บทที่ 276

”ไม่จำเป็น แกทำเหมือนว่าไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นซะ และแกห้ามเปิดเผยเรื่องเกี่ยวกับคุณชายหลี่แม้แต่คำเดียว”

ชูจงเทียนพูดตามคำสั่งของหลี่โม่

"อะไรนะครับ?"

พี่มีดมองไปยังชูจงเทียนด้วยความประหลาดใจ และไม่แน่ใจว่านี่มันเรื่องอะไรกัน

“คุณชายหลี่ต้องการเล่นงานเขาอย่างช้า ๆ วัน ๆ ไม่ต้องรู้จักแต่ทุบตีและฆ่าอย่างเดียว หัดฉลาดขึ้นบ้าง พาคนของแกไสหัวออกไปซะ”

ชูจงเทียนพูดอย่างเย็นชา

“ครับ ครับ เราจะถอยไปเดี๋ยวนี้"

พี่มีดรีบพาพวกลูกน้องของเขาถอยกลับไปทันที

หลู่หมิงเซิงมองหลี่โม่ด้วยรอยยิ้มที่ประจบสอพลอ "คุณชายหลี่คำนวณได้ยอดจริง ๆ ครับ เกรงว่าจะเก่งกว่าจูกัดเหลียงคำนวณเก่งกว่าขงเบ้ง และมีไหวพริบกว้างไกลกว่าคุณชายหว่อหลง"

เมื่อฟังคำชมของหลู่หมิงเซิง หลี่โม่ก็ดูยุ่งเหยิงเล็กน้อย “นายกำลังพูดเรื่องตลกเหรอ”

"อะไรนะครับ?"

หลู่หมิงเซิงไม่เข้าใจ ตัวเองตั้งใจเลียเข้งเลียขาประจบสอพลอขนาดนี้ ทำไมถึงกลายเป็นเรื่องตลก

เมื่อมองไปยังหัวหมูที่เฉื่อยชาของหลู่หมิงเซิง ชูจงเทียนก็อดไม่ได้ที่จะพูดว่า "จูกัดเหลียง ขงเบ้ง หว่อหลง ล้วนเป็นคนคนเดียวกัน"

“โอ้พระเจ้า คุณดูสิครับผมนี่ช่างไม่รู้จักวัฒนธรรมจริง ๆ”

หลู่หมิงเซิงยิ้มอย่างสงบเสงี่ยม

รถเมอร์เซเดส-เบนซ์ออกตัวอีกครั้ง และขับไปยังวังมังกร

เมื่อมาถึงวังมังกรก็หยุดรถ หลู่หมิงเซิงรีบลงจากรถแล้วเปิดประตูให้หลี่โม่