บทที่ 275

พี่มีดขี่มอเตอร์ไซค์บิดมาอย่างรวดเร็ว คนมากกว่าหนึ่งร้อยคนที่อันธพาลผมเหลืองพูดถึงนั้น ไม่เห็นมีแม้แต่เงา

กลายเป็นว่ามีคนมากมายมาสร้างปัญหาบนท้องถนนใหญ่เส้นนี้ และมีเพียงคนที่มีปัญหาทางสมองเท่านั้นที่จะทำได้

นอกจากนี้ พี่มีดยังเป็นคนมีทักษะศิลปะสูงและกล้าหาญ พูดยังไงก็รู้สึกว่าตัวเองเป็นจอมอันธพาลคนหนึ่ง แค่รายงานชื่อออกมาก็ทำให้อีกฝ่ายคุกเข่าลงแล้ว

พี่มีดจอดรถมอเตอร์ไซค์ข้างๆ รถเมอร์เซเดส-เบนซ์ แล้วมองดูลูกน้องที่ต่างนอนราบอยู่บนพื้น ทันใดนั้นจมูกของเขาก็บูดเบี้ยว

“พวกแกนี่ช่างทำให้ฉันขายขี้หน้าจริง ๆ คนเยอะแยะขนาดนี้ยังจัดการกับคนสารเลวนั่นไม่ได้ คนสารเลวนั่นอยู่ไหนล่ะ ฉันจะสั่งสอนเขาเอง!”

พี่มีดตะโกนด่าพลาง แล้วดึงมีดล่าสัตว์ออกมาจากด้านหลังเอวของเขา

เหตุผลที่พี่มีดถูกเรียกว่าพี่มีดก็เพราะเขาเล่นมีดได้อย่างยอดเยี่ยม และเขายังภูมิใจในตัวเองที่สามารถรวมคนกับมีดได้เป็นหนึ่ง

“มีดน้อย แกจะสั่งสอนฉัน?”

ชูจงเทียนเดินออกมาจากด้านหลังรถ

"ที่จะสั่งสอนก็คือ...ฉิบหาย! เทียนเย่!"

ตอนที่พี่มีดเห็นชูจงเทียน ผมของเขาก็แทบจะลุกขึ้น ตอนแรกคิดว่าเป็นแค่คนที่มีวิชาศิลปะการต่อสู้เฉย ๆ ใครจะรู้ว่าเขาได้พบกับเจ้าพ่อระดับปู่จริง ๆ

“เทียนเย่ทำไมคุณถึงมาอยู่ที่นี่ได้ครับ ลูกน้องหลายคนของผมนี่ช่างไม่รู้เรื่องรู้ราวเลย อย่าบอกนะว่า…”

พูดไปพูดมาพี่มีดก็ไม่สามารถพูดต่อไปได้อีก ถ้าหากว่าลูกน้องของเขาพุ่งเข้าหาเรื่องชูจงเทียนจริง ๆ นั่นแสดงว่าเป็นบาปใหญ่ที่ยากจะไถ่ถอนจริง ๆ

ฟุบ

พี่มีดคุกเข่าลงกับพื้นทันที แล้ววางมีดล่าสัตว์ลงต่อหน้าตัวเอง และพูดอย่างเชื่อฟังว่า “เทียนเย่ครับ ลูกน้องทึ่มพวกนี้ของผมพุ่งเข้าหาเรื่องเทียนเย่ เป็นเพราะผมไม่ได้คุมอย่างเคร่งครัด เทียนเย่ได้โปรดลงโทษด้วยครับ”

อันธพาลผมเหลืองและคนอื่นๆ ต่างก็ตื่นตระหนกทำอะไรไม่ถูก ตอนแรกคิดว่าเรียกพี่มีดมาแล้วเรื่องจะพลิกกลับระดับเทพ แต่คิดไม่ถึงว่าการพลิกกลับนี้จะใหญ่เกินไปแล้ว ทำไมพี่มีดของพวกเขากลับคุกเข่าลงให้คนอื่น ความเย่อหยิ่งอวดดีของพี่มีดในอดีตไปไหนแล้ว!

ชูจงเทียนยกเท้าขึ้นแล้วเตะเข้าที่หน้าอกของพี่มีด และเตะพี่มีดลงกับพื้นจนคดตัวคล้ายน้ำเต้า

“หาเรื่องฉันถือว่าเป็นเรื่องไร้สาระ แต่พวกแกกล้าดียังไงที่ไม่เคารพคุณชายหลี่ ต่อให้ฉันฆ่าพวกแกให้ตายก็ไม่สามารถระบายความโกรธเกลียดนี้ได้!”