บทที่ 280

ไม่รอให้เฉินผิงผิงตะโกนโหวกแหวกโวยวายเสร็จ มือของชูจงเทียนก็ได้ตบลงบนหน้าของเฉินผิงผิง

เฉินผิงผิงเคยทำศัลยกรรมไมโครพลาสติกหลายครั้ง และใบหน้าที่บอบบางของเธอก็เต็มไปด้วยกรดไฮยาลูโรนิก ทันโดนั้นก็ดูแปลกขึ้นมา

คางเอียงแล้ว จมูกเบี้ยวแล้ว และใบหน้าทั้งซ้ายขวาก็ไม่สมมาตร

เมื่อเฉินผิงผิงโดนตบครั้งนี้ ก็ทำให้ใบหน้าที่สวยงามละเอียดอ่อนกลายเป็นผีสาวที่น่ากลัว

“ยังกล้าที่จะดูหมิ่นคุณชายหลี่อีก เธอกำลังพยายามทำให้ฉันชูจงเทียนอับอายขายหน้าต่อหน้าคุณชายหลี่ใช่ไหม?”

ชูจงเทียนตอบกลับอย่างเย็นชา

บรรดาเศรษฐีหนุ่มที่อยู่รอบ ๆ เฉินผิงผิง เมื่อเห็นเฉินผิงผิงในตอนนี้ดูน่ากลัวสยดสยอง ทันใดนั้นต่างก็เว้นระยะห่างกับเฉินผิงผิง ทำเหมือนว่าไม่เคยรู้จักเฉินผิงผิงมาก่อน

พูดได้เลยว่าก่อนหน้านี้เฉินผิงผิงดูเหมือนจะเป็นอาหารอันโอชะ มองแล้วก็ทำให้คนอยากเข้าไปชิม แต่ตอนนี้กลายเป็นว่ายังด้อยกว่าของที่เหลือ

“คุณชายหลี่ครับ ผมผิดไปแล้ว เมื่อครู่นี้ผมถูกคนแพศยาอย่างเฉินผิงผิงทำให้สับสน และพูดจาไม่ดีกับคุณชายหลี่ ผมขอโทษคุณอย่างเป็นทางการ”

“ผมก็ขอโทษด้วยครับ ผมก็ถูกมนต์ของเฉินผิงผิงด้วย คุรชายหลี่ได้โปรดอย่าเก็บมาใส่ใจ ผมเป็นแค่คนไร้ประโยชน์ คุณชายหลี่ได้โปรดปล่อยผมไปเถอะครับ”

“ผมยินดีที่จะรับบทลงโทษ ขอเพียงแค่คุณชายหลี่ยกโทษให้ผม จะลงโทษอย่างไงก็ได้ครับ จากนี้ไปผมจะวาดเส้นขอบเขตที่ชัดเจนกับคนแพศยาอย่างเฉินผิงผิงอย่างแน่นอนครับ”

บรรดาเศรษฐีหนุ่มนั้นยังรู้จักเล่นตามน้ำ ตอนนี้พวกเขาต่างเชื่อฟังราวกับเด็กน้อย ต่างพากันโค้งคำนับแล้วขอโทษหลี่โม่และหวังว่าหลี่โม่จะไม่ไล่ตามพวกเขาต่อไป

ชูจงเทียนก้าวถอยกลับไปที่หลี่โม่และถามด้วยความเคารพว่า "คุณชายหลี่ครับ คุณว่าจะจัดการกับพวกเขาอย่างไรดี? เพียงแค่คุณสั่งมาประโยคเดียว จะจัดการอย่างไรก็ได้ที่คุณต้องการ มีแม่น้ำอยู่ข้างหลัง จะถ่วงพวกเขาลงไปในแม่น้ำก็ย่อมได้”

บรรดาเศรษฐีหนุ่มต่างตกใจทันที ในใจทุกคนต่างตื่นตระหนก มองหลี่โม่ด้วยความกลัวสยดสยอง ราวกับแกะน้อยที่เห็นราชาหมาป่า