บทที่ 299

ในเวลาเดียวกัน

พี่หู่ยืนอยู่ข้างหน้ากู้ซิ่งเหว่ยด้วยใบหน้าและจมูกที่บวมช้ำ เขามองกู้ซิ่งเหว่ยอย่างน่าสงสาร

“ไม่ใช่ว่าฉันพี่หู่ไม่ได้ทำงานหนัก นายดูสภาพที่ฉันถูกทุบตีสิ คนต่ำต้อยคนนั้นช่างโหดเหี้ยมจริง ๆ ลูกน้องสิบกว่าคนของฉันก็ไม่สามารถเอาชนะเขาได้”

พี่หู่ตอบกลับอย่างไม่ได้รับความเป็นธรรม

กู้ซิ่งเหว่ยดึงเงินออกมาหนึ่งปึกแล้ววางไว้ต่อหน้าพี่หู่

“ช่างเป็นคนไร้ประโยชน์ทั้งหมด เอาไปทำแผลซะ”

พี่หู่รับเงินแล้วจากไป เขามาหากู้ซิ่งเหว่ยก็เพื่อมารับเงิน

กู้ซิ่งเหว่ยมองไปยังเงาหลังของพี่หู่ แล้วหยิบบุหรี่ออกมาสูบ จากนั้นก็กดโทรหากู้เผิงเฟย

แต่โทรศัพท์ดังกว่าสิบครั้งแล้วก็ไม่มีใครรับสาย

กู้ซิ่งเหว่ยโทรหลายครั้งติดต่อกัน แต่กู้เผิงเฟยไม่รับสายเลย

“คนสารเลว! คนต่ำต้อยนี้คงทรยศหักหลังแล้ว คิดว่าแค่นี้ก็สามารถนอนหลับสบายโดยไร้กังวลแล้วเหรอ? ช่างไร้เดียงสา!”

เนื่องจากแผนชุดแรกล้มเหลวแล้ว กู้ซิ่งเหว่ยจึงตัดสินใจใช้แผนชุดที่สอง ไม่ว่าอย่างไรก็ตามต้องทำให้ตัวยาสำคัญมีปัญหาและกู้หยุนหลานไม่สามารถส่งมอบสัญญาทั้งหมดตามกำหนดเวลาได้

“พี่พีลี่ ทำตามที่เราตกลงกันก่อนหน้านี้ พรุ่งนี้พวกพี่ไปขวางทางที่โรงงานตัวยาสำคัญไว้ รถทุกคันที่ออกจากโรงงานจะถูกหยุดและขวางไว้ พี่ทำได้ไหม?”

กู้ซิ่งเหว่ยโทรไปยังหมายเลขอื่น

“ไม่มีปัญหาแน่นอน ไม่ต้องเป็นห่วงหรอกน้องชาย แม้ว่าราชาแห่งสวรรค์จะเสด็จมาแล้วก็จะไม่ไม่สามารถขับรถออกกลับมาได้”

อีกด้านหนึ่งของโทรศัพท์ ก็มีเสียงเข้มดังลอดมา

“ถ้าอย่างนั้นก็ดี เริ่มพรุ่งนี้ตอนเช้าตรู่เลย”

กู้วิ่งเหว่ยวางสาย และแววตาของเขาก็ปรากฏแววตาแห่งชัยชนะ

“หึ หึ พี่พีลี่คนนี้เป็นคนเคยเห็นเลือดที่โหดเหี้ยม คราวนี้ฉันจะคอยดูว่าพวกแกจะทำอย่างไร”

......

เช้าวันรุ่งขึ้น เสียงโทรศัพท์ดังปลุกกู้หยุนหลานให้ตื่นขึ้นจากฝัน

กู้หยุนหลานรับสายด้วยความงัวเงียว่า “ฮัลโหล?”