บทที่ 305

“ขอบคุณพี่ใหญ่ที่ให้โอกาสเราในการปรับปรุงตัว พวกเราจะทำงานหนักแน่นอน และจะแก้ไขความผิดพลาดในอดีตของเราอย่างแน่นอน ขอบคุณพี่ใหญ่และพี่สะใภ้ครับ”

พี่พีลี่กล่าวขอบคุณเสร็จสรรพ แล้วพาลูกน้องที่ไม่ได้รับบาดเจ็บไปทำงานที่โกดัง

ส่วนลูกน้องที่บาดเจ็บนั้น พี่พีลี่ควักเงินตัวเองจ่ายให้คนพาพวกเขาไปโรงพยาบาล

เมื่อมองไปยังพี่พีลี่ที่กำลังปรับปรุงตัวอย่างแข็งขัน กู้เผิงเฟยและคนอื่น ๆ ต่างก็ยุ่งเหยิงไปหมด ภาพตรงหน้านี้เกินขีดจำกัดการจินตนาการของทุกคนโดยสิ้นเชิง

“สุดยอด สุดยอดเกินไปแล้ว นี่มันอะไรกัน เมื่อครู่นี้ที่ผมพูดจาไม่สภาพ หวังว่าหลี่โม่จะยอมยกโทษให้ผมได้”

ผู้จัดการฝ่ายรักษาความปลอดภัยขออภัยอย่างสุดซึ้ง

เมื่อเห็นสถานการณ์ที่น่าเวทนาของพี่พีลี่ หัวหน้าฝ่ายรักษาความปลอดภัยก็รู้สึกเสียใจกับการเยาะเย้ยหลี่โม่เมื่อครู่นี้ เมื่อเห็นว่าเรื่องได้รับการจัดการแล้วในตอนนี้ เขาก็ออกมาขอโทษเป็นคนแรกทันที

ส่วนผู้จัดการคนอื่น ๆ ที่เคยโกรธหลี่โม่ต่างก็ขอโทษหลี่โม่ด้วย

“พี่หลี่ ปากของผมไม่ดี ที่พูดไปเมื่อกี้นี้ไม่ได้ใช้สมองคิด ดังนั้นพี่หลี่ได้โปรดปราณี”

“ผมก็ปากไม่ดีเหมือนกัน คำพูดที่สงสัยพี่หลี่เมื่อกี้นี้ ล้วนเป็นคำพูดที่ไม่ได้ตั้งใจ พี่หลี่ได้โปรดอย่าไปสนใจเลยครับ”

ผู้จัดการหลายคนที่อายุเกินครึ่งร้อยปี แต่ละคนต่างเรียกพี่หลี่ ทำให้หลี่โม่อดไม่ได้ที่จะหัวเราะ

“มันเป็นเรื่องเล็กน้อย ทุกคนสามารถร่วมมือกับหยุนหลานเพื่อให้งานออกมาดีก็พอแล้ว และไม่จำเป็นต้องสนใจเรื่องอื่น”

หลี่โม่กล่าวอย่างใจกว้าง

กู้หยุนหลานมองหลี่โม่อย่างเงียบ ๆ จากด้านข้าง และแสงสว่างวาบปรากฏขึ้นในดวงตา

“ปล่อยให้พวกเขาทำงานอยู่ในโรงงานแล้วจะเกิดเรื่องไม่คาดฝันอะไรไหมคะ?”

กู้หยุนหลานถามกลับด้วยเสียงเบา ๆ