บทที่ 290

ความผิดนี้ต้องปัดให้พ้นตัวอยู่แล้ว แต่กู้เผิงเฟยต้องพิจารณาอย่างรอบคอบว่าจะปัดอย่างไรให้น่าดู

กู้หยุนหลานส่งสายตาซักถามไปที่หลี่โม่ ราวกับว่าในตอนนี้ หลี่โม่ได้กลายเป็นแกนนำไปเสียแล้ว

หลี่โม่ยิ้มและตบไหล่กู้เผิงเฟย แต่กู้เผิงเฟยตัวสั่นและเกือบจะทรุดลงบนพื้นด้วยความตกใจ

“ผมพูด ผมจะพูดทุกอย่าง กู้เจี้ยนกั๋วและกู้ซิ่งเหว่ยเป็นคนสั่งให้เราหยุดการผลิตที่นี่และถ่วงเวลาเอาไว้ ส่วนเรื่องอื่นผมเองก็ไม่รู้เหมือนกัน ผมคิดว่าน่าจะเกี่ยวข้องกับการส่งสินค้าตามคำสั่งซื้อ”

“ที่ผมทำแบบนี้เพราะถูกบังคับ ผมไม่มีทางเลือก พวกเขาข่มขู่ผม ถ้าผมไม่ทำตามที่พวกเขาบอก พวกเขาจะไล่ผมออก คุณก็รู้ว่าสถานการณ์ของครอบครัวผมเป็นเช่นไร ผมต้องเลี้ยงดูคนทั้งครอบครัว ผมแค่...”

กู้เผิงเฟยร่ายยาวออกมาเป็นชุด

“พอแล้ว เลิกแสดงละครน้ำเน่าได้แล้ว อีกเดี๋ยวแกจะบอกว่ายังมีแม่อายุแปดสิบปีและลูกชายวัยแปดขวบที่ต้องเลี้ยงดูอีกใช่หรือเปล่า”

หลี่โม่พูดพลางหัวเราะ

“ฉัน...ฉันมีแม่อายุแปดสิบปีจริง ๆ ไม่ใช่สิ เป็นคุณยายอายุแปดสิบปีต่างหาก”

กู้เผิงเฟยกล่าวด้วยใบหน้าแดงก่ำ

หลี่โม่ซักถามและได้คำตอบทุกอย่างเกี่ยวกับเรื่องนี้ จากนั้นจึงให้กู้หยุนหลานจัดการเรื่องทุกอย่างที่เหลือ เขาจะแย่งหน้าที่ของภรรยาเขาไม่ได้

กู้หยุนหลานถอนหายใจ “เรื่องภายในครอบครัวเรา ต่อไปคุณไม่ต้องเข้ามายุ่งเกี่ยวอีก ทำในสิ่งที่คุณควรทำให้ดีก็พอ”

“ครับ ๆ ต่อไปผมจะไม่เข้าไปยุ่งแน่นอน และฉันจะตั้งใจดูแลการผลิตวัตถุดิบ และจะไม่ทำผิดพลาดอีกเด็ดขาด”

กู้เผิงเฟยรีบให้คำมั่นสัญญา มีคู่ต่อสู้ตัวฉกาจอย่างหลี่โม่จับตาดูอยู่ กู้เผิงเฟยไม่กล้ามีแผนการอย่างอื่นในใจ เพราะไม่สามารถจัดการอะไรเขาได้เลย

เสี่ยวหลี่และเสี่ยวจางซ่อมแซมอุปกรณ์จนแล้วเสร็จอย่างรวดเร็ว พวกเขาเดินเครื่องสายการผลิตเพื่อทำการทดสอบ จากนั้นก็เดินไปยืนข้างหลังกู้เผิงเฟย

“สายการผลิตซ่อมแซมเสร็จเรียบร้อยแล้วครับ พวกเราเองก็ถูกกู้ซิ่งเหว่ยหลอกเหมือนกัน ต่อไปพวกเราไม่กล้าทำเช่นนั้นอีกแล้วครับ”

“กู้ซิ่งเหว่ยให้เงินเราคนละห้าพันหยวน โดยบอกจะให้เงินอีกส่วนหนึ่งหลังจากงานเสร็จสิ้น ตอนนี้พวกเรายอมมอบเงินห้าพันหยวนออกมา”

เมื่อเห็นว่าสถานการณ์เปลี่ยนไปแล้ว เสี่ยวหลี่และเสี่ยวจางก็รีบสารภาพทุกอย่างออกมาเผื่อความผิดจะได้เบาลง