส่เสื้อผ้าในตลาดมือสองทั่วไปแบบนี้

หลังจากตัดหลี่โม่ตัวจริงออกไป สายตาหลูหมิงเชิงกวาดไปมองที่ฉวี่หมาน มองเห็นฉวี่หมานสวมเสื้อแบรนด์เนมทั่วไป หลูหมิงเชิงก็พยักหน้าเล็กน้อย

สุดท้ายสายตาหลูหมิงเชิงไปหยุดอยู่ที่ฮั๋วเจี้ยนเฟิง